Από: www.tanea.gr
Εύη Σαλτού | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 30/03/2013 08:00 |
Από τότε που ήταν μικρή ο πατέρας της της έλεγε: «Κυνήγησε τα όνειρά σου, διαφορετικά δεν θα τα πιάσεις ποτέ». Αυτή η φράση έγινε για την ίδια οδηγός και αυτή τη φράση προτίμησε να πει από μικροφώνου όταν ανέβηκε στη σκηνή για να παραλάβει το βραβείο της στην τελετή 2013 FDM Everywoman In Technology Awards. Σε ένα ακροατήριο γεμάτο γυναίκες, η ερευνήτρια της NASA κατάφερε να αναδειχθεί όντας μόλις 25 ετών.
Παρότι ήταν κοριτσάκι, το ενδιαφέρον της για το Διάστημα ήταν έντονο. Η οικογένειά της και οι φίλοι ακόμη θυμούνται τη μαθήτρια του Δημοτικού να ικετεύει τους δικούς της να της αγοράσουν... αποξηραμένη τροφή για αστροναύτες, να φορά μπλουζάκια με τον λογότυπο της NASA, να διαβάζει βιβλία αστρονομίας και αεροδιαστημικής και αργότερα να κοιτά με τις ώρες τις ειδήσεις της NASA στο Διαδίκτυο. Μόνο, όμως, όταν η Ελένη Αντωνιάδου πήγε στο Γυμνάσιο ξεκίνησε να ασχολείται ενεργά. Εγινε μέλος σε λέσχες αεροδιαστημικής και παρακολούθησε μαθήματα για να πιλοτάρει μικρά αεροσκάφη και να βρίσκεται πιο κοντά στο Διάστημα. «Από παιδί μεγάλωσα σε ένα περιβάλλον γεμάτο ερεθίσματα που τροφοδοτούσαν την περιέργειά μου για τις επιστήμες, τη γνώση και το Διάστημα. Κύριος υπαίτιος είναι ο πατέρας μου, χημικός μηχανικός στο επάγγελμα, ο οποίος είναι μεγάλος λάτρης της τεχνολογίας και προσπαθούσε πάντα να μου διεγείρει το ενδιαφέρον ως παιδί, κυρίως με το να συζητεί περίπλοκα επιστημονικά θέματα μαζί μου από την ηλικία των 5 ετών», λέει σήμερα η Ελένη.
ΡΟΜΠΟΤ ΚΑΙ ΒΛΑΣΤΟΚΥΤΤΑΡΑ. Από τη Θεσσαλονίκη, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, φοιτώντας σε δημόσιο σχολείο, κατέβηκε στη Λαμία για να σπουδάσει στο τμήμα Πληροφορικής με εφαρμογές στη Βιοϊατρική του Πανεπιστημίου Στερεάς Ελλάδας. Εκεί δούλεψε στην ερευνητική ομάδα του καθηγητή Ηλία Μαγκλογιάννη, πάνω στη δημιουργία ενός φορητού καρδιογράφου για χώρες του τρίτου κόσμου που λειτουργεί μέσω αισθητήρων. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια των προπτυχιακών σπουδών της ασχολήθηκε και με τη ρομποτική τηλεχειρουργική αλλά και τη δημιουργία και τον προγραμματισμό ρομποτικών βραχιόνων. Το δύσκολο πρόγραμμά της αλλά και το πάθος της για το αντικείμενο των σπουδών της δεν την εμπόδισαν να εκλεγεί πρόεδρος των φοιτητών του τμήματός της.
Ακολούθησαν, το 2009, οι μεταπτυχιακές σπουδές στο βρετανικό Πανεπιστήμιο UCL στη Νανοτεχνολογία και στην Αναγεννητική Ιατρική. Η βασική της έρευνα σχετίστηκε με την ανάπτυξη τεχνητών νεύρων και εγκεφαλικών εμφυτευμάτων. Και τότε ήρθε και το πρώτο βραβείο. «Κατά τη διάρκεια των σπουδών μου συνεργάστηκα με τη φίλη και συμφοιτήτριά μου Κλερ Κρόουλι για τη δημιουργία μιας τεχνητής τραχείας. Η μελέτη αυτή κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Πανεπιστήμιο και λίγους μήνες αργότερα έγινε η πρώτη πετυχημένη μεταμόσχευση τεχνητής τραχείας στην ιστορία της ιατρικής, σώζοντας τη ζωή ενός 36χρονου ασθενούς που έπασχε από τελικό στάδιο καρκίνου της τραχείας», εξηγεί η 25χρονη.
Εύη Σαλτού | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 30/03/2013 08:00 |
Από τότε που ήταν μικρή ο πατέρας της της έλεγε: «Κυνήγησε τα όνειρά σου, διαφορετικά δεν θα τα πιάσεις ποτέ». Αυτή η φράση έγινε για την ίδια οδηγός και αυτή τη φράση προτίμησε να πει από μικροφώνου όταν ανέβηκε στη σκηνή για να παραλάβει το βραβείο της στην τελετή 2013 FDM Everywoman In Technology Awards. Σε ένα ακροατήριο γεμάτο γυναίκες, η ερευνήτρια της NASA κατάφερε να αναδειχθεί όντας μόλις 25 ετών.
Παρότι ήταν κοριτσάκι, το ενδιαφέρον της για το Διάστημα ήταν έντονο. Η οικογένειά της και οι φίλοι ακόμη θυμούνται τη μαθήτρια του Δημοτικού να ικετεύει τους δικούς της να της αγοράσουν... αποξηραμένη τροφή για αστροναύτες, να φορά μπλουζάκια με τον λογότυπο της NASA, να διαβάζει βιβλία αστρονομίας και αεροδιαστημικής και αργότερα να κοιτά με τις ώρες τις ειδήσεις της NASA στο Διαδίκτυο. Μόνο, όμως, όταν η Ελένη Αντωνιάδου πήγε στο Γυμνάσιο ξεκίνησε να ασχολείται ενεργά. Εγινε μέλος σε λέσχες αεροδιαστημικής και παρακολούθησε μαθήματα για να πιλοτάρει μικρά αεροσκάφη και να βρίσκεται πιο κοντά στο Διάστημα. «Από παιδί μεγάλωσα σε ένα περιβάλλον γεμάτο ερεθίσματα που τροφοδοτούσαν την περιέργειά μου για τις επιστήμες, τη γνώση και το Διάστημα. Κύριος υπαίτιος είναι ο πατέρας μου, χημικός μηχανικός στο επάγγελμα, ο οποίος είναι μεγάλος λάτρης της τεχνολογίας και προσπαθούσε πάντα να μου διεγείρει το ενδιαφέρον ως παιδί, κυρίως με το να συζητεί περίπλοκα επιστημονικά θέματα μαζί μου από την ηλικία των 5 ετών», λέει σήμερα η Ελένη.
ΡΟΜΠΟΤ ΚΑΙ ΒΛΑΣΤΟΚΥΤΤΑΡΑ. Από τη Θεσσαλονίκη, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, φοιτώντας σε δημόσιο σχολείο, κατέβηκε στη Λαμία για να σπουδάσει στο τμήμα Πληροφορικής με εφαρμογές στη Βιοϊατρική του Πανεπιστημίου Στερεάς Ελλάδας. Εκεί δούλεψε στην ερευνητική ομάδα του καθηγητή Ηλία Μαγκλογιάννη, πάνω στη δημιουργία ενός φορητού καρδιογράφου για χώρες του τρίτου κόσμου που λειτουργεί μέσω αισθητήρων. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια των προπτυχιακών σπουδών της ασχολήθηκε και με τη ρομποτική τηλεχειρουργική αλλά και τη δημιουργία και τον προγραμματισμό ρομποτικών βραχιόνων. Το δύσκολο πρόγραμμά της αλλά και το πάθος της για το αντικείμενο των σπουδών της δεν την εμπόδισαν να εκλεγεί πρόεδρος των φοιτητών του τμήματός της.
Ακολούθησαν, το 2009, οι μεταπτυχιακές σπουδές στο βρετανικό Πανεπιστήμιο UCL στη Νανοτεχνολογία και στην Αναγεννητική Ιατρική. Η βασική της έρευνα σχετίστηκε με την ανάπτυξη τεχνητών νεύρων και εγκεφαλικών εμφυτευμάτων. Και τότε ήρθε και το πρώτο βραβείο. «Κατά τη διάρκεια των σπουδών μου συνεργάστηκα με τη φίλη και συμφοιτήτριά μου Κλερ Κρόουλι για τη δημιουργία μιας τεχνητής τραχείας. Η μελέτη αυτή κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Πανεπιστήμιο και λίγους μήνες αργότερα έγινε η πρώτη πετυχημένη μεταμόσχευση τεχνητής τραχείας στην ιστορία της ιατρικής, σώζοντας τη ζωή ενός 36χρονου ασθενούς που έπασχε από τελικό στάδιο καρκίνου της τραχείας», εξηγεί η 25χρονη.
