Χαρά Θεού, παντοτινά.
Υγεία, Δύναμη, Καλή Καρδιά.
Όνειρα, Θέληση και Εργασία.
Καλά Χριστούγεννα και Ευλογία.
Ιωάννης Γ. Μιχαηλίδης
{Ιωάννης ό Φίλος}
Περιοδική Ενημέρωση Ποικίλης Ύλης.
Παρασκευή
Δευτέρα
Το Πρώτο βήμα.
Συγνώμη φίλε σου ζητώ. Δεν ξέρω τι να κάνω.
Κάθισα και λογάριασα και βρήκα ότι θέλω,
δυο λογάκια να μου πω και εσύ να κρυφακούσεις.
«Όλοι μαζί να κάνουμε αυτό που δεν μπορούμε.
ΝΑ ΕΤΟΙΜΑΣΤΟΥΜΕ με την ψήφο μας, άλλους, καλούς, να βρούμε.
Όχι.
Ποτέ στην ΑΠΟΧΗ.
Εμείς δεν τιμωρούμε.
Αναζητούμε τους καλούς, δίκαιους, πατριώτες»
Τετάρτη
Χριστουγεννιάτικα Δώρα για ένα Ζωντανό Πλανήτη!
Από: WWF Greece
Ημερομηνία: 7 Δεκεμβρίου 2011 9:59 π.μ.
Θέμα: Χριστουγεννιάτικα Δώρα για ένα Ζωντανό Πλανήτη!
Προς: thessaloniki @ η παρέα μας
new edition of elafile.net
Θέμα: Χριστουγεννιάτικα Δώρα για ένα Ζωντανό Πλανήτη!
Προς: thessaloniki @ η παρέα μας
Αυτά τα Χριστούγεννα κάντε τη διαφορά... χαρίστε στους αγαπημένους σας προϊόντα WWF και δώστε μία ανάσα στον πλανήτη!
Ο νέος Χριστουγεννιάτικος κατάλογος προϊόντων WWF είναι γεμάτος με προτάσεις δώρων για όλη την οικογένεια... απολαύστε τον με ένα κλικ στο παρακάτω link:
http://issuu.com/wwf-greece/docs/wwf-products/1
Διαλέξτε ανάμεσα σε: ξύλινα παιχνίδια, λούτρινα ζωάκια, χειροποίητες κούκλες, ομπρέλες, τσάντες, σακίδια, παραμύθια, ημερολόγια και πολλά ακόμη προϊόντα WWF!
Τα προϊόντα WWF μπορείτε να τα βρείτε στα κεντρικά γραφεία της οργάνωσης: Φιλελλήνων 26 στο Σύνταγμα καθημερινά 9:00 με 16:00 εκτός Σαββάτου και Κυριακής, αλλά και σε επιλεγμένα καταστήματα σε όλη την Ελλάδα ...
Δείτε τη λίστα με τα σημεία πώλησης στο site μας: http://www.wwf.gr/index.php?option=com_content&view=category&layout=blog&id=163&Itemid=164
Παρασκευή
Βικτόρια Χίσλοπ
Βικτόρια Χίσλοπ
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Η Βικτόρια Χίσλοπ (αγγλ. Victoria Hislop) είναι βραβευμένη Βρετανίδα συγγραφέας και δημοσιογράφος, η οποία είναι κυρίως γνωστή για το μυθιστόρημά της Το νησί,το οποίο έγινε μπεστ-σέλερ.
Πίνακας περιεχομένων[Απόκρυψη] |
[Επεξεργασία] Προσωπική ζωή
Η Χίσλοπ, το πατρικό όνομα της οποίας είναι Χάμσον (Hamson), γεννήθηκε στο Μπρόμλεϊ (Bromley) του Κεντ το 1959, μεγάλωσε όμως στο Τόνμπριτζ (Tonbridge). Σπούδασε αγγλικά στο Κολέγιο St. Hilda's της Οξφόρδης και στη συνέχεια εργάστηκε, για 20 περίπου χρόνια, ως δημοσιογράφος. [1]
Τον Απρίλιο του 1988 παντρεύτηκε τον ιδιοκτήτη των εκδόσεων "Private Eye" Ίαν Χίσλοπ, με τον οποίο απέκτησαν δύο παιδιά: Την Έμιλι - Έλεν (1990) και τον Ουίλιαμ - Ντέιβιντ (1993). [2]
[Επεξεργασία] Σταδιοδρομία
Η Χίσλοπ ξεκίνησε να εργάζεται στο χώρο των εκδόσεων και στη συνέχεια στράφηκε προς τις δημόσιες σχέσεις. Όταν όμως γεννήθηκε το πρώτο της παιδί, αποφάσισε να αλλάξει σταδιοδρομία: Άρχισε να εργάζεται ως ανεξάρτητη δημοσιογράφος. Χάρη σε αυτή την ενασχόληση ταξίδεψε σε ολόκληρο τον κόσμο, καθώς η βασική της ενασχόληση ήταν τα θέματα ταξιδιωτικού ενδιαφέροντος. [3]
Το 2005 εξέδωσε το πρώτο της μυθιστόρημα, Το Νησί (The Island), το οποίο έγινε μπεστ-σέλερ. Η επιτυχία του βιβλίου έκανε τους παραγωγούς του Χόλιγουντ να ζητήσουν τα δικαιώματα για τη δημιουργία μιας ταινίας. Σύμφωνα με την ίδια, η Χίσλοπ αρνήθηκε να επιτρέψει στο Χόλιγουντ να δραματοποιήσει το βιβλίο της (παρά την παχυλή αναμενόμενη αμοιβή) και επέλεξε να παραχωρήσει (έναντι πολύ ισχνότερης αμοιβής) [4] τα δικαιώματα στον ελληνικό τηλεοπτικό σταθμό MEGA για τη δημιουργία της ομώνυμης σειράς. [5]
Η ίδια δήλωσε ότι «φοβήθηκε ότι το βιβλίο στο Χόλιγουντ θα μπορούσε να καταλήξει ταινία τρόμου».[6]
Το βιβλίο έχει κυκλοφορήσει σε 23 ακόμη χώρες και σήμερα περιλαμβάνεται στη λίστα των πιο επιτυχημένων μυθιστορημάτων διεθνώς, ενώ κατατάχθηκε ανάμεσα στα 100 βιβλία που καθόρισαν τη δεκαετία. [7]
Το 2008 η Χίσλοπ εξέδωσε το δεύτερο μυθιστόρημά της με τον τίτλο Η Επιστροφή (The Return), ενώ το 2009 παραχώρησε το διήγημά της "Aflame in Athens" για να δημοσιευτεί στο πρόγραμμα "Ox-Tales", τέσσερις συλλογές διηγημάτων από 38 Βρετανούς δημιουργούς.
Σήμερα ζει και εργάζεται στο Κεντ, όπου διαμένει με την οικογένειά της, και εκτός από τη συγγραφική της δραστηριότητα εξακολουθεί να γράφει ταξιδιωτικά άρθρα για τη Sunday Telegraph, τη Mail on Sunday και αρκετά περιοδικά, ενώ έχει τακτική συνεργασία με την Daily Telegraph και συντάσσει τα προφίλ διασημοτήτων για το περιοδικό Woman & Home. [8]
Τζέφρι Ευγενίδης
Τζέφρι Ευγενίδης
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ο Τζέφρι Ευγενίδης (αγγλ. Jeffrey Kent Eugenides) είναι Αμερικανός συγγραφέας, ελληνικής καταγωγής. Γεννήθηκε στις 8 Μαρτίου 1960 στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν. Οι γονείς του πατέρα του μετανάστευσαν στην Αμερική από τη Μικρά Ασία, ενώ η μητέρα του έχει Ιρλανδικές ρίζες. Αποφοίτησε με έπαινο από το Πανεπιστήμιο Μπράουν και απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στην Αγγλική Φιλολογία και Δημιουργική Γραφή από το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, το 1986. Το πρώτο του μυθιστόρημα Αυτόχειρες παρθένοι (The Virgin Suicides), εκδόθηκε το 1993 και έγινε ταινία το 1999, υπό τη σκηνοθεσία της Σοφίας Κόπολα, με πρωταγωνιστές τους Κίρστεν Ντανστ, Τζος Χάρτνετ, Καθλίν Τέρνερ και Τζέημς Γουντς. Το βιβλίο αυτό έχει μεταφραστεί σε 15 γλώσσες. Το δεύτερο μυθιστόρημά του Middlesex, Ανάμεσα στα δύο φύλα (Middlesex), που εκδόθηκε το 2003, απέσπασε διθυραμβικές κριτικές και βραβεύτηκε με το βραβείο Πούλιτζερ. Κάποια από τα έργα του έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά όπως The New Yorker, The Paris Review, The Yale Review, Granta, Best American Short Stories. Εκτός απο το βραβείο Πούλιτζερ, έχει επίσης βραβευτεί με το Whiting Writer's Award, και με το Harold D. Vursell Award, από την Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Γραμμάτων. Έζησε για λίγα χρόνια με την σύζυγό του Karen Yamauci και την κόρη τους στο Βερολίνο, ενώ τώρα κατοικεί και πάλι στο Σικάγο.
Δευτέρα
Άρτεμις Καπούλα: Βία είναι .....
Άρτεμις Καπούλα 
Γεννήθηκε το Μάη του '69 (μια τιμημένη χρονιά) σε μια επαρχιακή πόλη όπου έζησε μέχρι τα 18 της που κατέβηκε στην Αθήνα, την ανακάλυψε ο ιδιωτικός τομέας και περιχαρής-τότε- την συμπεριέλαβε στα μισθολόγια του. Έκτοτε άλλαξε πολλές δουλειές όπως και πόλεις καταλήγοντας πριν 10 χρόνια πάλι στην Αθήνα γιατί ως γνωστόν ο δολοφόνος επιστρέφει πάντα στον τόπο του εγκλήματος. Μέχρι πρότινος έγραφε μόνο για τον εαυτό της και τους φίλους της αλλά επειδή τα θύματα της ήταν λιγοστά αποφάσισε να διευρύνει τον εγκληματικό της κύκλο.Έχει πολλές εμμονές με κυριότερες το ποδόσφαιρο (χανουμάκι από κούνια), το καλλιτεχνικό πατινάζ ( Μπράβο Γεβγένι) και την Formula1 (Mclaren for ever).
Βία είναι...
«Βία είναι να ξυπνάς από το χάραμα, να δουλεύεις 10 με 12 ώρες για 700 ευρώ και να μην τολμάς να πεις κουβέντα γιατί ξέρεις ότι 100 βιογραφικά περιμένουν στο γραφείο του αφεντικού σου»
«Βία είναι να είσαι άνεργος, να ψάχνεις ένα χρόνο για δουλειά και να μην σε προσλαμβάνει κανείς γιατί είσαι πάνω από τα σαράντα»
«Βία είναι να λες στα παιδιά σου ότι δεν τα πας στην θάλασσα γιατί η βενζίνη άγγιξε το 1.75 και πρέπει να κάνεις περικοπές»
«Βία είναι κλείνεις ραντεβού στο ΙΚΑ για μετά από δύο μήνες και όταν πηγαίνεις ο γιατρός να είναι απών»
«Βία είναι να μην τολμάς να γυρίσεις μόνος στο σπίτι μετά τις 9»
«Βία είναι να είσαι 18 χρονών, να έχεις υποστεί του....... κόσμου τις μεταρρυθμίσεις, να έχεις φτύσει αίμα για να μπεις σε μια σχολή και να βγαίνεις και άνεργος και αμόρφωτος»
«Βία είναι να στέκεσαι 5 ώρες στην ουρά στην εφορεία για να πληρώσεις, να έχεις ανεβοκατέβει σε 3 ορόφους και τέλος ο υπάλληλος να δηλώνει αναρμόδιος»
«Βία είναι να παρακολουθείς τα σκάνδαλα να περνούν από μπροστά σου σαν παραμύθι, να κουκουλώνονται από όλους, να μην μπαίνει κανείς φυλακή και να τελειώνουν με ένα ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα»
«Βία είναι να πληρώνεις 1.40 ενώ περιμένεις μια ώρα ένα λεωφορείο που όταν φτάνει χωράς μόνο στα πόδια του οδηγού»
«Βία είναι να σε παίρνουν 20 τηλέφωνα την μέρα από εισπρακτικές εταιρίες επειδή καθυστέρησες την δόση του στεγαστικού»
«Βία είναι να κόβεις τα παιδιά από το φροντιστήριο γιατί δεν φτάνουν τα λεφτά ενώ έχεις ήδη πληρώσει για δωρεάν παιδεία»
«Βία είναι να βλέπεις τους πολιτικούς σου να τσακώνονται με μόνο γνώμονα τα ποσοστά του κόμματος τους ενώ εσύ αγωνιάς για το μέλλον των παιδιών σου»
«Βία είναι ενώ σου ζητούν να πληρώσεις επίδομα αλληλεγγύης να διαβάζεις ότι οι εφορίες έχουν να κάνουν ελέγχους και να εισπράξουν από το 1995»
«Βία είναι να είσαι 45 χρονών, να δουλεύεις και να πληρώνεις μια ζωή και να καταντήσεις να ζεις από την σύνταξη των γονιών»
«Βία είναι το παραμύθιασμα από τα μέσα ενημέρωσης που συγκαλύπτουν ή αποκαλύπτουν ανάλογα με τα deal που γίνονται κάτω από το τραπέζι και τις επιχορηγήσεις»
«Βία είναι να σε ληστεύουν για τρίτη φορά και το όργανο της τάξεως να σου λέει μην ελπίζεται πολλά, αφού δεν ήσασταν μέσα πάλι καλά να λέτε»
«Βία είναι να σου στερούν το δικαίωμα της διαμαρτυρίας, να τρως τόνους τα χημικά και να σε αναγκάζουν σε σιωπή παρακρατικοί, αντιεξουσιαστές, χρυσαυγίτες, πληρωμένοι ή προστατευόμενοι από όπου και αν προέρχονται»
«Βία είναι να πληρώνεις 3 ευρώ διόδια για να διανύσεις μια απόσταση 100 χιλ και ταυτόχρονα να κάνεις τάμα στον Άγιο Χριστόφορο να φθάσεις ζωντανός»
«Βία είναι να βλέπεις όσους εμπλέκονται σε σκάνδαλα πάσης φύσεως να κυκλοφορούν ελεύθεροι, να παρουσιάζονται στην δικαιοσύνη όποτε θέλουν και αν τελικά παραπεμφθούν να συνεχίζουν το έργο τους μέσα από την φυλακή»
«Βία είναι να ακούς τον Πρωθυπουργό και τους βουλευτές να ανησυχούν για την βία μόνο όταν αγγίζει το δικό τους σπίτι και να ανακοινώνει επιτροπές στις οποίες ο κάθε βουλευτής θα πληρώνεται με 245 ευρώ για να παραβρεθεί στην συζήτηση»
«Βία είναι να ζεις την κάθε μέρα σαν τελευταία. Όχι για να την ζήσεις στο έπακρο αλλά επειδή απλά δεν ξέρεις τι θα υπάρχει αύριο και δεν έχεις λεφτά για μεθαύριο»...
Παρασκευή
Τρίτη
ΚΩΔΙΚΑΣ ΙΧΩΡ. ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΜΑΝΤΕ
Μεταφορτώθηκε από το χρήστη mrApollon9 την 25 Οκτ 2011
Αν και η λέξη απαντάται συχνά από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας ο ορισμός του «ιχώρ»,οι ιδιότητές του και η ετυμολογία της λέξης μας διαφεύγουν. Το ιχώρ ή ιχώρος ή ιγώρ αναφέρεται από τον Όμηρο, τον Πλάτωνα, τον Απολλώνιο τον Ρόδιο, τον Ιουλιανό,τον Αριστοτέλη κ.α. Πρόκειται για μία ζωογόνο (όχι ζωοποιό) ουσία που παραμένει αναλλοίωτη στο χρόνο και λέγεται πως δύναται να κληροδοτηθεί από τον πατέρα. Βασισμένοι στη μυθολογία, τα ομηρικά έπη, ιστορικά και φιλοσοφικά κείμενα έχουμε καταλήξει σε κάποιες θεωρίες. Ανά τους αιώνες στη λέξη έχουν αποδοθεί αρκετές έννοιες. Εδώ θα προσεγγίσουμε τη λέξη ΙΧΩΡ επιχειρώντας μία αποκωδικοποίηση του ΤΕΤΡΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ (όπως και στη λέξη ΥΔΩΡ). Ας αφήσουμε τα γράμματα Κώδικες να μας ομιλήσουν για το τι είναι ο ΚΩΔΙΚΑΣ "ΙΧΩΡ". Δημήτριος Μαντές.
Πέμπτη
Εγώ είμαι η Αγάπη;...
"Εγώ είμαι η Αγάπη" ...
"Μερικοί λένε ότι μπορώ να πετάξω στον αέρα,
αλλά ακόμη δεν έχω κανένα φτερό.
Μερικοί με έχουν βρει να επιπλέω στην ανοιχτή θάλασσα,
αλλά ακόμη δεν μπορώ να κολυμπήσω.
Μερικοί έχουν νιώσει τη ζεστασιά μου τις κρύες νύχτες,
αλλά δεν έχω καμία φλόγα.
Αν και δεν μπορείτε να με δείτε,
ξαπλώνω ανάμεσα σε δύο εραστές στην καρδιά των τζακιών.
Είμαι η λάμψη στα μάτια του παιδιού σας.
Είμαι κρυμμένη στις γραμμές του προσώπου της μητέρας σας.
Είμαι η ασπίδα του πατέρα σας, καθώς προστατεύει το σπίτι σας.
Και ακόμα μερικοί λένε ότι είμαι ισχυρότερη από το χάλυβα,
αλλά είμαι τόσο εύθραυστη σαν δάκρυ.
Μερικοί δεν έχουν ψάξει για μένα, αλλά είμαι πάντα γύρω τους.
Μερικοί λένε ότι θα πεθάνω με την απώλεια, αλλά είμαι Ατελείωτη.
Και αν δεν μπορείτε να με ακούσετε,
χορεύω με το γέλιο των παιδιών.
Είμαι υφασμένη μέσα στους ψιθύρους του πάθους.
Είμαι στις ευλογίες των γιαγιάδων.
Έχω αγκαλιάσει τις κραυγές των νεογέννητων βρεφών.
Και ακόμα μερικοί λένε ότι είμαι ένα λουλούδι,
αλλά είμαι επίσης ο σπόρος.Μερικοί έχουν λίγη πίστη σε εμένα, αλλά εγώ πάντα θα πιστεύω σε αυτούς.
Κάποιοι λένε ότι δεν μπορώ να θεραπεύσω την αρρώστια, αλλά έχω θρέψει την ψυχή.
Και αν και δεν μπορείτε να με αγγίζετε, είμαι το απαλό χέρι του κάθε είδους.
Είμαι τα άκρα των δακτύλων που χαϊδεύουν το μάγουλό σας τη νύχτα.
Είμαι το αγκάλιασμα ενός παιδιού.
Είμαι η αγάπη ...."
"Εγώ είμαι η Αγάπη"
Άγνωστος Συγγραφέας
Τετάρτη
That's Greece vs That's Not Greece
That's Greece vs That's Not Greece
Μεταφορτώθηκε από το χρήστη serreosoo8 την 26 Σεπ 2011
Facts and information about Greek economy, society and options in contemporary
FAKE Greek crisis.
BHCC (British Hellenic Comerce Chamber) Annual London Conference 28 Jun 2011
Κυριακή
Από τα πεινασμένα παιδιά της Αφρικής φτάσαμε στα παιδιά της δυτικής Αθήνας.
Φιλιέττα Μιχαλακάκου
Εξακολουθούμενοι να αρνούμαστε την προσφορά βοήθειας φέρνουμε τα προβλήματα όλο και πιο κοντά μας, όχι σαν τιμωρία, αλλά ως μέσο για να γίνει η άσκησή μας πιο κατανοητή. Από τα πεινασμένα παιδιά της Αφρικής φτάσαμε στα παιδιά της δυτικής Αθήνας. Ναι,θλίβομαι και ως άνθρωπος & ως μάνα & ως δασκάλα. Όποιοι από εσάς επιθυμούν να δράσουμε, ας επικοινωνήσουν μαζί μου ή ας με ενημερώσουν για ήδη υπάρχουσες κινητοποιήσεις βοήθειας. Την αγάπη μου.
Εξακολουθούμενοι να αρνούμαστε την προσφορά βοήθειας φέρνουμε τα προβλήματα όλο και πιο κοντά μας, όχι σαν τιμωρία, αλλά ως μέσο για να γίνει η άσκησή μας πιο κατανοητή. Από τα πεινασμένα παιδιά της Αφρικής φτάσαμε στα παιδιά της δυτικής Αθήνας. Ναι,θλίβομαι και ως άνθρωπος & ως μάνα & ως δασκάλα. Όποιοι από εσάς επιθυμούν να δράσουμε, ας επικοινωνήσουν μαζί μου ή ας με ενημερώσουν για ήδη υπάρχουσες κινητοποιήσεις βοήθειας. Την αγάπη μου.
www.youtube.com
Ένα πολύ γλυκό και τρυφερό τραγούδι, σε στίχους και μουσική του Διονύση Σαββόπουλου!!
Ένα πολύ γλυκό και τρυφερό τραγούδι, σε στίχους και μουσική του Διονύση Σαββόπουλου!!
Τρίτη
Δευτέρα
"Φύλλα" είμαστε όλοι μας...στο πανέμορφο δέντρο της Ζωής!!!
Ούτε ένα φύλλο δέντρου δεν είναι όμοιο με ένα άλλο...
κι όμως συνεργάζονται,συνυπάρχουν,συνδημιουργούν ένα πανέμορφο,καταπράσινο φύλλωμα...Αυτό που εμείς στεκόμαστε και θαυμάζουμε αντικρίζοντας ένα δέντρο δεν είναι παρά η ομορφιά που γεννιέται από την αρμονική ένωση πολλών μοναδικών φύλλων..."Φύλλα" είμαστε όλοι μας...στο πανέμορφο δέντρο της Ζωής!!!
Παρασκευή
ΤΟ ΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ ΤΗΣ ΕΥΔΟΚΙΑΣ
ΤΟ ΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ ΤΗΣ ΕΥΔΟΚΙΑΣ
ΜΟΥΣΙΚΗ: ΜΑΝΟΣ ΛΟΪΖΟΣ
EVDOKIAS' ZEIMPEKIKO
MUSIC: MANOS LOIZOS
Ζεϊμπέκικος -O Πανάρχαιος Ιερός Xορός των ΠανΕλλήνων.
"Η σχέσις του ζεϊμπέκικου με την αρχαιότητα έγκειται εις το ότι είναι ένας πολεμικός χορός προπαρασκευαστικός της ψυχής για την τόνωσιν του ηθικού εκ των έσω, ως ένα είδος προσευχής, προτού μπούνε στη μάχη ή προτού μπούνε στον αγώνα της ζωής, στις σημερινές ημέρες, στις ταβέρνες κλπ.
Διότι αυτός που σηκώνεται να χορέψει κάνει ένα είδος προσευχής, εκ του εαυτού του προς τον εαυτόν του, χωρίς να έχει ανάγκην επικροτήσεως ή επιδοκιμασίας από κανέναν. Απομονώνεται, σαν να λέμε, και προβάλλει τον εαυτόν του σε μια έξαρση, σε μια μετουσίωση, σε μια μεταρσίωση, εις τον μεταξύ χρόνου και διαστήματος χώρον.
Κουνάει τις ωμοπλάτες του σαν να είναι φτερούγες και αιωρείται. Κάποτε-κάποτε χτυπάει τα πόδια του για να βεβαιωθεί ότι δεν ονειρεύεται, ότι δεν είναι φάσμα (αν και ωθεί τον εαυτόν του να γίνει ένα φασματικόν υποκείμενον, ένα φασματικό ον) και πότε-πότε παίρνει τις ανάλιες (όπως έγραψε και ο Μυριβήλης στον Βασίλη τον Αρβανίτη, το βιβλίο του), δηλαδή γονατίζει και χτυπάει την γην με τα χέρια του ή την αγγίζει για να παίρνει τις ανάλιες, δηλαδή το άλας, την δύναμιν, από την μητέρα του την χθόνα γην, για να συνεχίσει αυτήν την δοκιμασίαν, εις την οποίαν εκουσίως προσέρχεται προς χαλάρωσιν.
΄Ετσι, στο τέλος πηγαίνει και κάθεται στο κάθισμά του, έχοντας πλέον απαλλαγεί από τις κοινωνικές καταθλίψεις από τις οποίες κατατρύχεται. Αυτός ο χορός είναι ένας κινησιολογικός υπερβατικός διαλογισμός, με λίγα λόγια μια προσευχή.
Τώρα ας έρθω και εις την λέξιν ζεϊμπέκος. Η λέξις μπέκος ή βέκκος αναφέρεται εις το λεξικόν του Βυζαντίου ως λέξις φρυγική και σημαίνει το ψωμί, τον άρτον. Την βρίσκουμε εις τα αρβανίτικα μπουκ, στη δική μας μπουκιά, στο αγγλικό baker και στο γερμανικό baken, που όλα έχουν να κάνουν με τους μυλωθρούς και με το ψωμί. Το ζεϊ είναι μια άλλη μορφή με διαλυτικά της λέξεως Ζεύς, που σημαίνει το Πνεύμα. Αυτό μας δείχνει ότι είναι ένας συνδυασμός του πνεύματος και του σώματος, μια μετάληψις, όπως την εννοεί και η εκκλησία μας. Το πνεύμα και η ύλη μαζί. Ο άνθρωπος είναι πνεύμα και ύλη μαζί."
Θάνος Βελούδιος, συνεργάτης τού Άγγελου Σικελιανού στις Δελφικές Γιορτές του 1927 και 1930.
Zeibekikos dance The dateless sacred dance of Pan-Hellenes.
For the English translation of this text see: http://heliodromion.blogspot.com/2008/11/zeibekikos-dance-dateless-sacred-dan...
ΒΙΝΤΕΟ-ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ: ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ
http://heliodromion.blogspot.com/
Παρασκευή
EUROmania
EUROmania
Κυρία ΜΕΡΚΕΛ σας ζητώ
να φύγετε απ’ το ευρώ
στο μάρκο να γυρίστε.
Κυρία ΜΕΡΚΕΛ κάντε το,
έτσι για να μας σώστε,
γιατί αυτοί που κυβερνούν,
δεν ξέρουν, ίσως δεν μπορούν
σωστή δουλειά να κάνουν.
Κυρία ΜΕΡΚΕΛ, κάντε το
κι ελάτε να μας βρείτε.
Ελάτε με το μάρκο σας, να φάτε και να πιείτε.
Τρίτη
Παλμός, Μη κυβερνητική οργάνωση
Βασικές Πληροφορίες
| Ιδρύθηκε | Από τον Μανώλη Φιλιππίδη, στις 01/12/2010 |
|---|---|
| Σχετικές πληροφορίες | Η επίσημη σελίδα "Παλμός" στο facebook. |
| Company Overview | .....Δεν είμαι μόνος μου μέσα σε ένα σύμπαν που διαρκώς ρέει άπειρα αγαθά γύρω μου και μέσα μου. .....Δεν είμαι μόνος μου, πώς θα μπορούσα άλλωστε, αφού ο ήλιος βγαίνει κάθε πρωί, η Ανοιξη έρχεται κάθε χρόνο και η επιθυμία για ζωή που αναβλύζει από μέσα μου κάθε ώρα, κάθε λεπτό, με διδάσκει και από κάτι. .....Δεν είμαι μόνος μου Με αφορμή την νόσο μου, έκανα στάση. Μέτρησα τις ανθρώπινες αρετές και τις βρήκα να είναι ( 147 ) εκατόν σαράντα εφτά. Υιοθετώντας τες, τις ευγνωμονώ δημιουργώντας δυναμικά την ζωή μου. .....Δεν είμαι μόνος μου. Δεν γίνεται να είσαι μόνος σου στην χώρα του Αριστοτέλη, του Σωκράτη, του Αριστοφάνη, του Σεφέρη, του Ελύτη, του Τσαρούχη και τόσων άλλων. .....Δεν είμαι μόνος μου, όταν γιατροί , νοσηλευτές και ερευνητές μοχθούν καθημερινά και για μένα. Οταν οι γνώσεις τους και το ενδιαφέρον τους και για μένα, δυναμώνει καθημερινά την πίστη μου για θεραπεία. Όταν τα φάρμακά τους, απαλλάσουν το κορμί μου από τον πόνο. Και θέλω να με πιστέψετε. Είναι μεγάλη η προσφορά αυτή. Γι αυτό και κάθε μέρα τους ευχαριστώ που υπάρχουν και είναι πάντα κοντά μου. .....Δεν είμαι μόνος μου. Έχω την γυναίκα μου που με αγαπά και με στηρίζει καθημερινά. .....Δεν είμαι μόνος μου. Έχω τα παιδιά μου που με λατρεύουν. .....Δεν είμαι μόνος μου. Έχω τους φίλους μου που πιστεύουν σε μένα. .....Δεν είμαι μόνος μου. Έχω τους καρκίνους μου να μου υπενθυμίζουν κάθε δευτερόλεπτο ότι υπάρχει ο δρόμος της θεραπείας. Ο Αριστοτέλης είπε.... Ανθρωπος μόνος, ή Θεός ή θηρίο. .....Δεν είμαι μόνος, γιατί δεν μπορώ να είμαι Θεός .....Δεν είμαι μόνος μου, γιατί δεν είμαι θηρίο με μαύρη ψυχή και κλειστό μυαλό. .....Δεν είμαι μόνος μου, γιατί δεν θέλω να είμαι μόνος. Και ευχαριστώ τον Θεό, που υπάρχουν οι συνάνθρωποί μου. |
|---|---|
| Αποστολή | ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ - ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ - ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΩΝ |
| Προϊόντα | ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΓΡΑΦΕΙΟΥ 2011 |
Πέμπτη
H ΘΕΛΗΣΗ-αν τη βρούμε-Ναι,μπορούμε τα πάντα !!!
Όσοι ακολουθούν τον δρόμο της πνευματικής εξέλιξης αντιμετωπίζουν συχνά ένα πρόβλημα. Έχουν την αίσθηση ότι δεν μπορούν να επιβληθούν στον εαυτό τους και έτσι δεν έχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα με την ταχύτητα που επιθυμούν. Τίθεται λοιπόν το ζήτημα της αυτοεπιβολής. Γιατί δίνουμε μάχες με τον εαυτό μας, βασανιζόμαστε από εσωτερικές συγκρούσεις, οι αποφάσεις μας είναι ασθενικές και τα αποτελέσματα πενιχρά; Οι περισσότεροι από εμάς θα λέγαμε ότι δεν διαθέτουμε αρκετά ισχυρή θέληση και ότι πρέπει να την ασκήσουμε για να δυναμώσει. Είναι όμως αυτή η αποκλειστικά σωστή τοποθέτηση; Ίσως πριν αποφασίσουμε να γυμνάσουμε την θέλησή μας καλό θα ήταν να προσεγγίσουμε το θέμα αυτό από μια άλλη οπτική γωνία, η οποία σχετίζεται περισσότερο με την αυτογνωσία και δευτερευόντως με την θέληση.
Ας δούμε ένα παράδειγμα. Φανταστείτε ότι βαδίζετε σε έναν δρόμο και ξαφνικά βλέπετε μπροστά σας ένα χαντάκι. Πως αντιδράτε; Αρχίζετε να έχετε διλήμματα, να παλεύετε με τον εαυτό σας, να προσπαθείτε και να μην τα καταφέρνετε όπως κάποιος που επιθυμεί να κόψει το κάπνισμα; Φυσικά όχι. Δεν συμβαίνουν μέσα σας τέτοιες διεργασίες, αλλά αυτομάτως σταματάτε γιατί διακρίνετε τον άμεσο κίνδυνο. Η αντίληψη αυτού του κινδύνου δρα μέσα σας κεραυνοβόλα και το σώμα σας αντιδρά σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Ούτε διλήμματα, ούτε συγκρούσεις με τον εαυτό μας, ούτε προσπαθώ και δεν μπορώ. Αυτό λοιπόν είναι η θέληση. Ενεργεί με έναν θα λέγαμε κατακλυσμικό τρόπο. Εξαλείφει χωρίς προσπάθεια, χωρίς αγώνες, χωρίς την πάροδο χρόνου, όλα όσα της αντιτίθενται. Και μάλιστα δεν τα καταπιέζει στο υποσυνείδητό μας ώστε να μετατραπούν σε απωθημένες επιθυμίες, διότι δεν αφήνει μέσα μας καμία αμφιβολία. Σαρώνει τα πάντα και ο εαυτός μας συνεργάζεται μαζί της με μεγάλη προθυμία, γι αυτό δεν χρειάζεται να πιεστούμε καθόλου.
Που οφείλεται λοιπόν αυτή η εντυπωσιακή αποτελεσματικότητα της θέλησής μας; Οφείλεται στο ότι διακρίναμε τον κίνδυνο χωρίς αμφιβολίες. Ή σταματάμε αμέσως, ή πέφτουμε στο χαντάκι. Δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση. Και εφ΄ όσον δεν υπάρχει εναλλακτική λύση η κατάσταση είναι αυτό που θα ονομάζαμε συμβολικά μονόδρομος. Άρα ενεργούμε. Όταν όμως αποφασίσουμε να σταματήσουμε το κάπνισμα γιατί η θέλησή μας δεν λειτουργεί με αυτόν τον αποτελεσματικό τρόπο, την στιγμή που γνωρίζουμε ότι το κάπνισμα βλάπτει την υγεία; Εδώ είναι που ξεγελάμε τον ίδιο μας τον εαυτό λέγοντας πως δεν έχουμε ισχυρή θέληση.
Η αλήθεια όμως είναι εντελώς διαφορετική. Στην πραγματικότητα ενώ γνωρίζουμε τους κινδύνους του καπνίσματος, πιστεύουμε ότι εμείς ειδικά θα την γλιτώσουμε. Η ελπίδα αυτή παραλύει την θέλησή μας. Δεν βρισκόμαστε μπροστά σε έναν μονόδρομο, αλλά σε μια διασταύρωση. Η μια περίπτωση είναι να σταματήσουμε το κάπνισμα για να μην βλάψουμε την υγεία μας, η άλλη περίπτωση είναι να ελπίζουμε ότι θα την γλιτώσουμε, συν φυσικά την απόλαυση που βιώνουμε καπνίζοντας. Η δεύτερη αυτή περίπτωση είναι ευκολότερη, θα λέγαμε βολικότερη και γι αυτό την ακολουθούμε. Δεν είναι ότι δεν διαθέτουμε ισχυρή θέληση, απλώς δεν έχουμε ξεκαθαρίσει τα πράγματα με τον ίδιο μας τον εαυτό και η ομιχλώδης εσωτερική ατμόσφαιρα δεν βοηθάει την θέλησή μας. Αυτή μπορεί να δράσει μόνο όταν μέσα μας υπάρχει μια σκέψη, όχι δύο.
Ας δούμε ένα άλλο παράδειγμα. Έστω ότι αποφασίζουμε να αντιμετωπίσουμε κάποιο ελάττωμά μας, τον θυμό μας. Γιατί δεν τα καταφέρνουμε; Είναι πολύ απλό. Ενώ βλέπουμε ότι ο θυμός έχει πολλά αρνητικά αποτελέσματα ταυτόχρονα πιστεύουμε ότι σε κάτι μας χρησιμεύει. Ασκούμε π.χ. πίεση στο περιβάλλον μας πετυχαίνοντας έτσι κάποια αποτελέσματα που επιθυμούμε, τρομάζουμε τους εχθρούς μας και προστατευόμαστε, διεκδικούμε αποτελεσματικότερα τα δικαιώματά μας... Την στιγμή λοιπόν που πιστεύουμε στην χρησιμότητα του θυμού πως είναι δυνατόν να τον αποβάλλουμε από μέσα μας; Θα προσπαθούμε, θα χρονοτριβούμε, θα υποτροπιάζουμε συνεχώς, θα λέμε θεωρίες περί αδύναμης θέλησης, θα κάνουμε ασκήσεις για να την δυναμώσουμε, θα κάνουμε επίσης ασκήσεις και για τον θυμό (αν ανήκουμε σε κάποια σχολή, ή από βιβλία). Όλα αυτά όμως μας θέτουν εκτός πραγματικότητας. Η αλήθεια βρίσκεται αλλού. Βρίσκεται στο γεγονός ότι ενώ διακρίνουμε κάτι αρνητικό στον θυμό ενδόμυχα πιστεύουμε ότι μας χρησιμεύει και μας προστατεύει. Η πρώτη πεποίθηση είναι συνειδητή και η δεύτερη υποσυνείδητη. Η συνειδητή πεποίθηση μας τιμά, είμαστε ένας άνθρωπος με ιδανικά, θέλουμε να βελτιωθούμε. Η δεύτερη πεποίθηση είναι ταπεινωτική. Χρησιμοποιούμε κάτι κακό προς ίδιον όφελος.
Με αυτό τον τρόπο χρησιμοποιούμε ως δικαιολογία τα περί θέλησης,για να αποκρύψουμε τις ενδόμυχες επιθυμίες μας, που δεν είναι και τόσο τιμητικές για μας. Αυτό λοιπόν που χρειάζεται για να απελευθερώσουμε την θέλησή μας και αυτή να δράσει απρόσκοπτα είναι μια καλή και ειλικρινής συζήτηση με τον εαυτό μας. Αυτό που ισχυρίζομαι ότι θέλω να κάνω, το θέλω πραγματικά; Θέλω όλες του τις συνέπειες; Η μήπως προσπαθώ να μπω από την πίσω πόρτα, να καρπωθώ κάποια αποτελέσματα χωρίς όμως στην πραγματικότητα να αλλάξω εγώ ο ίδιος; Άρα πριν αποφανθούμε ότι η θέλησή μας δεν είναι αρκετά ανεπτυγμένη πρέπει να την εκδηλώσουμε, ξεκαθαρίζοντας πρώτα τις πραγματικές μας προθέσεις. Τότε θα διαπιστώσουμε ότι συμβαίνουν εντυπωσιακές αλλαγές μέσα μας. Η θέλησή μας επιβάλλεται χωρίς καταπίεση, χωρίς αγώνες, χωρίς εσωτερικές συγκρούσεις και παράλογες στερήσεις. Αν κάτι το θέλουμε ειλικρινά, το πιστεύουμε, χωρίς να ελπίζουμε σε εναλλακτικές λύσεις, τότε θα δούμε ότι το πραγματοποιούμε εύκολα. Το κάπνισμα θα το κόψουμε μόνο όταν πάψουμε να ελπίζουμε ότι θα την γλιτώσουμε στο θέμα της υγείας, μόνο όταν πάψουμε να αισθανόμαστε ότι η απόλαυση που προσφέρει είναι κάτι το αναντικατάστατο. Διαφορετικά όσο και να δυναμώνουμε την θέλησή μας δεν θα πετύχουμε τίποτα, γιατί απλώς δεν θα την χρησιμοποιήσουμε καθόλου. Π.χ. Ποιος ο λόγος να κάνω γιόγκα για να ηρεμήσω ενώ μπορώ να το πετύχω με ένα ταξιδάκι στα νησιά, ή με ένα λεξοτανίλ. Την στιγμή που υπάρχουν τρεις εναλλακτικές λύσεις γιατί να επιλέξω την δυσκολότερη και πιο βαρετή, δηλαδή την γιόγκα; Συνεπώς σαν συμπέρασμα προκύπτει ότι η θέλησή μας λειτουργεί μόνο όταν έχουμε μια δυνατότητα χωρίς εναλλακτικές λύσεις και αφού κάνουμε πρώτα μια καλή συζήτηση με τον εαυτό μας, ως προς το αν πραγματικά θέλουμε αυτό που ισχυριζόμαστε ότι θέλουμε.
Όταν πραγματοποιηθούν όλα τα προηγούμενα τότε η θέλησή μας μπορεί να λειτουργήσει. Έχουμε ξεπεράσει το πρώτο εμπόδιο, που είναι το σαμποτάζ που μας κάνει ο ίδιος μας ο εαυτός. Δεν υπάρχουν μέσα μας εσωτερικές συγκρούσεις. Ξέρουμε τι θέλουμε, το πιστεύουμε πραγματικά και δεν βλέπουμε καμία ευκολότερη λύση. Τότε έχοντας ξεκαθαρίσει τα πράγματα μέσα μας περνούμε στην δεύτερη φάση που είναι η αντιμετώπιση των αντικειμενικών δυσκολιών. Εκεί ενδέχεται να υπάρξει προσπάθεια και κόπος, όχι όμως πάλη με τους δισταγμούς μας και με τις αμφιβολίες μας. Αυτά τελείωσαν. Υπάρχει πλέον η πράξη. Στο στάδιο αυτό διαπιστώνουμε ότι η θέλησή μας είναι μια υπαρκτή και πολύ ισχυρή δύναμη. Όταν προσπαθούμε να επιτύχουμε κάτι και δεν τα καταφέρνουμε το πρώτο πράγμα που πρέπει να αναρωτηθούμε είναι αν το επιθυμούμε πραγματικά. Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι δεν έχουμε ξεγελάσει τον εαυτό μας. Κατόπιν πρέπει να αναρωτηθούμε αν είναι αντικειμενικά εφικτό.
Η πραγματική εκδήλωση της θέλησής μας παράγει μέσα μας αποτελέσματα που δεν έχουν σχέση με την καταπίεση, το ζόρισμα, τις στερήσεις και τις εσωτερικές συγκρούσεις. Έχουμε την ψευδαίσθηση (και εδώ έχουν βάλει το χεράκι τους οι θρησκείες και η συνομοταξία των ανέραστων ανθρώπων) ότι θέληση σημαίνει δυσκολίες, κόπωση και στερήσεις ευχάριστων για μας πραγμάτων. Αυτό είναι λάθος. Θέληση σημαίνει ευκολία, αμεσότητα αποτελεσμάτων και γενικώς μια εσωτερική ευεξία, ίσως ευτυχία. Η θέληση είναι το να ερχόμαστε σε συμφωνία με τους βαθύτερους στόχους της ύπαρξής μας και με την εξελικτική τάση του κόσμου.
Πώς αυτό θα μπορούσε να μας βάλει σε εσωτερικές συγκρούσεις; Η σύγκρουση προκαλείται όταν ένα κομμάτι του εαυτού μας δεν έχει συντονιστεί με τα βαθύτερα στρώματα του είναι μας. Όταν ο συντονισμός γίνει τότε όλος μας ο εσωτερικός κόσμος κινείται σαν ένα συμπαγές σώμα. Αυτό δημιουργεί μια αίσθηση πληρότητας και ευτυχίας, χωρίς ιδιαίτερους λόγους. Για να εκπληρώσουμε έναν στόχο μας ασφαλώς θα εγκαταλείψουμε πολλά πράγματα, η εγκατάλειψη αυτή όμως δεν θα μας είναι δυσάρεστη γιατί όλα αυτά δεν θα μας ενδιαφέρουν πλέον. Ενδιαφερόμαστε για τον στόχο μας. Τα υπόλοιπα τα παρατάμε με μιας και αυτό το βιώνουμε σαν απελευθέρωση, όχι σαν στέρηση.
Αναφέραμε προηγουμένως το θέμα του συντονισμού με τα βαθύτερα στρώματα της ύπαρξής μας. Τι θέλουμε στην πραγματικότητα; Θέλουμε να σπουδάσουμε π.χ. νομική, γιατί εκεί υπάρχει κάτι που πραγματικά μας εκφράζει, ή επιθυμούμε το χρήμα, την δόξα και να ικανοποιήσουμε τις αυθάδεις και πιεστικές απαιτήσεις των γονιών μας; Αν τα κίνητρά μας δεν είναι ειλικρινή και ξεκαθαρισμένα τότε θα διαπιστώσουμε ότι οι δυσκολίες πολλαπλασιάζονται και η θέλησή μας αποδεικνύεται ανεπαρκής. Αν όμως τις σπουδές σε αυτό τον κλάδο τις ακολουθούμε γιατί κάτι μέσα μας είναι φτιαγμένο γι αυτό, τότε έχουμε συντονιστεί με τον βαθύτερο πυρήνα της ύπαρξής μας, κάνουμε αυτό που αυτός επιθυμεί και η ενέργεια της θέλησής μας είναι τόσο μεγάλη που υπερπηδάμε όλα τα εμπόδια με ευκολία και με μια αίσθηση ευχαρίστησης και πληρότητας. Κοινώς τα έχουμε βρει με τον εαυτό μας.
Η θέληση είναι ένα πολύ βαθύ φαινόμενο. Έρχεται από πολύ βαθιά γι αυτό δεν συντονίζεται καθόλου καλά με τις επιφανειακές μας επιθυμίες, που κάλλιστα μπορεί να μην είναι καν δικές μας. Αν αυτές κατορθώσουν να εκμεταλλευτούν την θέλησή μας προκειμένου να πραγματοποιηθούν τότε επέρχεται η καταστροφή, η δυστυχία και η γέννηση ενός ψεύτικου και παραμορφωμένου εαυτού.
Αν έχουμε την ωριμότητα και την δύναμη να ρωτήσουμε τον εαυτό μας: Τι πραγματικά θέλω εγώ από την ζωή μου, και καταφέρουμε να ακούσουμε και κυρίως να αποδεχθούμε την απάντηση, τότε προσπαθώντας να πετύχουμε αυτούς τους στόχους θα συνειδητοποιήσουμε ότι ένα μεγάλο ποσό ενέργειας διοχετεύεται μέσα μας. Έννοιες όπως προσπάθεια, αγώνας, στερήσεις, αποκτούν τελείως διαφορετικό περιεχόμενο, όχι δυσάρεστο, αλλά ευχάριστο. Πρέπει όμως να ακολουθήσουμε τον εαυτό μας όχι τους άλλους, ούτε τα ελαττώματά μας, τις φιλοδοξίες μας, τις μικροκακίες μας, τους εγωισμούς μας. Πρέπει να είμαστε ο ταπεινός αληθινός εαυτός μας. Πρέπει να ανακαλύψουμε ποια είναι η πραγματική μας θέση στην ζωή. Όχι απαραιτήτως τα μεγαλεία.
Όταν βρούμε την θέση μας (και αυτό δεν το βρίσκουμε με το μυαλό μας, αλλά με την καρδιά μας), τότε η θέληση απελευθερώνεται, δυναμώνει με γεωμετρική πρόοδο, χωρίς καν να χρειαστεί να εκτελέσουμε ασκήσεις και ειδικές τεχνικές από αυτές που κυκλοφορούν κατά εκατοντάδες".
http://www.innerwork.gr/thelisi.htm
Τετάρτη
Κυριακή
New BlaBla
New BlaBla
Κάθε καλύτερη χρονιά, θέλει ετοιμασία,
θέλει μολύβι και χαρτί, θέλει και εργασία.
Εμπρός λοιπόν να βάλουμε ό,τι μπορεί ο καθένας.
Άλλος μπορεί και θα ρωτά, τι θέλετε να κάνει.
Άλλος θα πρέπει να γρικά, τις εντολές να δίνει.
Να νοιώθουν όλοι ασφαλείς, σαν δίνουν τον αγώνα.
Να νοιώθουν στον ορίζοντα, της λύτρωσης ανατολή, τη δύση του χειμώνα.
Την χειμωνιά την άδική μας έχουν επιβάλει, βάρη πολλά κι αβάσταχτα, χείλη να μη γελάσουν.
Το δίκαιο μας στέρησαν μια φορά ακόμη, τότε που δεν κυβέρνησαν, τίμια και με συνέπεια. Και τώρα που αντί να κυβερνούν αρπάζουνε τα μεροκάματα, θερίζουν τις συντάξεις.
Όταν δεν ξέρεις, δεν μπορείς να κάνεις το κουμάντο και να ζορίζεις έρχεσαι τους άλλους να πληρώνουν, δεν είσαι εσύ κυβέρνηση. Είσαι, άστα να πάνε. Εδώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν.
Δευτέρα
Στους Φίλους θέλησα να πω, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ με τρόπο.
Στους Φίλους θέλησα να πω, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ με τρόπο.
Τρόπο κάπως αλλιώτικο, μα να ‘χει και ουσία.
Χίλια Χρόνια να Ζήσετε, διπλά να ευτυχήσετε.
Διπλές να είναι οι χαρές κι λύπες μόνο μία.
Σήμερα πιάνουν οι ευχές γιατί έχουν Μεσίτρια,
Την Παναγία.
Είναι για σας τους Φίλους μου, δυο λόγια απ’ την ψυχή μου. Έτσι το αντιλαμβάνομαι, έτσι το καταθέτω.
Ιωάννης ο φίλος…
Έχουνε γράψει...
Ελένη Ανθοπούλου Κουτσίδου Η αρετή είναι μεσότητα και η ευτυχία απλότητα...
* Ελένη Ανθοπούλου - έγγαμη και μητέρα 3 αγοριών και 3 κοριτσιών, συγγραφέας.
Ευχές για όλους τους συνανθρώπους μας, πολύ δε περισσότερο για όσους έχουν μεγάλη ανάγκη...
Evie Tsolaki Και ελπίζω να δημιουργηθεί πολύ σύντομα το Ακτινοθεραπευτικό Τμήμα στη Λεμεσό. Χρίστο μου, ξέρω ότι το θέλεις και εσύ πάρα πολύ και ότι έχεις στοχεύσει δυνατά σ'αυτό! Εύχομαι να ξεπεραστούν όλα τα γραφειοκρατικονομοθετικά εμπόδια
Ιωάννης Γ. Μιχαηλίδης Ο Θεός να δίδει την θεραπεία σε κάθε Καρκινοπαθή όπου πιστεύει ότι η Ευχή μας πιάνει τον τόπο της. Να μην αμφιβάλει κανένας.
"Κύριε θεράπευσε το δημιούργημά σου και η Πίστη του θα γίνει πιο δυνατή". Φίλος σου παντοτινός.
Σάββατο
Για να συγχωρεις θελει δυναμη... Για να αγαπας θελει ΚΑΡΔΙΑ....
Για όσους είναι γεννημένοι μεταξύ 1950-1985 !!!!!
H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νησ......τικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή..
Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά.. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.
Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση..
Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα.. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.
Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι..
Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους.. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε.. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.
Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;
Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι.. Τι φρίκη!
Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ.. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P
Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.
Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί....
H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νησ......τικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή..
Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά.. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.
Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση..
Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα.. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.
Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι..
Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους.. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε.. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.
Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;
Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι.. Τι φρίκη!
Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ.. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P
Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.
Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί....
Τρίτη
Πως βλέπουμε εμείς την Τοπική Αυτοδιοίκηση
Athos Agapitos created a doc.
Πως εμείς βλέπουμε την Τοπική Αυτοδιοίκηση και ποιο είναι το όραμα μας για τους Δήμους της Κύπρου. Το "Αναπτυξιακό μας Πρόγραμμα για την περίοδο 2012 -2017.
Στρατηγικός στόχος του αναπτυξιακού μας σχεδίου είναι η ανάδειξη της ποιότητας ζωής και της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς ως συγκριτικού πλεονεκτήματος της Κύπρου. Μπορούμε στους τομείς αυτούς να γίνουμε μια πρότυπη χώρα για τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Η ποιότητα ζωής, οι ελεύθεροι χώροι, η προσιτή στέγη για κατοίκους και επιχειρήσεις, η ελκυστικότητα των πόλεων, η φιλικότητα των μέσων μεταφοράς αποτελούν προϋπόθεση για την προσέλκυση και ανάπτυξη οικονομικών δραστηριοτήτων υψηλής προστιθέμενης αξίας που θα ενισχύσουν την απασχόληση και τον δυναμισμό της οικονομίας μας.
Βελτίωση της ποιότητας ζωής στις πόλεις
Το περιβάλλον και ο πολιτισμός είναι τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της πόλης για όλους –κατοίκους, επισκέπτες αλλά και επιχειρήσεις. Αυτά πρέπει να γίνουν και οι βασικοί μοχλοί ανάπτυξης της σύγχρονης πόλης. Θέλουμε την πόλη ανταγωνιστική και δημιουργική. Πόλη όπου αξίζει κανείς να ζει, να σπουδάζει, να εργάζεται, να επενδύει, να διασκεδάζει. Πόλη που σέβεται την αρχιτεκτονική, τα μνημεία, τον πολιτισμό.
Θέλουμε ο πολίτης να ταυτιστεί με την πόλη του. Να αγαπήσει ξανά τη δημόσια ζωή και τη συμμετοχή στα κοινά. Να αισθανθεί ότι η γνώμη του μετράει. Υποστηρίζουμε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αστικής αναγέννησης που περιλαμβάνει όλες τις αρμοδιότητες και ευθύνες που αναφέρονται στη ζωή μίας πόλης: κοινωνική φροντίδα, πολιτιστικές δράσεις, οικονομικές δραστηριότητες, εκπαιδευτικές υπηρεσίες, περιβαλλοντικός σχεδιασμός. Θέλουμε την πόλη ως κέντρο καινοτομίας.
Θέλουμε Πόλη Προσβάσιμη
Για όλα τα άτομα που μπορεί να εμποδίζονται και για τα άτομα με αναπηρία. Θέλουμε την Κοινωνική Πόλη. Να μεταφθούν περισσότερες εκπαιδευτικές και κοινωνικές αρμοδιότητες στην αρμοδιότητα της τοπικης αυτοδιοίκησης. Από τη διαχείριση των σχολείων ως τα αστικά κέντρα υγείας.
Θέλουμε την Πράσινη Πόλη – με λιγότερα αυτοκίνητα, καθαρότερο αέρα, περισσότερο πράσινο, λιγότερα απορρίμματα. Στόχος μας θα πρέπει να είναι στο κέντρο των πόλεων οι μετακινήσεις να γίνονται μόνον με τη χρήση μέσων μαζικής μεταφοράς. Να προχωρήσουμε στη δημιουργία εκτεταμένων δικτύων ποδηλατοδρόμων. Στόχος μας είναι οι ελεύθεροι χώροι και οι χώροι πρασίνου στις μεγάλες και μεσαίες πόλεις θα αυξηθούν κατά 20%.
Θέλουμε τη Συμμετοχική Πόλη. Προτείνουμε την ετήσια λογοδοσία όλων των Δημοτικών Συμβουλίων και υποστηρίζουμε τη δεσμευτική διαβούλευση με τους φορείς της κοινωνίας και τις ΜΚΟ που αναπτύσσονται στους Δήμους.
Τι θεωρούμε εμείς Πολιτισμό
Θέλουμε μια νέα πολιτική για τον πολιτισμό που θα δίνει ευκαιρίες και δυνατότητες σε όλα τα κοινωνικά στρώματα και θα περιορίζει δραστικά τις πολιτιστικές ανισότητες: όλοι οι πολίτες πρέπει να έχουν την δυνατότητα να ονειρευτούν και να γευτούν το πολιτιστικό προϊόν. Θέλουμε μια νέα πολιτική που θα διευκολύνει τη δημιουργική καλλιτεχνική έκφραση, αλλά και την αναδιατύπωση της πολιτιστικής μας ταυτότητας με όρους του 21ου αιώνα –έτσι ώστε να διασφαλίζεται η δυναμική παρουσία στη σημερινή διεθνή σκακιέρα του πολιτισμού. Υποστηρίζουμε την ποιότητα, την καινοτομία και τον πειραματισμό.
Στρατηγικός στόχος του αναπτυξιακού μας σχεδίου είναι η ανάδειξη της ποιότητας ζωής και της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς ως συγκριτικού πλεονεκτήματος της Κύπρου. Μπορούμε στους τομείς αυτούς να γίνουμε μια πρότυπη χώρα για τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Η ποιότητα ζωής, οι ελεύθεροι χώροι, η προσιτή στέγη για κατοίκους και επιχειρήσεις, η ελκυστικότητα των πόλεων, η φιλικότητα των μέσων μεταφοράς αποτελούν προϋπόθεση για την προσέλκυση και ανάπτυξη οικονομικών δραστηριοτήτων υψηλής προστιθέμενης αξίας που θα ενισχύσουν την απασχόληση και τον δυναμισμό της οικονομίας μας.
Βελτίωση της ποιότητας ζωής στις πόλεις
Το περιβάλλον και ο πολιτισμός είναι τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της πόλης για όλους –κατοίκους, επισκέπτες αλλά και επιχειρήσεις. Αυτά πρέπει να γίνουν και οι βασικοί μοχλοί ανάπτυξης της σύγχρονης πόλης. Θέλουμε την πόλη ανταγωνιστική και δημιουργική. Πόλη όπου αξίζει κανείς να ζει, να σπουδάζει, να εργάζεται, να επενδύει, να διασκεδάζει. Πόλη που σέβεται την αρχιτεκτονική, τα μνημεία, τον πολιτισμό.
Θέλουμε ο πολίτης να ταυτιστεί με την πόλη του. Να αγαπήσει ξανά τη δημόσια ζωή και τη συμμετοχή στα κοινά. Να αισθανθεί ότι η γνώμη του μετράει. Υποστηρίζουμε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αστικής αναγέννησης που περιλαμβάνει όλες τις αρμοδιότητες και ευθύνες που αναφέρονται στη ζωή μίας πόλης: κοινωνική φροντίδα, πολιτιστικές δράσεις, οικονομικές δραστηριότητες, εκπαιδευτικές υπηρεσίες, περιβαλλοντικός σχεδιασμός. Θέλουμε την πόλη ως κέντρο καινοτομίας.
Θέλουμε Πόλη Προσβάσιμη
Για όλα τα άτομα που μπορεί να εμποδίζονται και για τα άτομα με αναπηρία. Θέλουμε την Κοινωνική Πόλη. Να μεταφθούν περισσότερες εκπαιδευτικές και κοινωνικές αρμοδιότητες στην αρμοδιότητα της τοπικης αυτοδιοίκησης. Από τη διαχείριση των σχολείων ως τα αστικά κέντρα υγείας.
Θέλουμε την Πράσινη Πόλη – με λιγότερα αυτοκίνητα, καθαρότερο αέρα, περισσότερο πράσινο, λιγότερα απορρίμματα. Στόχος μας θα πρέπει να είναι στο κέντρο των πόλεων οι μετακινήσεις να γίνονται μόνον με τη χρήση μέσων μαζικής μεταφοράς. Να προχωρήσουμε στη δημιουργία εκτεταμένων δικτύων ποδηλατοδρόμων. Στόχος μας είναι οι ελεύθεροι χώροι και οι χώροι πρασίνου στις μεγάλες και μεσαίες πόλεις θα αυξηθούν κατά 20%.
Θέλουμε τη Συμμετοχική Πόλη. Προτείνουμε την ετήσια λογοδοσία όλων των Δημοτικών Συμβουλίων και υποστηρίζουμε τη δεσμευτική διαβούλευση με τους φορείς της κοινωνίας και τις ΜΚΟ που αναπτύσσονται στους Δήμους.
Τι θεωρούμε εμείς Πολιτισμό
Θέλουμε μια νέα πολιτική για τον πολιτισμό που θα δίνει ευκαιρίες και δυνατότητες σε όλα τα κοινωνικά στρώματα και θα περιορίζει δραστικά τις πολιτιστικές ανισότητες: όλοι οι πολίτες πρέπει να έχουν την δυνατότητα να ονειρευτούν και να γευτούν το πολιτιστικό προϊόν. Θέλουμε μια νέα πολιτική που θα διευκολύνει τη δημιουργική καλλιτεχνική έκφραση, αλλά και την αναδιατύπωση της πολιτιστικής μας ταυτότητας με όρους του 21ου αιώνα –έτσι ώστε να διασφαλίζεται η δυναμική παρουσία στη σημερινή διεθνή σκακιέρα του πολιτισμού. Υποστηρίζουμε την ποιότητα, την καινοτομία και τον πειραματισμό.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)