Κυριακή

Η ψυχή που θητεύει στην αρετή μοιάζει με αείρροη πηγή

‎''Η ψυχή που θητεύει στην αρετή μοιάζει με αείρροη πηγή,
που το νερό της είναι καθαρό και κρυστάλλινο και πόσιμο
κι ωραίο στη γεύση κι άφθονο και πλούσιο κι αβλαβές και ευεργετικό''.

Επίκτητος

Κωστής Παλαμάς: «Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»

Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν,
οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων
οι ραγιάδες...

Κωστής Παλαμάς
«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»

Κοίτα τη ζωή σου, οτιδήποτε κάνεις. Αν την αφήσεις, τι θα χαθεί;

Akribh-Basilikh Di
 Αντιγραφή από την σελίδα: Φύλακες του Φωτός

Φύλακες του Φωτός.
Κοίτα τη ζωή σου, οτιδήποτε κάνεις. Αν την αφήσεις, τι θα χαθεί; Τίποτα δεν κερδίζεις μέσα από αυτήν. Ασήμαντα πράγματα, από το πρωί ως το βράδυ. Και τότε κουράζεσαι από αυτά, τότε πας για ύπνο και το πρωί είσαι και πάλι έτοιμος να κάνεις τα ίδια ανούσια πράγματα. Είναι ένας φαύλος κύκλος. Το ένα ανούσιο πράγμα οδηγεί στο άλλο ανούσιο πράγμα. Συνδέοντα
ι μεταξύ τους.

Έρχονται σ' εμένα άνθρωποι που νομίζουν ότι η αναζήτηση τους είναι θρησκευτική. Η αναζήτηση τους είναι απλώς διανοητική. Κινούνται στις σκοτεινές κοιλάδες του νου, εξακολουθούν να ακούν το νου, ελπίζουν. Είχαν στηρίξει την ελπίδα τους στο χρήμα και απέτυχαν. Είχαν στηρίξει την ελπίδα τους στο σεξ και απέτυχαν. Είχαν στηρίξει την ελπίδα τους σε πάρα πολλά και όλα απέτυχαν.

Να το θυμάσαι αυτό. Όταν φτάνεις στο εσώτατο κέντρο σου, δεν είσαι μόνος, είσαι μοναχικός. Κι αυτή η μοναχικότητα δεν είναι κενό, είναι πληρότητα. Αυτή η μοναχικότητα δεν είναι άδεια, πλημμυρίζει. Αυτή η μοναχικότητα δεν είναι άδεια, είναι το παν.

Οι φωτισμένοι είναι πάντα αλλοπρόσαλλοι. Η λογική συνέπεια είναι πάντοτε του νου. Μπορείς να βρεις έναν σκεπτόμενο με λογική συνέπεια, μα δεν μπορείς να βρεις ένα βούδα με λογική συνέπεια. Κάθε στιγμή, συμπεριφέρεται με έναν καινούργιο τρόπο, επειδή η
συμπεριφορά του δεν βγαίνει από το παρελθόν, αλλά ανταποκρίνεται στην παρούσα στιγμή. Και ήταν τόσο απροσδόκητο, που ο νους δεν μπορούσε να λειτουργήσει και ξαφνικά υπήρχε σκοτάδι παντού.

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα, που αντιμετωπίζει αναπόφευκτα όποιος ταξιδεύει στο μονοπάτι, είναι το να κάνει μια ξεκάθαρη διάκριση ανάμεσα στην αγάπη και την προσκόλληση. Φαίνονται ίδιες, αλλά δεν είναι. Μοιάζουν ίδιες, αλλά δεν είναι. Μάλιστα, το μίσος μοιάζει περισσότερο με την αγάπη, από ό,τι η προσκόλληση.
Η προσκόλληση είναι ακριβώς το αντίθετο. Στην πραγματικότητα, κρύβει το μίσος και εμφανίζεται σαν αγάπη. Η προσκόλληση σκοτώνει την αγάπη. Τίποτε άλλο δεν μπορεί να είναι τόσο δηλητηριώδες, όσο η προσκόλληση, όσο η κτητικότητα. Προσπάθησε λοιπόν να το καταλάβεις αυτό κι ύστερα μπορούμε να μπούμε σ’ αυτή την όμορφη ιστορία.

Το να αγαπάς, σημαίνει ότι ο άλλος έχει γίνει τόσο σημαντικός, που μπορείς να χάσεις τον εαυτό σου. Η αγάπη είναι δόσιμο χωρίς όρους, επειδή, αν υπάρχει ακόμα κι ένας όρος, τότε ο σημαντικός είσαι εσύ, όχι ο άλλος. Τότε είσαι εσύ το κέντρο, όχι ο άλλος. Και αν είσαι εσύ το κέντρο, τότε ο άλλος είναι απλώς το μέσο. Χρησιμοποιείς τον άλλο, εκμεταλλεύεσαι τον άλλο, βρίσκεις ικανοποίηση, βρίσκεις ευχαρίστηση, βρίσκεις πληρότητα μέσα από τον άλλο, μα ο στόχος είσαι εσύ.

Όλη σου η ποίηση, όλα σου τα τραγούδια για την αγάπη είναι απλώς υποκατάστατα, ώστε να μπορείς να τραγουδάς, χωρίς να μπαίνεις μέσα σ' αυτήν, ώστε να μπορείς να νιώθεις ότι αγαπάς, χωρίς να αγαπάς. Και η αγάπη είναι μια τόσο βαθιά ανάγκη, που δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς αυτήν.

Χρειάζεται είτε το αληθινό είτε κάποιο υποκατάστατο.
Το υποκατάστατο μπορεί να είναι ψεύτικο, αλλά τουλάχιστον για κάποιο διάστημα, σου δίνει την αίσθηση ότι βρίσκεσαι μέσα στην αγάπη. Και ακόμα και το ψεύτικο είναι απολαυστικό. Αργά ή γρήγορα, θα αντιληφθείς πως είναι ψεύτικο. Τότε, δεν πρόκειται να αλλάξεις την ψεύτικη αγάπη σε αληθινή. Τότε, θα αλλάξεις απλώς τον εραστή ή την ερωμένη.

Ιδιαίτερα στη Δύση, όπου η αγάπη έχει σκοτωθεί εντελώς, οι άνθρωποι είναι ερωτευμένοι με αντικείμενα ή με ζώα — σκυλιά, γάτες, σπίτια, αυτοκίνητα. Είναι πιο εύκολο να αγαπήσεις ένα αντικείμενο ή ένα ζώο. Ο σκύλος είναι πιο πιστός από ό,τι μπορεί να είναι μια σύζυγος. Δεν μπορείς να βρεις πιο πιστό ζώο από το σκύλο. Μένει πάντοτε πιστός, δεν υπάρχει κίνδυνος.

Αν θέλεις να κάνεις κτήμα σου τον άλλο, τον σκοτώνεις. Και τη στιγμή που το έχεις πετύχει, χάνεται όλη η δόξα, επειδή τώρα ο άλλος δεν μπορεί να ανταποκριθεί. Ο άλλος μπορεί να ανταποκριθεί μόνο μέσα σε ελευθερία, εσύ όμως δεν μπορείς να επιτρέψεις ελευθερία, επειδή δεν αγαπάς. Η αγάπη δεν είναι ποτέ κτητική. Δεν μπορεί να είναι, από την ίδια της τη φύση.

Στους παπάδες δεν άρεσε ποτέ ο Βούδας, όσο ήταν ζωντανός, δεν τους άρεσε ποτέ ο Ιησούς, όσο ήταν ζωντανός. Όσο ήταν ζωντανός, ήταν πάντοτε εναντίον του.

Όταν είναι νεκρός, αμέσως έρχονται και οργανώνονται γύρω του, κάνουν ένα ναό κι αρχίζουν να σε εκμεταλλεύονται.

Όταν γεννιέται ένα παιδί, εσύ αρχίζεις να κατευθύνεις την αγάπη του: "Εγώ είμαι ο πατέρας σου, αγάπα με." Λες και η αγάπη είναι ένα λογικό συμπέρασμα: "Εγώ είμαι ο πατέρας σου, συνεπώς αγάπα με." "Εγώ είμαι η μητέρα σου, συνεπώς αγάπα με." "Αυτός είναι ο αδελφός σου, συνεπώς αγάπα τον." Και η αγάπη δεν γνωρίζει 'συνεπώς.' Η αγάπη δεν είναι συμπέρασμα.
Έτσι, πριν συμβεί το αυθόρμητο, εμείς αρχίζουμε να πιέζουμε το παιδί. Και το παιδί πρέπει να υποχωρήσει, επειδή είναι αβοήθητο. Έτσι, αρχίζει να πουλάει την αγάπη του και γεννιέται η πολιτική. Γίνεται πολιτικός, χαμογελάει, στο βάθος όμως είναι θυμωμένο. Δείχνει αγάπη του και στο βάθος δεν υπάρχει αγάπη.

Υπάρχει μια φράση του Ιησού, από τις πιο μυστηριώδεις, αδύνατον να την εναρμονίσεις με το νου του Ιησού και πολύ επικίνδυνη. Και η διατύπωση είναι επίσης επικίνδυνη. Ο Ιησούς λέει στους μαθητές του: "Αν δεν μισήσεις τον πατέρα σου και τη μητέρα σου, δεν μπορείς να έρθεις μαζί μου."
Ένας άνθρωπος σαν τον Ιησού, που λέει ότι η αγάπη είναι το μονοπάτι, που λέει ότι ο Θεός είναι αγάπη, που ανυψώνει την αγάπη στην υψηλότερη δυνατή κορυφή και την κάνει ισοδύναμη με το διαλογισμό, λέει: "Αν δεν μισήσεις τον πατέρα σου και τη μητέρα σου, δεν μπορείς να έρθεις μαζί μου." Έχει δίκιο, επειδή αν δεν γίνει ο Ιησούς ο πατέρας σου και η μητέρα σου...
Δεν μπορείς να έρθεις σε ένα δάσκαλο, αν δεν έχεις αφήσει εντελώς τον πατέρα σου και τη μητέρα σου. Αυτοί είναι το παρελθόν σου, περασμένοι συσχετισμοί, περασμένες σχέσεις.

Αν γνωρίζεις την αγάπη, δεν υπάρχει κανένας φόβος. Αν δεν γνωρίζεις την αγάπη, τότε ο φόβος γίνεται το κέντρο της ζωής σου. Πώς να προστατέψεις τον εαυτό σου; Έτσι, φτιάχνεις κάστρα, φτιάχνεις τραπεζικούς λογαριασμούς.
Αυτά είναι απλώς προστασίες εναντίον του θανάτου. Και όταν φοβάσαι το θάνατο, φοβάσαι να ζήσεις, επειδή το να ζεις είναι πάντοτε επικίνδυνο. Να ζεις σημαίνει να κινείσαι σε άγνωστα μονοπάτια. Και υπάρχει κίνδυνος. Σε κάθε γωνιά μπορεί να περιμένει ο θάνατος.
Ο άνθρωπος που φοβάται το θάνατο, σιγά - σιγά συρρικνώνεται κι αρχίζει επίσης να φοβάται και τη ζωή. Δεν μπορεί να πετάξει με το αεροπλάνο, δεν μπορεί να μπει στο τρένο, επειδή μπορεί να συμβεί ατύχημα, δεν μπορεί να γίνει φίλος με έναν άγνωστο, επειδή ποιος ξέρει; Δεν μπορεί να ερωτευτεί με καμία γυναίκα, επειδή ποιος ξέρει αν τον εξαπατήσει ή όχι; Δεν μπορεί να πιστέψει.

Οι δάσκαλοι δεν απαντούν ποτέ σε αυτό που ρωτάς. Απαντούν σε αυτό που εννοείς, όταν ρωτάς. Δεν απαντούν ποτέ στην ερώτηση σου, επειδή αυτή είναι άσχετη. Πάντοτε απαντούν σε αυτό που είναι κρυμμένο πίσω από την ερώτηση σου — επειδή εσύ πάντα τα κρύβεις αυτά τα πράγματα.

Σ’ αυτή την κοινωνία ακόμα κι αν δεν είσαι τρελός, κάνε τον τρελό, επειδή η τρέλα είναι το νόμισμα που ισχύει, αυτή είναι η νομισματική μονάδα. Μην είσαι παρείσακτος μέσα στο τρελοκομείο, αλλιώς οι τρελοί θα μαζευτούν όλοι μαζί και θα σε σκοτώσουν. Αν πεις ότι εσύ δεν είσαι τρελός, αυτό σημαίνει ότι προσπαθείς να τους πεις: "εσείς είστε τρελοί."

Κι αυτό δεν μπορούν να το αντέξουν.

Όσσο

Σάββατο

Ο Δεκάλογος του Πάουλο Κοέλο



Ο Δεκάλογος του Πάουλο Κοέλο

1. Όλοι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί. Και θα πρέπει να κάνουν ό,τι μπορούν για να παραμείνουν έτσι.

2. Σε κάθε άνθρωπο έχουν δοθεί δύο ποιότητες: η δύναμη και το ταλέντο. Η δύναμη τον οδηγεί να συναντήσει το πεπρωμένο του, το ταλέντο του τον υποχρεώνει να μοιραστεί με τους άλλους τα καλά του στοιχεία. Ο καθένας πρέπει να γνωρίζει πότε να χρησιμοποιεί το ένα και πότε το άλλο.



3. Σε κάθε άνθρωπο έχει δοθεί μια αρετή: η ικανότητα να επιλέγει. Για όποιον δεν χρησιμοποιεί αυτή την αρετή, μετατρέπεται σε κατάρα - και οι άλλοι θα επιλέγουν πάντα για λογαριασμό του.

4. Κάθε άνθρωπος έχει τον Προσωπικό του Μύθο να υλοποιήσει και αυτός είναι ο λόγος που έρχεται στον κόσμο. Ο Προσωπικός Μύθος εκδηλώνεται στον ενθουσιασμό του για όσα κάνει.


5. Κάθε άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει δύο γλώσσες: τη γλώσσα της κοινωνίας και την γλώσσα των οιωνών. Η πρώτη εξυπηρετεί την επικοινωνία με τους άλλους. Η δεύτερη χρησιμοποιείται για να εξηγεί τα μηνύματα από τον Θεό.


6. Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να αναζητά την απόλαυση - αυτό δηλαδή που δίνει σ' εκείνον χαρά και όχι κατ' ανάγκη στους άλλους.


7. Κάθε άνθρωπος πρέπει να διατηρεί ζωντανή μέσα του την ιερή φλόγα της τρέλας. Και πρέπει να συμπεριφέρεται σαν κανονικός άνθρωπος.


8. Τα μόνα σφάλματα που θεωρούνται σοβαρά είναι τα εξής: να μη σέβεσαι τα δικαιώματα του άλλου, να παραλύεις από τον φόβο, να αισθάνεσαι ένοχος, να νομίζεις ότι δεν αξίζεις ό,τι καλό και κακό σου συμβαίνει στη ζωή και να είσαι δειλός. Να αγαπούμε τους εχθρούς μας, αλλά να μην κάνουμε συμμαχίες μαζί τους. Βρίσκονται στον δρόμο μας για να δοκιμάσουν το σπαθί μας και αξίζουν τον σεβασμό της μάχης μας. Εμείς να διαλέγουμε τους εχθρούς μας και όχι αντίστροφα.


9. Όλες οι θρησκείες οδηγούν στον ίδιο Θεό και όλες αξίζουν τον ίδιο σεβασμό.

Πέμπτη

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΗΜΗΤΡΗΔΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΗΜΗΤΡΕΣ.


ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΗΜΗΤΡΗΔΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΗΜΗΤΡΕΣ.
 
Δύο τα παλικάρια της χριαστανοσύνης που απεικονίζονται καβαλάρηδες σε άλογο με ξίφος και επί τω ΕΡΓΟΝ. (Πολεμιστές). Ο Γεώργιος και ο Δημήτριος. Από μακριά δεν ξεχωρίζεις ποιος είναι ποιος.Πρέπει να προσέξεις τι σκοτώνει ο καθένας. Ο Γεώργιος Δράκο (Δρακονιανό και ερπετόμορφο), ο Δημήτριος "άνθρωπο" (Δρακονιανό και ερπετόμορφο).Αυτοί είναι οι
πρώτοι συμβολισμοί με την ομοιότητα εξωτερικά. Στα ονόματα σαφώς και υπάρχει άμεση σχέση. (Εσωτερικός συμβολισμός). Γεώργιος από το Γη+'Εργον και Δημήτριος από το Δα (Γη)+ Μήτηρ. Συνδετικός κρίκος η "Γαία".Ο θάνατος του Δράκου που διαφεντεύει τη Γη είναι Έργο του Γεωργίου. Ο θάνατος του "ανθρωποειδούς" ερπετού που διαφεντεύει τη Γη, τον Πλούτο, τις Κυβερνήσεις,το Παγκόσμιο χρήμα,την Παγκοσμιοποίηση και τη Νέα Τάξη, είναι Έργον του Δημητρίου. Αυτοί είναι οι "συμβολισμοί" εδώ και 1.700 περίπου χρόνια.Συμβολισμοί ασφαλώς που ξεπερνούν το χρονικό όριο που προανέφερα και χάνονται στα βάθη των χιλιετηρίδων πέρα από τα κλειστά θρησκευτικά πλαίσια μιας συγκεκριμένης εποχής. Εκεί που ο καλός γεωργός (Γεώργιος) ξεκαθάριζε από τη γη του τα ερπετά και ο ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ Δημήτριος όσα ερπετά ξετρύπωσαν από τις σχισμές της γης, προόδεψαν και μπήκαν κι έλαβαν ανθρώπινα σχήματα ανά τους αιώνες. Για τους Γιώργηδες δεν γνωρίζω να σας πω πολλά. Για τους Δημήτρηδες ίσως. Μερικοί από μας έχουμε πάρει αυτή τη "χάρη", το ιδίωμα, το αξίωμα, το χάρισμα και την Αποστολή. Σαν ευλογία και ενθύμηση. Σαν ευθύνη απέναντι σε ανυπεράσπιστα κι αδύναμα πλάσματα. Αυτή τη Χάρη γιορτάζω σήμερα, αυτή την ενθύμηση, αυτή την Τιμή. Και το Ξίφος και το Ακόντιο και την Πανοπλία, σε ότι με αφορά θα την τιμήσω αδέρφια!
ΚΑΛΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!
ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ!!!

Κυριακή

Τι είναι το όνειρο για σας;

Όνειρο. Το όνειρο ετυμολογείτε από την σύνθεση του Όν και Είρω. Το Όν είναι η ύπαρξη , ενώ το Είρω σημαίνει «συνάπτω, συναρμολογώ , συνδέω» . Αλλά ακόμη , το Είρω σημαίνει και « μιλώ , αφηγούμαι , διηγούμαι»

Tο Σύμπαν είναι το αποτέλεσμα των πράξεών μας.

Ο Κόσμος δεν είναι τίποτα άλλο από μια αντανάκλαση της εσωτερικής μας ύπαρξης, των σκέψεων, συναισθημάτων, πεποιθήσεων, επιθυμιών μας. Tο Σύμπαν είναι το αποτέλεσμα των πράξεών μας. / Gregg Braden

Παρασκευή

Κάθε καινούρια μέρα είναι μια καταπληκτική ευκαιρία να απαγκιστρωθούμε από το χθες και να σχεδιάσουμε το μέλλον...

Κάθε καινούρια μέρα είναι μια καταπληκτική ευκαιρία να απαγκιστρωθούμε από το χθες και να σχεδιάσουμε το μέλλον... Ή μήπως όχι; Το σήμερα, σε αντίθεση με το μέλλον, είναι βέβαιο πως υπάρχει, ήδη είναι εδώ και άμεσα μπορούμε να επέμβουμε στη διαμόρφωση του. Κάποιες πραγματικότητες φυσικά, δεν είναι εφικτό να τις αναιρέσουμε... Μπορούμε όμως να διαλέξουμε πώς τις αντιλαμβανόναστε, τις διαχειριζόμαστε γνωστικά και συναισθηματικά. Αδράζοντας τη μέρα με διάθεση πνευματικού αγώνα και αγάπης προς τον εαυτό μας πρώτα και τον πλησίον ύστερα, έξω βάλλουμε τον φόβον, που είναι υπαριθμόν ένας εχθρός της ευτυχίας μας. Και ο αγώνας είναι καθημερινός και επαναλαμβανόμενος...
Μια συζήτηση χθες μου θύμισε πως ήμουν 20 χρόνια πριν. Φοβισμένη, ενοχική, ντροπαλή μέχρι αγοραφοβίας, και σίγουρα δυστυχισμένη.
Παρόλα αυτά, 20 χρόνια μετά, και ύστερα από καθημερινές προσπάθειες αισθάνομαι ευτυχισμένη, με ελάχιστο φόβο στο μυαλό μου και με έμπρακτη αισιοδοξία για το μέλλον. Το ταξίδι δεν ήταν εύκολο και ούτε τελείωσε. Και σίγουρα δεν έχω επιτύχει όλα αυτά που οι γύρω μου θεωρούν απαραίτητες προυποθέσεις για ευτυχία. Μπορώ να αδράζω τη μέρα όμως και να χαίρομαι με μικρά όπως ένα καφέ στη βεράντα ή μια απρόσμενο φιλικό συναπάντημα ή τη χαρά και τον ενθουσιασμό των ανθρώπων που αγαπώ... Κι αν μια μέρα ξυπνήσω με γκρίνια και μαυρίλα, ανέχομαι τον εαυτό μου και προσπαθώ να τον αντέξω... Μέρα είναι, θα περάσει και στο χέρι μας είναι να την περάσουμε χαρούμενα. Καλημέρα!
— μαζί με Θέκλα Πετρίδου.

Τετάρτη

Όταν ο αριθμός των παιδιών σε μια οικογένεια ήταν δείκτης ευτυχίας,

Για τις παλαιότερες γενιές, ο αριθμός των παιδιών σε μια οικογένεια ήταν δείκτης ευτυχίας, οι σύγχρονοι όμως Ελληνες που ασπάζονται τη ρήση στην πράξη αποτελούν μειονότητα.

Για τους περισσότερους, το σύγχρονο καταναλωτικό μοντέλο ζωής, η οικονομική δυσπραγία και η αύξηση της συμμετοχής των Ελληνίδων στην αγορά εργασίας είναι οι κύριες αιτίες που γενικότερα τα παιδιά -και ιδίως τα πολλά παιδιά- έχουν σταματήσει να είναι σκοπός ζωής, όπως ήταν για τις προπολεμικές γενιές.

Εκείνες έκαναν και 4 και 5 και 6 αλλά και περισσότερα παιδιά, με τη γεννητικότητα στη χώρα, ήδη από τις πρώτες μεταπολεμικές γενιές να παίρνει σταδιακά τον κατήφορο. Κάπως έτσι φτάσαμε στις μέρες μας να έχουμε μεγάλο δημογραφικό πρόβλημα, καθώς τα παιδιά που γεννιούνται δεν αρκούν για να αναπληρώσουν τους γονείς, που κάποια στιγμή φεύγουν από τη ζωή. Κόντρα στο πνεύμα των καιρών, υπάρχουν λίγες οικογένειες που επιμένουν παραδοσιακά, με 3 ή παραπάνω παιδιά.

Οι αριθμοί δεν αφήνουν περιθώρια για διαφορετική σκέψη. Σύμφωνα με την Ανώτατη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ελλάδος (ΑΣΠΕ), μόλις 1 στους 10 Ελληνες προέρχεται από πολύτεκνη οικογένεια. > eνώ οι πολύτεκνοι με 4 τουλάχιστον ανήλικα παιδιά είναι το 2-3% του πληθυσμού, όταν ήταν διπλάσιοι σε ποσοστό (6%) στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Η τάση των Ελλήνων να κάνουν συνεχώς λιγότερα παιδιά ήταν ήδη εμφανής από τότε, με τον αριθμό παιδιών ανά Ελληνίδα δύσκολα να ξεπερνά τα 2 παιδιά, κοινωνική εξέλιξη που ακολούθησε και η νομοθεσία της εποχής.

Ετσι, ενώ έως τα τέλη σχεδόν της δεκαετίας ο νόμος όριζε ως πολύτεκνες οικογένειες όσες είχαν τουλάχιστον 5 παιδιά, με τον νόμο 860 του ’79 το κριτήριο για να θεωρείται μια οικογένεια πολύτεκνη μειώθηκε κατά ένα παιδί. Από τότε μέχρι σήμερα πολύτεκνες θεωρούνται οι οικογένειες με τουλάχιστον 4 παιδιά. Την τελευταία δεκαπενταετία όμως τα πράγματα άλλαξαν και πάλι ριζικά.

Οι Ελληνίδες μετά βίας ξεπερνούν όλο αυτό το διάστημα το 1 παιδί με τον σχετικό δείκτη γονιμότητας να είναι στην ουσία καθηλωμένος μεταξύ του 1,3 με 1,4. Κάπως έτσι η απόκτηση τρίτου παιδιού που ξεφεύγει από την πρακτική του μέσου όρου, έχει οδηγήσει σήμερα τους τρίτεκνους -περίπου 160.000 οικογένειες που έχουν παιδιά κάτω των 23 ετών- να ζητούν αλλαγή της νομοθεσίας ώστε να συμπεριληφθούν στους πολύτεκνους. Συνολικά, οι πολύτεκνες οικογένειες στην Ελλάδα υπολογίζονται σε 180.000 με τις 78 χιλιάδες να διαθέτουν παιδιά κάτω των 23 ετών, επί συνόλου 2 εκατομμυρίων οικογενειών.

Με βάση στοιχεία που προκύπτουν από τις φορολογικές δηλώσεις των πολύτεκνων οικογενειών, οι ελληνικές πολύτεκνες οικογένειες με τέσσερα παιδιά είναι περίπου 25.000, με πέντε παιδιά 4.000 και με έξι ή και παραπάνω παιδιά περίπου 2.000. Ας σημειωθεί ότι το επίπεδο ζωής τους, με οικονομικούς όρους, δεν είναι το καλύτερο δυνατό, αφού σύμφωνα με στοιχεία της ΓΣΕΕ, το επίπεδο της φτώχειας για νοικοκυριά με τρία τέκνα φτάνει στο 38%.

Περιορισμοί και προνόμια
Μετά την αλήθεια των αριθμών το Reportage μίλησε με τον Βασίλη Θεοτοκάτο, πρόεδρο της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλάδας. Ο ίδιος πολύτεκνος με 5 παιδιά και 12 εγγόνια σήμερα, μας ξεκαθαρίζει ευθύς αμέσως ότι εάν ήταν και πάλι νέος θα έκανε τον ίδιο αριθμό -ίσως και περισσότερα. Διότι, όπως αναφέρει, παιδιά μπορεί να σημαίνει σειρά ευθυνών και δυσκολιών στη ζωή ενός ζευγαριού, το δώρο ζωής όμως που προσφέρουν στους γονείς τους αξίζουν όλο τον κόπο και την προσπάθεια. Μετά του ζητάμε να μας σκιαγραφήσει το προφίλ των ανθρώπων που επιλέγουν να κάνουν πολλά παιδιά. «Είναι κυρίως άνθρωποι που ανήκουν στη μεσαία οικονομική τάξη και οι ίδιοι προέρχονται από πολύτεκνες οικογένειες, αλλά αρκετοί από αυτούς υπήρξαν μοναχοπαίδια που βίωσαν τη μοναξιά και την έλλειψη ενός ή περισσοτέρων αδελφών και δεν θέλουν το παιδί τους να έχει ανάλογα βιώματα. Αυτές είναι οι δύο βασικές κατηγορίες Ελλήνων πολύτεκνων.

Παράλληλα, υπάρχει και μια μικρή μερίδα που ακολουθώντας τη θρησκευτική πίστη, δεν κάνουν εκτρώσεις, με αποτέλεσμα κάποιοι από αυτούς να γίνονται πολύτεκνοι». Στη συνέχεια περνάμε στο δια ταύτα και στο γιατί οι Ελληνες σήμερα περιορίζονται κυρίως στο ένα παιδί. «Οι σύγχρονοι Έλληνες δεν έχουν όραμα ζωής και δεν έχουν θέσει συγκεκριμένους στόχους. Αναλώνονται στον καταναλωτισμό και στην εφήμερη απόλαυση της ζωής. Παλαιότερα, θυμάμαι, οι άνθρωποι παντρεύονται για να δημιουργήσουν οικογένεια. Και οικογένεια σημαίνει πολλά παιδιά.

Τότε εάν η γυναίκα πάνω στον πρώτο χρόνο μετά τον γάμο της δεν έκανε παιδί, αυτός ήταν λόγος για να ανησυχεί. Σήμερα δεν είναι έτσι. Οι νεότεροι θέλουν πρώτα να αποκατασταθούν επαγγελματικά, να αποκτήσουν το δικό τους σπίτι και αυτοκίνητο και μετά να σκεφτούν εάν θα κάνουν και ένα παιδί. Οι παλαιότερες γενιές, πιστεύω, ήταν πιο θαρραλέες σχετικά. Δεν γύρευαν επίσης την καταναλωτική πολυτέλεια. Παραδείγματος χάρη με ένα μπουφάν μεγάλωναν 3 και 4 παιδιά.

Γιατί το μπουφάν του μεγαλύτερου παιδιού το φορούσε στη συνέχεια το επόμενο παιδί κ.ο.κ. Αυτό ισχύει και σήμερα για πολλές πολύτεκνες οικογένειες. Και τότε και σήμερα οι οικογένειες αυτές είχαν και έχουν μία αλληλεγγύη να μοιράζονται τα πάντα», υπερθεματίζει σχετικά ο Β. Θεοτοκάτος. Για το τέλος αφήσαμε το επίμαχο ζήτημα ερώτημα των τελευταίων ετών. Η ΑΣΠΕ είναι αντίθετη στο να χαρακτηρισθούν οι τρίτεκνοι ως πολύτεκνοι -εξαγγελία που έχει γίνει από επίσημα χείλη ήδη από το 2004- και ο Β. Θεοτοκάτος διευκρινίζει το γιατί: «Εάν διαρκώς χαμηλώνουμε τα όρια με βάση τα οποία θεωρούμε μία οικογένεια πολύτεκνη, τότε στην ουσία δεν δίνουμε κίνητρα για την αύξηση των γεννήσεων. Γιατί όταν μία οικογένεια θα μπορεί με τρία παιδιά να έχει τις ίδιες παροχές που θα δικαιούτο με 4 παιδιά, για ποιο λόγο να κάνει το τέταρτο παιδί;».

Κατόπιν, ήρθαμε σε επαφή με την πρόεδρο του Συλλόγου Τριτέκνων Νομού Αττικής, Θεοκλήτη Μεσουρίδου. Οι τρίτεκνοι αν και έχουν σήμερα κάποιες παροχές από την πολιτεία σε σχέση με τις οικογένειες που έχουν ένα ή δύο παιδιά, δεν απολαμβάνουν τις ίδιες παροχές και δεν θεωρούνται βάσει νόμου πολύτεκνοι.

Η Θ. Μεσουρίδου επισημαίνει ότι η ενσωμάτωση των τριτέκνων στους πολύτεκνους σκοντάφτει στην ατολμία της πολιτικής ηγεσίας, παρά το ότι πόρισμα της Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής των Ελλήνων ήδη από το 1993, περιλαμβάνει σχετική εισήγηση:

Πάντα όσον αφορά τον χαρακτηρισμό της οικογένειας με τρία παιδιά ως πολύτεκνης και παρά τις σχετικές προτάσεις νόμου το 2002 και 2007. «Η ίδια άποψη διατυπώθηκε και πρόσφατα στις 13 και 14 Μαρτίου ‘09 στο Συνέδριο για το δημογραφικό ζήτημα που διοργάνωσαν η Ακαδημία Αθηνών και η Ελληνική Εταιρεία Δημογραφικών Μελετών. Μέχρι τώρα όμως δεν έχει προχωρήσει.

Ένας άλλος λόγος είναι ότι υπάρχουν σοβαρές αντιρρήσεις από την ΑΣΠΕ. Εμείς πάντως διεκδικούμε τον χαρακτηρισμό των γονέων με τρία τέκνα ως πολυτέκνους, ανεξαρτήτως ηλικίας και την ένταξή τους στις διατάξεις των νόμων περί πολυτεκνίας. Οποιαδήποτε σοβαρή οικονομική επιβάρυνση από την εφαρμογή κάποιας επί μέρους διάταξης μπορεί να εφαρμοσθεί σταδιακά και σε εύλογο χρονικό διάστημα», εξηγεί η ίδια, υπεραμυνόμενη της προσφοράς των Ελληνίδων που κάνουν τρία παιδιά σε μια χώρα που ο κανόνας τείνει να είναι το ένα ή το κανένα παιδί.

Κοινωνία και ψυχή
Η μαρία μουλά είναι κοινωνική λειτουργός και ψυχοθεραπεύτρια και έχει έρθει σε επαφή στην επαγγελματική της δραστηριότητα με πολύτεκνες οικογένειες. Της ζητάμε να μας περιγράψει το προφίλ των παιδιών που είναι μέλη πολύτεκνων οικογενειών. Πόσο διαφέρουν από τα μοναχοπαίδια και τι σημαίνει για μια οικογένεια να ανατρέφει 4 παιδιά. «Σημαίνει ένα τεράστιο ψυχολογικό βάρος για τη μητέρα, καθώς αυτή είναι κυρίως που αναλαμβάνει να λύσει τα όποια προβλήματα.

Αν και δεν υπάρχουν συνταγές και οι γενικεύσεις είναι επικίνδυνες, καθώς κάθε περίπτωση οικογένειας πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μοναδική, το σίγουρο είναι ότι η ψυχολογική ισορροπία τής μητέρας είναι κλειδί για την ομαλή ανάπτυξη και κοινωνικοποίηση των παιδιών ιδίως στα πρώτα χρόνια της ζωής τους. Κυρίως οι μητέρες που έχουν πολλά παιδιά πρέπει να φροντίζουν να κρατούν ισορροπημένη στάση προς αυτά και με βάση πάντοτε την ηλικία τους.

Γιατί συμβαίνει σε πολύτεκνες οικογένειες να χάνεται στην πράξη ο πραγματικός ρόλος του παιδιού. Δηλαδή, στα μεγάλα αδέλφια αποδίδεται ένας γονεϊκός ρόλος όταν τους ανατίθεται πολλές φορές να βοηθήσουν στο μεγάλωμα των μικρότερων αδελφών λόγω έλλειψης του απαιτούμενου χρόνου από τους γονείς. Κάπως έτσι, αυτά τα παιδιά μπορεί να χάσουν το παιδικό τους πρόσωπο, καθώς οι συνθήκες απαιτούν στην ουσία να μεγαλώσουν πολύ πιο γρήγορα απ’ ό,τι η ηλικία τους.

Για τον λόγο αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό οι γονείς να μπορούν να κρατούν τις ισορροπίες, να μη φορτώνουν τα παιδιά με περισσότερα από όσα αντιστοιχούν στην κάθε φορά ηλικία τους και κυρίως να εξηγούν στα μεγαλύτερα παιδιά τούς λόγους για τους οποίους το μικρότερο παιδί χρειάζεται περισσότερο την προσοχή των γονιών του σε σχέση με το μεγαλύτερο».

Για το τέλος αφήσαμε τη Λάουρα Μαράτου - Αλιπράντη, ειδικευμένη ερευνήτρια στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ). Η ίδια έχει ένα παιδί, καθώς οι συνθήκες στη ζωή της δεν ήταν τόσο ευνοϊκές για να κάνει περισσότερα. Θαυμάζει απεριόριστα τους ανθρώπους με πολλά παιδιά, αν και στη σύγχρονη Ελλάδα αυτό είναι ένα μοντέλο οικογένειας που σταδιακά μειώνεται. Οι λόγοι είναι πολλοί: «Το να μεγαλώνεις σήμερα πολλά παιδιά σημαίνει πολλές οικονομικές ευθύνες, ιδίως στις μέρες μας. Δεν είναι όμως μόνον αυτή η αιτία.

Οι αξίες και τα πρότυπα των παλαιοτέρων έχουν εξασθενήσει στη συνείδηση των σημερινών Ελλήνων, ενώ αυξάνεται συνεχώς το ποσοστό των Ελληνίδων που εργάζονται όλο και περισσότερο. Επίσης, οι σημερινοί παππούδες και γιαγιάδες δεν είναι τόσο πρόθυμοι, όπως παλαιότερα, να μεγαλώσουν τα εγγόνια τους. Θεωρούν ότι οι ίδιοι έχουν συνεισφέρει κοινωνικά και αρκετοί από αυτούς μετά τη σύνταξή τους, και καθώς νιώθουν ότι γερνάνε, θέλουν να απολαύσουν τις χαρές της ζωής και όχι να μείνουν κλεισμένοι μέσα σε ένα σπίτι, επαναλαμβάνοντας έναν ρόλο που έχουν ήδη ζήσει στη ζωή τους, αυτόν του γονέα»...

Χωρισμένοι- πολύτεκνοι...
Μία άλλη διάσταση του φαινομένου δίνει ο Νίκος Σπιτάλας, πρόεδρος του Συλλόγου για την Ανδρική και την Πατρική Αξιοπρέπεια (ΣΥΓΑΠΑ). Είναι δύσκολο να είσαι πολύτεκνος, ιδιαίτερα αν είσαι και χωρισμένος: «Το να είσαι πολύτεκνος σήμερα στην Ελλάδα αποτελεί μίασμα και όχι προνόμιο.

Δυστυχώς, δεν υπάρχει κοινωνικός - οικογενειακός προγραμματισμός, εκπαίδευση στα σχολεία και υποστηρικτικές υπηρεσίες. Ακόμα περισσότερο, όταν τα ζευγάρια χωρίζουν και έχουν περισσότερα από τρία παιδιά -υπολογίζεται ότι στη χώρα μας υπάρχουν περίπου 5.000 χωρισμένα ζευγάρια με τρία ή και περισσότερα παιδιά-, τότε απουσιάζει παντελώς η μέριμνα της Πολιτείας.

Η μητέρα αγωνίζεται να τα καταφέρει μόνη και ο πατέρας δεν θεωρείται γονέας από το Κράτος. Ειδικά το να είσαι πολύτεκνος χωρισμένος πατέρας αποτελεί ένα επιπλέον βάσανο διότι και δεν χαίρεσαι τη γονεϊκή σου ιδιότητα και είσαι χαμένος οικονομικά. Είμαστε η μόνη χώρα στον κόσμο που ο χωρισμένος πατέρας είναι πολίτης τρίτης κατηγορίας και δεν μπορεί ούτε στην εφορία να δηλώσει τα παιδιά του και να τύχει κάποιων ελαφρύνσεων».

ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, ΘΩΜΗ ΜΕΛΙΔΟΥ, ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΣ
reportage@pegasus.gr

Το τρένο των νεφών

Το τρένο των νεφών
Ευγενεία Φακίνου-Εκδόσεις Καστανιωτη
Πάντα είχα σαν αρχή να μη διαβάζω το οπισθόφυλλο με τη περίληψη του βιβλίου, ήθελα πάντα να έχω τη πρώτη εντύπωση για το βιβλίο χωρίς παρεμβολή, να αφήνω το διάβασμα να με συνεπάρει,να μην περιμένω τίποτα, και όταν φθάσω στο τέλος... τότες μόνο να ρίχνω μιά ματιά.
Το ίδιο ακριβώς έκανα και με το βιβλίο της Φακίνου Το τρένο των νεφών, απο τις πρώτες σελίδες με είχε συνεπάρει, με μαγική μυθοπλασία και με ονειρικό ρεαλισμό με ταξίδευσε στο χάρτη της Λατινικής Αμερικής. 'Εντονη απ τη πρώτη στιγμή η λατινοαμερικάνικη λογοτεχνία ή καλύτερα μιά συνένωση της ελληνικής με τη λατινοαμερικάνικη γραφή, διαλόγους που ήμουν σίγουρη ότι τους είχα ξαναδιαβάσει. Στο μυαλό μου ήρθαν αγαπημένοι συγγραφείς: η Αλιέντε ,ο Σεπούλβεδα,ο Λιόσα και ο Μπόρχες!
Προσπέρασα τις σελίδες και έφθασα στο τέλος του βιβλίου. Οι σκέψεις μου δικαιώθηκαν: Η Φακίνου διαλέγεται με 17 συγγραφείς και 26 βιβλία της λατινοαμερικάνικης λογοτεχνίας, παρεμβάλλοντας αποσπάσματά τους στη δική της αφήγηση, με πολύ επιδέξιο τρόπο, χρησιμοποιώντας πλάγια γραφή για να τονίσει τα δάνεια.

Ενα αγόρι όμορφο, ξανθό, με γαλάζια μάτια γεννιέται στο Σαν Πέδρο, ενώ η μάνα του πεθαίνει αμέσως μετά τη γέννα. Την αντροφή του αναλαμβάνει ένας φτωχός χωρικός, άκληρος, αρμέχτης, ενώ την μόρφωση του ο δάσκαλος του χωριού που λατεύει την Ελληνική μυθολογία,συγκινημένος απο την φιλομάθεια του παιδιού τον βαφτίζει με το όνομα ΚΑΝΕΝΑΣ .Είναι ένα παιδί διαφορετικό από τα υπόλοιπα παιδιά του φτωχού Σαν Πέδρο.
Ο Κανένας με τον χρόνο κατασκεύασε στο μυαλό του τον θρύλο του πατέρα του, ενός ναυτικού και λανθρέμπορου διαμαντιών, που είχε την περιπέτεια στο αίμα του, ότι κάποτε θα τον έβρισκε. Στα δέκα του χρόνια, μαζί με ένα αλλόκοτο κορίτσι που έπασχε από αϋπνία, αρχίζουν την αναζήτηση του πατέρα του, για να φτάσει στο μεγάλο λιμάνι, όπου ήλπιζε ότι θα τον συναντούσε.




Το ταξίδι του δεκάχρονου Κανένα τον φέρνει στο τρένο των νεφών, για το οποίο ακούγονται πολλά, όπως ότι μπαίνει κανείς νέος και βγαίνει γέρος.
Ολα συμβαίνουν στο περίφημο τρένο των νεφών. Η συγγραφέας εμπνέεται από το υπαρκτό τρένο, το οποίο παλαιότερα διέσχιζε την οροσειρά των Ανδεων από την Αργεντινή και κατέληγε στο Βαλπαραΐσο της Χιλής, και βρίσκεται σε ύψος 4000 μέτρων, οπότε είναι φυσικό στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του να περιβάλλεται από νέφη.Μέσα εκεί εξελίσσεται το μεγαλύτερο μέρος της υπόθεσης.
Ο Κανένας μετακινείται απο βαγόνι σε βαγόνι,και σε κάθε μετακίνηση του μεγαλώνει δέκα χρόνια, καθώς έρχεται σε γνωριμία με τις αφηγήσεις των επιβατών, παράξενα γεγονότα, την ζωντανή ιστορία των εμφυλίων, τη διαφθορά της εξουσίας που επιδίδεται σε σεξουαλικές γιορτές , επισκέπτεται τον κάτω κόσμο, σαν άλλος Οδυσσέας, και γνωρίζει την Εβίτα Περόν, τον Ωνάση, τον Τσε Γκεβάρα, τον Σιμόν Μπολιβάρ και περιδιαβαίνει έτσι στην ιστορία της ηπείρου μέσα στον 20ό αιώνα.
Στο τελευταίο κεφάλαιο είναι η συνάντηση του πενηντάρη πλέον Κανένα, με ένα τυφλό συγγραφέα που θυμίζει τον Μπόρχες: «Τα ταξίδια είναι λογιών λογιών, άλλα τα κάνουμε στον χώρο κι άλλα στον χρόνο. Σε μερικά ταξιδεύουμε πραγματικά, ενώ σε άλλα ταξιδεύουμε μέσα μας. Και ότι ψάχνοντας να βρει τον πατέρα του, στην πραγματικότητα αναζητούσε την ταυτότητά του και έβρισκε τον εαυτό του».
Όπως είπε και η συγγραφέας :“Ο Κανένας συµβολίζει τον καθένα, το πώς αντιµετωπίζει κανείς τη ζωή του, τη ζωή που βλέπει να περνά ερήµην του. ∆εν µπορούµε να καθορίσουµε πολλά πράγµατα στη ζωή µας – κι ας πιστεύουµε ότι τα καθορίζουµε».

Όταν ο Θεός έπλασε την γυναίκα


Όταν ο Θεός έπλασε την γυναίκα

H ΛΟΛΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΗ ΜΑΡΑΒΕΓΙΑ.



H ΛΟΛΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΗ ΜΑΡΑΒΕΓΙΑ.

Στο άκουσμα του τίτλου είμαι σίγουρη ότι θα υποθέσατε ότι πρόκειται για το γνωστό τραγούδι ΛΟΛΑ του Κωστή Μαραβέγια που ομολογουμένως είναι απο τα ΙΝ τραγούδια του καλοκαιριού και σίγουρα σιγοψυθιρήσατε:
“Πιό χαμηλά Λόλα πιο χαμηλά Λόλα μαζί σου κι άλλο πέφτω χαμηλά”,
αλλά λίγοι γνωρίζεται ότι ο αξιόλογος ερμηνευτής αναζητώντας τη ΛΟΛΑ του (το τραγούδι προηγήθ
ηκε), έφθασε στη συγγραφή του ομότιτλου βιβλίου απο τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, εμλπουτίζοντας έτσι το βιογραφικό του εκτός απο στίχους και νότες και με τη συγγραφή του πρώτου του βιβλίου.

Όπως ο ίδιος παραδέχεται η Λόλα είναι υπαρκτό πρόσωπο και ότι “μιά πλευρά της Λόλας την έχει βιώσει σε μια προηγούμενη σχέση σου, ενώνοντας το παζλ για να φτιάξει μια αυτόνομη ιστορία”
Μέσα απο το πάθος του με τις γυναίκες βλέπει τη Λόλα σαν απάνεμο λιμάνι και νοιώθει ότι αυτή τη φορά είναι κάτι το διαφορετικό, είναι ερωτευμένος!

Τι θα συμβεί άραγε όταν ο ήρωας μας, η Λόλα και ένα κοντραμπάσο επιβιβαστούν για ένα ταξίδι στο Καστελόριζο...!
Μπαίνουν στο καράβι και εκεί καταλαβαίνουμε την επιπολαιότητα και ταυτόχρονα την ευαισθησία που διακατέχει τον συγγραφέα, αφου ο έρωτας του πήρε τα μυαλά...το ταξίδι αρχίζει όσπου ξαφνικά το τηλεοπτικό πρόγραμμα διακόπτεται για την εξαγγελία μέτρων από τον πρωθυπουργό. Σαν να μην έφτανε αυτό ένα ατύχημα έρχεται να προστεθεί και... η συνέχεια επί των σελίδων.
Με το βιβλίο που κυκλοφορεί θα βρείτε φωτογραφικό υλικό του καλλιτέχνη, τους στίχους απο τα τραγούδια του και το CD του ομώνυμου ALBUM.

χαράτσι στο πολυτεκνικό επίδομα...

«Πρωτοφανές» χαράτσι στο πολυτεκνικό επίδομα...

Εχασαν το έδαφος κάτω… από τα πόδια τους πολύτεκνοι οικογενειάρχες από το Βόλο, όταν σήμερα το πρωί παρέλαβαν την επιταγή με το πολυτεκνικό επίδομα που λαμβάνουν κάθε δίμηνο. Σε ορισμένες περ
ιπτώσεις οι μειώσεις ξεπερνούν το 50% και μάλιστα χωρίς καμία προηγούμενη προειδοποίηση. Όλα αυτά την ...
ώρα που υποτίθεται… βρίσκεται σε εξέλιξη ολόκληρη συζήτηση για τη διάσωση των επιδομάτων που περιλαμβάνονται στο περίφημο κοινωνικό κράτος.

Τρίτη

Σημάδια για το δρόμο μου.

Κάποια μέρα ένας άνθρωπος έφθασε σε ένα πανδοχείο. Ζήτησε δωμάτιο.
Η ξενοδόχος απόρησε:
- Κύριε, φαίνεστε τόσο κουρασμένος και ταλαιπωρημένος ! Από πού έρχεστε;
- Έρχομαι από τα βάθη της ψυχής.
- Και πού πηγαίνετε;

- Πηγαίνω ως την άκρη της ζωής.
- Κι όλη αυτή η σκόνη στα παπούτσια σας, τι είναι;
- Σημάδια για το δρόμο μου.
- Φοβάστε μη χαθείτε;
- Φοβάμαι μη ξεχάσω..

Δευτέρα

Θυμίζουμε τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού

Maria Leontitsi
Εμείς προς το παρόν, του θυμίζουμε τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού του:

Α. Σαμαράς στη Βουλή(22-12-2010):

«…Είναι, άραγε, «σπατάλη» το επίδομα των πολυτέκνων που το κόβουν τώρα δραστικά; Και θα καταβάλλεται πλέον, μόνο αν το ετήσιο μεικτό εισόδημα της οικογένειας είναι κάτω από 40 χιλιάδες ευρώ. Δηλαδή 30 χιλιάδες καθαρά. Για όνομα του Θεού! Στους χαμηλοσυνταξιούχους και τους πολύτεκνους βρήκατε να χτυπήσετε τη δημόσια σπατάλη; Λέγεται ότι ο αρμόδιος υπουργός θα πάρει πίσω το εισοδηματικό κριτήριο. Μακάρι! Αλλά η περικοπή του ελάχιστου πολυτεκνικού επιδόματος παραμένει. Δεν έχουν καταλάβει ακόμα ότι η Ελλάδα δεν γεννάει, γερνάει…»

Πολύτεκνες Οικογένειες

Για την μεταφορά... Maria Leontitsi
Μεγαλύτερη ανάγκη έχουν όσες οικογένειες έχουν 1 η 2 παιδιά από τις πολύτεκνες οικογένειες μας είπε το πρωί στην ΝΕΤ ο “Καλύμπρας” ,Υφυπουργός Εργασίας κ. Ν. Παναγιωτόπουλος. Να σε χαίρεται η μανούλα σου, να “καλυμπράρεις” στην ζωή σου και με άλλα τέτοια μέτρα για την…
προστασία του δημογραφικού προβλήματος της χώρας, να μας σώσετε εσύ οι όμοιοί σου και ο Πρωθυπουργός σου.

Να είστε σίγουροι ότι το ποτήρι που θα σας δώσουμε να πιείτε θα είναι φαρμάκι πικρό και θα το γευτείτε μέχρι τελευταίας σταγόνας ακριβώς όπως μας κάνατε να υποφέρουμε και μεις. Η σύνταξη της πολύτεκνης μάνας 100 ολόκληρα ευρώ το μήνα είναι ντροπή να κοπεί έστω και αν η μάνα αυτή ανήκει σε πλούσια οικογένεια.Το γιατί το ξέρουμε όλοι μας. Μήπως πρέπει να θυμηθούμε ότι τα αγόρια της επάνδρωσαν ΤΖΑΜΠΑ τα Ελληνικά στρατεύματα; Μήπως πρέπει να θυμηθούμε ότι λόγω της πολυτεκνίας της σταμάτησε να δουλεύει και τα ένσημα που είχε μέχρι τότε τα φάγανε οι επιτήδειοι; και τόσα άλλα. Λίγη τσίπα χρειάζεται αν και για σας είναι είδος εν ανεπαρκεία.

Ο βασιλιάς και οι τέσσερις γυναίκες




Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας πλούσιος Βασιλιάς που είχε τέσσερις γυναίκες.

Αγαπούσε την τέταρτη γυναίκα όσο ήταν δυνατόν περισσότερο και την καλλώπιζε με πλούσια επίσημα ενδύματα και της προσέφερε τα καλύτερα φαγητά. Της έδινε τα καλύτερα.

Επίσης αγαπούσε την τρίτη γυναίκα πάρα πολύ και πάντα την επεδείκνυε στα γειτονικά βασίλεια. Παρόλα αυτά φοβόταν ότι μια μέρα θα τον άφηνε για κάποιον άλλον.

Επίσης αγαπούσε την δεύτερη γυναίκα. Ήταν η έμπιστη του και ήταν πάντα ευγενική, προσεκτική και υπομονετική με αυτόν. Κάθε φορά που ο Βασιλιάς αντιμετώπιζε ένα πρόβλημα, μπορούσε να την
εμπιστευτεί και αυτή θα τον βοηθούσε στις δύσκολες στιγμές.

Η πρώτη γυναίκα του Βασιλιά ήταν πολύ αφοσιωμένη σύντροφος και είχε μεγάλη συνεισφορά στην διατήρηση του πλούτου και του βασιλείου. Παρόλα αυτά δεν έδειχνε ότι αγαπούσε την πρώτη γυναίκα, αν
και την αγαπούσε βαθιά, σπάνια έδειχνε ενδιαφέρον για αυτήν!

Μια μέρα, ο Βασιλιάς έπεσε άρρωστος και ήξερε ότι ο χρόνος του ήταν λίγος. Σκέφτηκε την πλούσια ζωή που πέρασε και αναρωτήθηκε «Τώρα έχω τέσσερις γυναίκες μαζί μου, αλλά όταν πεθάνω θα είμαι
τελείως μόνος».

Έτσι, ρώτησε την τέταρτη γυναίκα: «Σε έχω αγαπήσει όσο το δυνατόν περισσότερο, σου χάρισα τα καλύτερα ρούχα και έδειξα μεγάλο ενδιαφέρον για εσένα. Τώρα πεθαίνω. Θα με ακολουθήσεις να μου
κάνεις παρέα;».

«Σε καμία περίπτωση». Απάντησε η τέταρτη σύζυγος και απομακρύνθηκε χωρίς να πει τίποτα άλλο».

Η απάντησή της σαν ρομφαία διαπέρασε την καρδιά του. Ο λυπημένος Βασιλιάς ρώτησε την τρίτη γυναίκα. «Η ζωή είναι τόσο ωραία. Τώρα πεθαίνω. Θα με ακολουθήσεις να μου κάνεις παρέα;»

«Όχι!» απάντησε η τρίτη σύζυγος. «Η ζωή είναι τόσο ωραία! Όταν πεθάνεις, θα ξαναπαντρευτώ!» Η καρδιά του έσβησε και έγινε κρύα.

Έτσι μετά ρώτησε την δεύτερη σύζυγό του «Πάντα σε βοηθούσα και εσύ πάντα ήσουν εκεί για εμένα. Τώρα πεθαίνω. Θα με ακολουθήσεις να μου κάνεις παρέα;»

«Συγγνώμη, δεν μπορώ να σε βοηθήσω αυτή την ώρα!», απάντησε η δεύτερη σύζυγος. «Το πιο πολύ, μπορεί να σε στείλω στον τάφο». Η απάντησή της ήρθε σαν κεραυνός και ο Βασιλιάς ισοπεδώθηκε.



Τότε μια φωνή ακούγεται «Θα φύγω μαζί σου και θα σε ακολουθήσω όπου και αν πας».

Ο Βασιλιάς κοίταξε επάνω και ήταν η πρώτη του σύζυγος. Ήταν τόσο σκελετωμένη σαν να υπέφερε από υποσιτισμό και παραμέληση. Ο Βασιλιάς είπε «Θα ενδιαφερόμουν για σένα όταν είχα την ευκαιρία!».

Πραγματικά, όλοι έχουμε τέσσερις γυναίκες στη ζωή μας.

Η τέταρτη είναι το σώμα μας. Ανεξάρτητα από πόσο χρόνο και προσπάθεια καταβάλουμε στο να φαίνεται ωραίο, θα μας αφήσει όταν πεθάνουμε.

Η τρίτη μας γυναίκα είναι η περιουσία, η κοινωνική υπόσταση και ο πλούτος. Όταν πεθαίνουμε όλα θα πάνε σε άλλους.

Η δεύτερη γυναίκα είναι η οικογένεια και οι φίλοι μας. Ανεξάρτητα πόσο χρόνο είμαστε μαζί τους, το πιο πολύ που μπορεί να κάνουν είναι να σταθούν πάνω από τον τάφο μας.

Και η πρώτη μας γυναίκα είναι η ψυχή μας. Συχνά παραμελημένη στο κυνήγι του πλούτου, της δύναμης και των χαρών του κόσμου.

Παρόλα αυτά, η ψυχή μας είναι το μόνο πράγμα που θα μας ακολουθήσει όπου και αν πάμε.

Έτσι, καλλιεργήστε την. Δυναμώστε την και φερθείτε της με τρυφερότητα, γιατί είναι το μόνο μέρος του σώματός μας που θα μας ακολουθήσει στον θρόνο του Θεού και θα συνεχίσει μαζί μας στην αιωνιότητα
και στην επόμενη ζωή μας.

Όταν ο κόσμος πιέζει τα γόνατά σου... είσαι στην κατάλληλη στάση για προσευχή.

Πηγή: vatopaidi.wordpress.com

Κυριακή

Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες

ΜΙΑ ΓΛΥΚΙΑ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ, ΜΕ ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΠΟΛΥ.
ΓΙ ΑΥΤΟ ΣΑΣ ΤΟ ΜΕΤΑΦΕΡΩ. Καλή αποκριά σε όλους......

«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται
... λιγότερος χρόνος ζωής απ' ότι έχω ζήσει έως τώρα...

Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες:
τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.

Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.
Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.
Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.
Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.
Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.
Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.

Μισώ, να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο... μετά βίας για την επικεφαλίδα.
Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες. Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται... Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα...
Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση. Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.
Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.
Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους. Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια.

Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.
Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων...
Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.

Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.
Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν... Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ'όσες έχω ήδη φάει.

Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου..

Mario de Andrade

Σάββατο

Ακόμα και έτσι, όλα θα πάνε καλά.



Ακόμα κι αν το σκοτάδι απλώθηκε παντού, ακόμα κι αν ένα μέρος του σκοτείνιασε τους ουρανούς της ψυχής μου, ξημέρωσε μια μέρα όμορφη και ο ήλιος θα διώξει τις σκιές.

Πρέπει να πιστέψω πως όλα θα πάνε καλά, πρέπει να το πιστέψουμε όλοι. Στις ελπίδες μας θα στηριχθούν τα όνειρα. Τα όνειρα θα μας κρατήσουν ζωντανούς.

Και την στιγμή που τα σκεφτόμουν όλα αυτά, σύννεφα άρχισαν να κρύβουν τον ήλιο και να μπερδεύουν τις ελπίδες μου. Η θερμοκρασία μόλις επτά βαθμούς πάγωνε το δάκρυ πριν να πέσει.

Ακόμα και έτσι, όλα θα πάνε καλά. Πρέπει να πάνε! Για μια φορά αυτό το “πρέπει”, πρέπει να βγει σε καλό, πρέπει για μια φορά να με υποστηρίξει. Να με αποζημιώσει…

Καλημέρα κόσμε και μακάρι σήμερα να συμβούν μόνο καλά πράγματα!

Πέμπτη


Οι Έλληνες μας χρησιμεύουν όχι μόνο ιστορικά, σαν λαός που πρέπει να γνωρίζουμε, αλλά σαν ιδανικό.........

Οι Έλληνες μας χρησιμεύουν όχι μόνο ιστορικά, σαν λαός που πρέπει να γνωρίζουμε, αλλά σαν ιδανικό.........
Είναι για μας ό,τι ήταν γι αυτούς οι θεοί τους.
Σάρκα από τη σάρκα μας και οστά από τα οστά μας, κάθε δυστυχία και αντιξοότητα της ζωής, αλλά και αίσθηση που μεταμορφώνει τα πάντα σε παιχνίδι και που, παρότι απαλείφει μόνο τις κακουχίες των επίγειων πραγμάτων, διαφυλάσσει ωστόσο την σοβαρότητα της ιδέας. (Βίλχελμ Φόν Χούμπολτ 1767-1835)

Το αίσθημα που έχει κανείς απέναντι στην αρχαιότητα είναι η λύδια λίθος των σύγχρονων εθνών

Το αίσθημα που έχει κανείς απέναντι στην αρχαιότητα είναι η λύδια λίθος των σύγχρονων εθνών, τα οποία ήδη πλανώνται, αν εκτιμούν τους Έλληνες και τους Ρωμαίους το ίδιο ή μάλιστα και σε αντίστροφη σχέση. Στον βαθμό που αρχαιότητα σημαίνει ιδανική θεώρηση του κόσμου, οι Ρωμαίοι συμμετέχουν μόνο στο βαθμό που είναι αδύνατο να τους διαχωρίσουμε από τους Έλληνες.
(Βίλχελμ Φόν Χούμπολτ 1767-1835)

Τετάρτη

Θέλω να Ζω Ελληνικά. Ενοχλώ;;;

Θέλω να ζήσω.
Ε σ ε ι ς ;;;;
Θέλω να Ζω Ελληνικά.
Ενοχλώ;;;
Ναι. Τους επίβουλους, τους ανέραστους φιλοσόφους, πολιτικούς και δημοσιογράφους.

Δημοφιλείς αναρτήσεις