Πέμπτη
Δεν είμαι μόνος.....
.....Δεν είμαι μόνος μου μέσα σε ένα σύμπαν που διαρκώς ρέει άπειρα αγαθά γύρω μου και μέσα μου.
.....Δεν είμαι μόνος μου, πώς θα μπορούσα άλλωστε, αφού ο ήλιος βγαίνει κάθε πρωί, η Ανοιξη έρχεται κάθε χρόνο και η επιθυμία για ζωή που αναβλύζει από μέσα μου κάθε ώρα, κάθε λεπτό, με διδάσκει και από κάτι.
.....Δεν είμαι μόνος μου Με αφορμή την νόσο μου, έκανα στάση. Μέτρησα τις ανθρώπινες αρετές και τις βρήκα να είναι ( 147 ) εκατόν σαράντα εφτά. Υιοθετώντας τες, τις ευγνωμονώ δημιουργώντας δυναμικά την ζωή μου.
.....Δεν είμαι μόνος μου. Δεν γίνεται να είσαι μόνος σου στην χώρα του Αριστοτέλη, του Σωκράτη, του Αριστοφάνη, του Σεφέρη, του Ελύτη, του Τσαρούχη και τόσων άλλων.
.....Δεν είμαι μόνος μου, όταν γιατροί , νοσηλευτές και ερευνητές μοχθούν καθημερινά και για μένα. Οταν οι γνώσεις τους και το ενδιαφέρον τους και για μένα, δυναμώνει καθημερινά την πίστη μου για θεραπεία. Όταν τα φάρμακά τους, απαλλάσουν το κορμί μου από τον πόνο. Και θέλω να με πιστέψετε. Είναι μεγάλη η προσφορά αυτή. Γι αυτό και κάθε μέρα τους ευχαριστώ που υπάρχουν και είναι πάντα κοντά μου.
.....Δεν είμαι μόνος μου. Έχω την γυναίκα μου που με αγαπά και με στηρίζει καθημερινά.
.....Δεν είμαι μόνος μου. Έχω τα παιδιά μου που με λατρεύουν.
.....Δεν είμαι μόνος μου. Έχω τους φίλους μου που πιστεύουν σε μένα.
.....Δεν είμαι μόνος μου. Έχω τους καρκίνους μου να μου υπενθυμίζουν κάθε δευτερόλεπτο ότι υπάρχει ο δρόμος της θεραπείας.
Ο Αριστοτέλης είπε.... Ανθρωπος μόνος, ή Θεός ή θηρίο.
.....Δεν είμαι μόνος, γιατί δεν μπορώ να είμαι Θεός
.....Δεν είμαι μόνος μου, γιατί δεν είμαι θηρίο με μαύρη ψυχή και κλειστό μυαλό.
.....Δεν είμαι μόνος μου, γιατί δεν θέλω να είμαι μόνος.
Και ευχαριστώ τον Θεό, που υπάρχουν οι συνάνθρωποί μου.
Τετάρτη
Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΣΚΥΛΩΝ - ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΙΣ
Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΣΚΥΛΩΝ
στίχοι: Νίκος Γκάτσος,
μουσική: Μάνος Χατζηδάκις
τραγούδι: Μάνος Χατζιδάκις - Αλίκη Καγιαλόγλου
http://www.youtube.com/watch?v=bG6YxTl-C2Q
Δευτέρα
Υπάρχει παιδιά; ελπίδα μια στάλα;

Λίγο Ακόμη....
Κι όποιος μπορεί....
Μαύρη σημαία ψηλά να κρατεί,
για την Ελλάδα, που δεν μπορεί.
Υπάρχει παιδιά; ελπίδα μια στάλα;
Υπάρχει παιδιά, Η άλλη ΕΛΛΑΔΑ;
Κυριακή
ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΠΑΛΜΟΥ με 15 ευρω το καθένα, ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ
ΠαλμόςΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΟΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΠΑΛΜΟΥ |
ΤΡΟΠΟΣ ΑΠΟΚΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ
Μου στέλνετε στο προφίλ μου, manolis filippidis την διεύθυνσή σας σε μήνυμα, αναλυτικά , το τηλέφωνό σας και πόσα τεμάχια θέλετε. θα τα παραλάβετε με κούριερ με αντικαταβολή.
ΚΟΣΤΟΣ
Ένα τεμάχιο 15 και 5 αποστολή = 20 ευρώ
Δύο τεμάχια 30 και 5 αποστολή = 35 ευρώ.
.........Τρία τεμάχια = 45 ευρώ.
Τέσσερα τεμάχια = 60 ευρώ
Η ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΗ ΣΑΣ ΛΟΙΠΟΝ, ΕΙΝΑΙ ΜΕΧΡΙ ΔΥΟ ΤΕΜΑΧΙΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ 5 ΕΥΡΩ ΑΝΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗ.
ΟΣΟΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΠΟΜΑΚΡΥΣΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΑΛΑΒΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΗΣ ΚΟΥΡΙΕΡ, ΑΦΟΥ ΕΙΔΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΑ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΧΡΕΩΘΟΥΝ ΕΧΤΡΑ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΑ
Από σήμερα φίλοι μου, έχουμε στα χέρια μας, το πολυαναμενόμενο ημερολόγιο της ομάδας μας. Είναι ένα ημερολόγιο - βιβλίο γραφείου ή τσάντας, ημερήσιο, με 400 περίπου σελίδες. Κανονικό βιβλίο δηλαδή, που καλύπτει τις ανάγκες όλων μας. Σε κάθε γραφείο, σε κάθε σπίτι. Μου αρέσει πολύ και είμαι σίγουρος ότι θα αρέσει σε όλους σας. Το εξώφυλλό του, αυτό που βλέπετε, σε σκληρό χαρτόνι ματ και το οπισθόφυλλό του, έκπληξη, με τον Γιάννη τον Σαρίδη και εμένα. χαχαχαχα. Το εσωτερικό του, θα το αξιολογήσετε και θα μας το κρίνετε εσείς. Είναι όμως, δουλειά αρκετών μηνών, κυρίως από την Αντζελίνα, από τότε που στήσαμε τον ΠΑΛΜΟ. Περιέχει 36 σελίδες δικές μας και δικές σας, με τις δικές σας καταθέσεις κατά διαστήματα στον ΠΑΛΜΟ. Μόνο όταν το έχετε στα χέρια σας και το μελετήσετε, θα μπορέσετε να το αξιολογήσετε σωστά. Τώρα είναι η στιγμή που πρέπει να αρχίσουμε εμείς την διάθεσή του, ώστε να φτάσει στα χέρια όλων σας.
Αρχικά μέσα από εδώ, δηλώστε το ατομικό σας ενδιαφέρον για την απόκτησή του. Θα σας το στείλουμε με κούριερ ή ταχυδρομείο, στην διεύθυνση που βρίκεστε, με αντικαταβολή. Οι διευθύνσεις σας νομίζω ότι πρέπει να σταλούν σε ατομικό μήνυμα σε μένα, ώστε να διαφυλαχθούν. ( αλοίμονο στο κουτί των μηνυμάτων μου).
Θα έχει στα χέρια του ο Γιάννης ο Σαρίδης στην Αθήνα, εντός της εβδομάδας, μια αρκετά ικανή ποσότητα ημερολογίων, ώστε να μπορείτε όσοι θέλετε να τα προμηθευτείτε από τον ίδιο. Το ίδιο θα συμβαίνει και με μένα.
Οσοι νομίζετε ότι μπορείτε να το προτείνετε και να το διαθέσετε και στους φίλους σας, και χρειάζεστε μεγαλύτερη ποσότητα του ενός, πρέπει να μας το πείτε ώστε να φροντίσουμε να μην επιβαρυνθείτε το κόστος μεταφοράς εσείς. Πιστεύω ότι όλοι σας πρέπει να το κάνετε αυτό, γιατί έτσι, θα βοηθήσετε να εξαντληθούν οι ποσότητες που παραγγείλαμε ( αλοίμονό μας αν θα μείνουν στο ράφι ) και θα μπορέσουμε εμείς από την πλευρά μας, να υλοποιήσουμε, τον πρώτο στόχο του ΠΑΛΜΟΥ, που είναι η πρώτη Πανελλαδική συνάντηση - γνωριμία - πανηγύρι όλων μας, με πολύ γέλιο, χαρά διασκέδαση και άλλα πολλά, μέσα στην Ανοιξη. Ηδη δουλεύουμε εντατικά για την οργάνωσή του. Ξέρετε όλοι, ότι δεν είμαστε πλέον μια εικονική ομάδα μέσα από το facebook. Είμαστε μια ομάδα που υπάρχει, με πραγματικούς φίλους, που βρεθήκαμε ήδη αρκετοί από μας πολλές φορές σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και αναπτύξαμε μια ξεχωριστή σχέση μεταξύ μας. Ηρθε η ώρα φίλοι μου, να γίνει αυτό και για οσους περισσότερους από μας μπορούν και θέλουν. Και να μεταφέρουμε την αγάπη μας, την χαρά μας, την αισιοδοξία μας για την ζωή, άμμεσα ο ένας στον άλλον. Να χαμογελάσουμε, να γελάσουμε, να διασκεδάσουμε και να φωνάξουμε όλοι μαζί Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ. Και εμείς την αγαπάμε, την πιστεύουμε, και θέλουμε να την απολαύσουμε όλοι μαζί παρέα.
ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΜΑΣ. ΤΟΝ ΚΟΥΒΑΛΑΜΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΟΥΜΕ, ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΤΟΝ ΠΙΑΣΟΥΜΕ ΚΟΡΟΙΔΟ ΚΑΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΜΑΣ. ΚΑΙ ΘΑ ΦΥΓΕΙ ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΙ, ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΚΑΙ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ.
Σας ευχαριστώ από καρδιάς, και περιμένω την ανταπόκριση όλων σας.
ΜΑΝΩΛΗΣ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ
manolis filippidis για τα μηνύματά σας στο facebook.
ερχονται μαγικες μερες
Το εχουμε ξαναγραψει και ισως να γινεται κουραστικό αλλά ερχονται μαγικες μερες , μερες που τα ονειρα μπορουν να γινουν πραγματικοτητα , μερες που μπορούν να αλλάξουν πολλά ...Οπου υπάρχει φιλία , οπου υπάρχει πίστη , οπου υπάρχει θεληση για ζωή , οπου υπάρχει χαμογελο , οπου υπάρχει προσφορα οπου υπάρχει αγαπη ...ναι εκει γινονται και θαυματα ...καλη γλυκια σας μερα , ομορφη Κυριακη να ειστε ολοι καλά
Ελλάδα: Ένας Λαός στα Κάτεργα, μεσ' την Πατρίδα.
μας Μαστιγώνουν
και εμείς στα Κάτεργα, ένας Λαός
συνέχεια Προδομένος.
Εκεί που μας Χρωστούσαν...
μας παίρνουν και το βόδι.
Πολιτικοί, Προδότες που Ασελγούνε
σ' ότι οι πολίτες έχουν Κατακτήσει
Θυσιάζοντας Ζωή, Αίμα και Ιδρώτα.
Υπάρχουν Έλληνες;
ΞΥΠΝΗΣΤΕ.
Παρασκευή
ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΛΦΑΒΗΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΑ
Η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνηση τους δεν είναι καθόλου τυχαία αλλά πίσω από αυτήν υπολανθάνει μία πλήρης γραμματική, συντακτική και νοηματική συνέχεια, ανωτέρας συλλήψεως. Σύμφωνα με.....αυτήν την γνωστή μας εκφώνηση, τα ελληνικά γράμματα (αφού προσθέσουμε και το εξαφανισμένο σήμερα έκτο γράμμα:
Στίγμα ή Δίγαμμα)ακούγονται και γράφονται ως εξής:
ΑΛΦΑ-ΒΗΤΑ-ΓΑΜΑ-ΔΕΛΤΑ-ΕΨΙΛΟΝ-ΣΤΙΓΜΑ-
-ΖΗΤΑ-ΗΤΑ-ΘΗΤΑ-ΙΩΤΑ-ΚΑΠΠΑ-ΛΑΜΒΔΑ-ΜΙ-ΝΙ-ΞΙ-
-ΟΜΙΚΡΟΝ-ΠΙ-ΡΟ-ΣΙΓΜΑ-ΤΑΥ-ΥΨΙΛΟΝ-ΦΙ-ΧΙ-
-ΨΙ-ΩΜΕΓΑ.
Αποκωδικοποιώντας την γνωστή αυτή διάταξη, που έγινε σύμφωνα με τις αρχές της Ερμητικής φιλοσοφίας, έχουμε τα ακόλουθα:
ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ, (Α)ΜΑ ΔΕ (Ε)Λ ΤΑ
ΕΨ ΙΛΩΝ, ΣΤ(Η) ΙΓΜΑ, ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ, ΘΗ
ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑ ΠΑΛΑΜ, ΔΑ, ΜΗ ΝΥΞ Η,
Ο ΜΙΚΡΟΝ, ΠΥΡΟΣ ΙΓΜΑ ΤΑΦΥ
(Ε)Ψ ΙΛΩΝ, ΦΥ ΨΥΧΗ Ο ΜΕΓΑ.
Εν συνεχεία, αφού προσθέσουμε τα εννοούμενα συνδετικά και ρήματα που
παραλείπονται έχουμε την ανάδυση μιας θαυμάσιας κοσμογονικής προσευχής - επίκλησης προς την πηγή του φωτός.
ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ!ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ
ΕΨΙΛΩΝ, ΣΤΗ ΙΓΜΑ ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ
(ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞΗ, Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ) ΠΥΡΟΣ
(ΔΕ) ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ ΕΨΙΛΩΝ, ΦΥ(ΟΙ) ΨΥΧΗ,
Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ).
Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ:
Αλ = Ο νοητός ήλιος
Φα-ος = Το φως
Βη = προστακτική του ρήματος βαίνω (βαδίζω, έρχομαι)
Τα = Δοτική άρθρου δωρικού τύπου τη, εις την
Γα = Γη (δωρικός τύπος)
Αμα = (επιρρ.) συγχρόνως
Έλ = ο ορατός Ήλιος, ο Ερχόμενος
Έψ = ρήμα έψομαι, εψ-ημένος, ψημένος
Ιλών = Ιλύς (ουσιαστικό), λάσπη, πηλός
Στη = προστακτική ρήματος ίστημι
Ίγμα = καταστάλαγμα, απόσταγμα
Ζή = προστακτική ρήματος ζω
Η = υποτακτική ρήματος ειμί, είμαι
Θη = προστακτική ρήματος θέτω
Ιώτα = τα ίωγα, τα Εγώ
Παλάν = Ρήμα πάλλω (δονούμαι, περιστρέφομαι) επίθετο παλλάς-
πάλλουσι,περιστρεφόμενη (πρβλ: Παλλας Αθηνά)
Δά = άλλος τύπος της Γα, Γης (πρβλ: Δαμήτηρ, Δημήτηρ, Δήμητρα=Μητέρα γη)
Νύξ = νύκτα
Ο = το οποίο, που
Φυ(οι) = ευκτική ρήματος φύω (φυτρώνω, αναπτύσσομαι) Κ.Ο.Κ.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ...(;)
ΑΛ, ΕΣΥ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΦΩΣ, ΕΛΑ ΣΤΗ ΓΗ! ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΛ ΡΙΞΕ ΤΙΣ ΑΚΤΙΝΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ
ΙΛΥ ΠΟΥ ΨΗΝΕΤΑΙ (που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού). ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑ
ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ (μία ξηρά) ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΕΓΩ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ, ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ.
ΑΣ ΜΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ Η ΝΥΚΤΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟΝ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΕΨΕΙ ΝΑ ΤΑΦΗ (να
σβήση, να χαθεί) ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΒΡΑΖΟΥΣΑ ΙΛΥ, ΚΑΙ
ΑΣ ΑΝΑΠΤΥΧΘΕΙ Η ΨΥΧΗ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ, ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΟΛΩΝ!
Σαν Έλληνες είναι φυσικό να επαινούμε την γλώσσα μας και την σπουδαιότητα της
Καλησπέρα σας!
Όταν κάποιος περιαυτολογεί ενίοτε είναι αναμενόμενο να δημιουργείται αρνητική αντίδραση.....
Εδώ όμως έχουμε εξέχοντες Ακαδημαϊκούς,καθηγητές,ιστορικούς και συγγραφείς ανά τον κόσμο, που αναφέρονται στην χώρα μας,στον πολιτισμό της και κυρίως στην γλώσσα της ...
Σας παραθέτω κάποιους εξ αυτών προς επιβεβαίωση των όσων λέμε... Στο σημείο αυτό θα ήθελα να κάνω μία μικρή παρένθεση (Ακαδημαϊκός-Ακαδημία..προέρχεται από τον Έλληνα φιλόσοφο -διδάσκαλο Ακάδημο,ο οποίος ίδρυσε την πρώτη ανώτατη σχολή επιστημών και φιλοσοφίας δίνοντας το όνομά του.)
Η Ζακελίν ντε Ρομιγύ Γαλλίδα Ακαδημαϊκός μας λέγει:"Η καλύτερη άσκηση για την ανάπτυξη του εγκεφάλου και της ευφυίας είναι η μελέτη της Ελληνικής γλώσσας,
διότι κάθε λέξη της κρύβει και μία ιδέα"
Η ΑΓΓΛΊΔΑ ΙΣΤΟΡΙΚΌΣ Kathleen Freeman: παρατηρεί ότι:"Αυτά που προσέφεραν οι Αρχαίοι Έλληνες στον πολιτιστικό θησαυρό της ανθρωπότητος είναι πολύ περισσότερο από όσα προσέφερε όλος μαζί ο υπόλοιπος κόσμος δια μέσου της
ιστορίας"
Ο μέγας Αγγλος ποιητής Percy Shelley γράφει σαν πρόλογο του έργου του η "ΕΛΛΑΣ" τα εξής: "Όλοι είμαστε Έλληνες ,οι νόμοι μας,η φιλοσοφία μας,οι τέχνες μας,έχουν τις ρίζες τους στην Ελλάδα"
Ο μέγιστος των Γερμανών ποιητών Ιωάννης Goethe: ο αποκαλούμενος Ολύμπιος ,από τους συμπατριώτες του διακύρηξε πως: "Ότι είναι ο νους και η καρδιά για τον άνθρωπο, είναι για την ανθρωπότητα η Ελλάς."
Ο Γάλλος αρχαιολόγος Σολομών Reinach: έγραψε στο βιβλίο του "Αρχαιολογική περιήγησις εν Ελλάδι και Μ.Ασία" ότι: "Ο Ελληνικός πολιτισμός εδίδαξε εις τον κόσμο προ χιλιάδων ετών, τα τρία ανεκτίμητα αγαθά,το ωραίο,την λογική και την ελευθερία."
" ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΦΟΥ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙ ΤΟ ΘΕΙΟ ΔΩΡΟ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΕΩΣ ΤΟΥ, ΝΑ ΘΕΣΕΙ ΩΣ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΕΩΣ ΑΥΤΗΣ ΜΕ ΕΚΛΕΚΤΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟ "
Σάββατο
ΕΞΩΦΡΕΝΙΚΟ: Το βιβλίο Ιστορίας της Δ΄Τάξης Δημοτικού μου λέει να διδάξω ότι το Αλφάβητο των Ελλήνων είναι..Φοινικικό!
Με μεγάλη μου έκπληξη και οργή, σήμερα στο μάθημα της Ιστορίας...κόντεψα να πάθω ..εγκεφαλικό! Μάλιστα εγεφαλικό! Ούτε λίγο ούτε πολύ, μας λεει το βιβλίο του Οργανισμού, εγκεκριμένο από το Υπουργείο Παιδείας, στη 14 σελίδα,ότι το αλφάβητό μας, το Ελληνικό, δεν είναι Ελληνικό, αλλά Φοινικικό!
Μετά το πρώτο ..σοκ, παρακάλεσα τα παιδιά, να σκεφτούν αν μπορεί κάτι τέτοιο να είναι αληθινό.
Πώς μπορεί ένας πολιτισμός μεταγενέστερος των Ελλήνων να δανείσει αντί να δανειστεί;
Πώς μπορεί ένας πολιτισμός που δεν προσέφερε τίποτα από από τα επτά θαύματα της αρχαιότητας, διαλύθηκε και δεν υπάρχει πλέον, να έδωσε Φώτα στους Φωτοδότες Έλληνες;
Πώς μπορεί να έγραψε ο Όμηρος τα δύο παγκοσμίου φήμης και εμβέλειας έργα του Ιλιάδα και Οδύσσεια την ίδια χρονολγική περίοδο, σε Ελληνική γλώσσα αλλά με δανεικό αφάβητο, τη στιγμή που οι Φοίνικες δεν έχουν να επιδείξουν κάτι αντίστοιχο ή έστω υποδεέστερο;
Πώς μπορούν τέλος και ποιοι ανεγκέφαλοι το κάνουν, να βάζουν Ελληνόπουλα και τους δασκάλους τους, να διδάσκουν και να διδάσκονται από...γεννησιμιού τους ότι..δεν είναι..Έλληνες;
Αυτό δεν θα το ανεχτώ.Μπορείνα είμαι ένας συνειδητά απλός δασκαλάκος..(βλέπετε σ αυτή τη χώρα μόνο οι φελλοί επιπλέουν) αλλά το ποτήρι ξεχείλησε...
Στη συνέχεια παραθέτω ό,τι στοιχεία μπόρεσα να βρω και είναι θετικά και παρήγορα:
Α. Τι είνα το Φοινικικό Αλφάβητο.
Κατά τη Γλωσσολογία ως "αλφάβητο" ορίζεται το «σύνολο συμβόλων με ορισμένη σειρά και τάξη, που χρησιμεύουν για να αποδίδονται οι στοιχειώδεις φθόγγοι μιας γλώσσας, με τον περιορισμό ο κάθε φθόγγος ν’ αντιστοιχεί σ' ένα μόνο σύμβολο και αντίστροφα». Στην αλφαβητική γραφή επομένως (δηλαδή τη γραφή των λαών της Ευρώπης, της Αμερικής, της Αυστραλίας αλλά και άλλων περιοχών του πλανήτη) κάθε γράμμα αποδίδει ένα στοιχειώδη ήχο.
Αυτό δεν ισχύει στις ατελέστερες της αλφαβητικής συλλαβικές γραφές, στις οποίες κάθε σύμβολο αποδίδει μία συλλαβή (δύο ή και περισσότερους ήχους-φθόγγους), όπως π.χ. στις συλλαβικές Ελληνικές γραφές Γραμμική Α και Β ένα σύμβολο αποδίδει τη συλλαβή - κο (κ+ο), άλλο σύμβολο τη συλλαβή πο (π+ο) κ.ο.κ. Στη φοινικική γραφή (που διαθέτει μόνο σύμφωνα και κανένα φωνήεν), στα ελάχιστα διασωθέντα δείγματά της, η κατάσταση είναι ακόμα "χειρότερη", δεδομένου ότι κάθε σύμβολό της δεν αποδίδει ούτε καν μία συγκεκριμένη συλλαβή, αλλά διαφορετικές, που το διάβασμά τους αφήνεται στην "έμπνευση" του αναγνώστη. Έτσι π.χ. ένα σύμφωνο μπορεί να διαβαστεί ως μπα, μπου, μπε, μπι, μπο κ.ο.κ., ή κάποιο άλλο ως γκου, γκα, γκε, γκο κ.λπ. Επομένως, η φοινικική γραφή όχι μόνο δεν αποτελεί αλφάβητο, αλλά δεν είναι ούτε καν εξελιγμένη συλλαβική γραφή, του βαθμού τελειότητας της αντίστοιχης Ελληνικής.
Και είναι πράγματι καταπληκτικό το γεγονός, ότι έχει καθιερωθεί στην επιστήμη κατά τα τελευταία 150 χρόνια περίπου ο αντιφατικός όρος "φοινικικό αλφάβητο", προκειμένου για μία γραφή που δεν έχει καμία σχέση με την αλφαβητική. Και είναι ακόμη πιο απίστευτη η επιβολή του επιστημονικού δόγματος, ότι το Ελληνικό αλφάβητο προήλθε από το φοινικικό, το οποίο όχι μόνο δεν είναι αλφάβητο, αλλά είναι μία ατελέστερη γραφή από τις Ελληνικές Γραμμικές Γραφές Α και Β. Για τους λόγους αυτούς κατά τον προσφάτως εκλιπόντα πρόεδρο της Εταιρείας Ελλήνων Φιλολόγων Παν. Γεωργούντζο ο χαρακτηρισμός που έδωσε ο καθηγητής Γ. Μπαμπινιώτης στη φοινικική γραφή "οιονεί συλλαβικό αλφάβητο" (;!) απορρίπτεται και πρέπει να αντικατασταθεί με το ορθό "καθαρώς συνεπτυγμένο συλλαβικό" σύστημα γραφής (βλέπε Παν. Γεωργούντζου, Το Αλφάβητον Εφεύρεσις Ελληνική: άρθρο του στο περιοδικό Δαυλός, τεύχος. 142, Οκτώβριος 1993, σελ. 8242).
Β) Η Ελληνικότητα του αλφαβήτου.
1. Οι αρχαιολογικές αποδείξεις
Η θεωρία ότι το Αλφάβητο είναι εφεύρεση των Φοινίκων συντηρήθηκε εκτός των άλλων με το επιχείρημα ότι ορισμένα σύμβολα της φοινικικής γραφής μοιάζουν με τα αλφαβητικά γράμματα, π.χ. το Α(άλεφ) είναι αντεστραμμένο ή πλαγιαστό το ελληνικό Α κλπ. Το επιχείρημα αυτό φαινόταν ισχυρό μέχρι προ 100 ετών περίπου, όταν οι γλωσσολόγοι και οι ιστορικοί ισχυρίζονταν ακόμη ότι οι Έλληνες δεν γνώριζαν γραφή προ του 800 π.Χ.!
Γύρω στο 1900 όμως ο Αρθούρος Έβανς ανέσκαψε την Ελληνική Μινωική Κρήτη και ανεκάλυψε τις ελληνικές Γραμμικές Γραφές, των οποίων σύμβολα ήταν ως σχήματα πανομοιότυπα προς τα 17 τουλάχιστον εκ των 24 γραμμάτων του Ελληνικού Αλφαβήτου. Με δεδομένα ότι: α) τα αρχαιότερα δείγματα των Ελληνικών αυτών γραφών (Γραμμική Α και Β), που στη συνέχεια ανακαλύφθηκαν και στην Πύλο, στις Μυκήνες, στο Μενίδι, στη Θήβα, αλλά και βορειότερα, μέχρι τη γραμμή του Δούναβη και χρονολογήθηκαν τότε πριν από το 1500 π.Χ. και β) οι Φοίνικες και η γραφή τους εμφανίζονται στην ιστορία όχι πριν το 1300 π.Χ. Ο Έβανς στο έργο του Scripta Minoa διετύπωσε, πρώτος αυτός, αμφιβολίες για την αλήθεια της θεωρίας ότι οι Έλληνες έλαβαν τη γραφή από τους Φοίνικες, εκφράζοντας ταυτόχρονα την επιστημονική υποψία ότι μάλλον συνέβη το αντίθετο.
Οι αμφιβολίες για την μη προτεραιότητα των Φοινίκων έναντι των Ελλήνων στην ανακάλυψη της γραφής έγιναν βεβαιότητα, όταν ο καθηγητής Πωλ Φωρ, διεθνής αυθεντία της Προϊστορικής Αρχαιολογίας, δημοσίευσε στο αμερικάνικο αρχαιολογικό περιοδικό, εκδόσεως του Πανεπιστημίου της Ινδιάνας, Nestor (έτος 16ον, 1989, σελ. 2288) ανακοίνωση, στην οποία παραθέτει και αποκρυπτογραφεί πινακίδες Ελληνικής Γραμμικής Γραφής, που βρέθηκαν σε ανασκαφές στο κυκλώπειο τείχος των Πιλικάτων της Ιθάκης και χρονολογήθηκαν με σύγχρονες μεθόδους στο 2700 π.Χ. Γλώσσα των πινακίδων είναι η Ελληνική και η αποκρυπτογράφηση του Φωρ απέδωσε φωνητικά το συλλαβικό κείμενο ως εξής: Α]RE-DA-TI. DA-MI-U-A-. A-TE-NA-KA-NA-RE(ija)-TE. Η φωνητική αυτή απόδοση μεταφράζεται, κατά τον Γάλλο καθηγητή πάντοτε :«Ιδού τι εγώ η Αρεδάτις δίδω εις την άνασσαν, την θεάν Ρέαν:100 αίγας, 10 πρόβατα, 3 χοίρους». Έτσι ο Φωρ απέδειξε, ότι οι Έλληνες έγραφαν και μιλούσαν Ελληνικά τουλάχιστον 1400 χρόνια πριν από την εμφάνιση των Φοινίκων και της γραφής τους στην ιστορία.
Αλλά οι αρχαιολογικές ανασκαφές στον Ελληνικό χώρο την τελευταία 12ετία απέδωσαν και άλλες πολλές και μεγάλες εκπλήξεις: Οι Έλληνες έγραφαν όχι μόνο τις συλλαβικές Γραμμική Α και Β Γραφές τους αλλά και ένα είδος γραφής πανομοιότυπης με εκείνη του Αλφαβήτου τουλάχιστον από το 6000π.Χ. Πράγματι στο Δισπηλιό, μέσα στα νερά της λίμνης της Καστοριάς, ο καθηγητής Γ. Χουρμουζιάδης ανεκάλυψε ενεπίγραφη πινακίδα με γραφή σχεδόν όμοια με την αλφαβητική, η οποία χρονολογήθηκε με τις σύγχρονες μεθόδους του ραδιενεργού άνθρακα (C14) και της οπτικής θερμοφωταύγειας στο 5250 π.Χ.
Τρία χρόνια αργότερα ο έφορος Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων Ν. Σάμψων, ανασκάπτοντας το "Σπήλαιο του Κύκλωπα" της ερημονησίδας Γιούρα Αλοννήσου (Βόρειες Σποράδες), ανακάλυψε θραύσματα αγγείων ("όστρακα") με γράμματα πανομοιότυπα με εκείνα του σημερινού Ελληνικού Αλφαβήτου, τα οποία χρονολογήθηκαν με τις ίδιες μεθόδους στο 5500 - 6000 π.Χ. Ο ίδιος αρχαιολόγος διενεργώντας το 1995 ανασκαφές στη Μήλο, ανεκάλυψε "πρωτοκυκλαδικά αγγεία" των μέσων της 3ης χιλιετίας π.Χ., που έφεραν πανομοιότυπα τα γράμματα του Ελληνικού Αλφαβήτου Χ,Ν,Μ,Κ,Ξ,Π,Ο,Ε. Είναι πρόδηλο, ότι οι αρχαιολογικές αυτές ανακαλύψεις όχι απλώς προσέδωσαν ήδη το χαρακτήρα του κωμικού στη λεγόμενη "Φοινικική Θεωρία" περί ανακαλύψεως της γραφής, αλλά ανατρέπουν εκ βάθρων ολόκληρη την επίσημη χρονολόγηση της ελληνικής Ιστορίας, όπως αυτή διδάσκεται, αλλά και την επίσημη παγκόσμια Ιστορία του Πολιτισμού.
2. Η "οιονεί" μαθηματική απόδειξη.
Αλλά παράλληλα προς την κατεδάφιση του χάρτινου οικοδομήματος του "Φοινικικού" αλφαβήτου με τη βοήθεια της αρχαιολογικής σκαπάνης, προέκυψε κι ένα νέο συντριπτικό στοιχείο, που μας το προσέφερε η επί 20 χρόνια σεμνή και αθόρυβη μελέτη της Ελληνικής Γλώσσας και Γραφής από έναν μεγάλο ερευνητή, τον Ηλία Λ. Τσατσόμοιρο, που δυστυχώς χάθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1991, αφού όμως πρόλαβε να ολοκληρώσει, λίγους μήνες πριν από τον αδόκητο θάνατό του, την ριζοσπαστική έρευνά του «Ιστορία Γενέσεως της Ελληνικής Γλώσσας - Από τον έλλοπα θηρευτή μέχρι την εποχή του Διός- Η αποκωδικοποίηση του Ελληνικού Αλφαβήτου».
Στην έρευνά του αυτή, απέδειξε με θαυμαστό τρόπο, ότι κάθε γράμμα του Ελληνικού Αλφαβήτου περιέχει μια σταθερή κωδική σημασία, την οποία εισάγει κυριολεκτικά ή μεταφορικά ως επί μέρους έννοια στην γενική έννοια κάθε Ελληνικής λέξεως στην οποία ανήκει. Έτσι τελικά κάθε (αρχαία) Ελληνική λέξη αποτελεί ένα οιονεί αρκτικόλεξο [όπως π.χ. Δ(ημόσια) Ε(πιχείρηση) Η(λεκτρισμού): ΔΕΗ], όπου κάθε γράμμα (ανάλογα με τη θέση που κατέχει στην σειρά των γραμμάτων της λέξεως) δίνει ένα σημαντικό ή λιγότερο σημαντικό νοηματικό στοιχείο της και όλα μαζί δίνουν τον λογικό ορισμό της έννοιας που εκφράζει η λέξη. Σημειώνεται εδώ, ότι την "ειδοποιό διαφορά" της έννοιας δίνει συνήθως το αρκτικό γράμμα.
Δεν υπάρχει εδώ ασφαλώς ο χώρος, για να παρουσιάσω τις κωδικές σημασίες των γραμμάτων του ελληνικού Αλφαβήτου εν τω συνόλω τους, όπως αναλύονται στην επαναστατική αυτή ανακάλυψη στον τομέα της μελέτης του ανθρωπίνου Λόγου. Αλλά ενδεικτικά θα διαλέξω ένα μόνο από τα 24 γράμματά μας, το υ ή Υ (μια που αυτό θεωρείται και ως "αντιπροσωπευτικά ελληνικό", Υ Greacum στο δήθεν "Λατινικό" Αλφάβητο, που δεν είναι άλλο από μία παραλλαγή του Ελληνικού, της Χαλκίδας). Το ύψιλον λοιπόν, όπως και το σχήμα του δείχνει, έχει την κωδική σημασία της κοιλότητας ή (ανεστραμμένο) την κυρτότητας και αυτήν εισάγει στις έννοιες των Ελληνικών λέξεων που το περιέχουν - και κατ' επέκτασιν, ενίοτε, και τη σημασία των υγρών (τα οποία διά φυσικής ροής καταλήγουν και γεμίζουν την κοιλότητα).
Προχείρως αναφέρω μερικές ονομασίες αγγείων και υγρών όπως: κοτ-Υ-λη, γο-Υ-ττος, τρ-Υ-βλίον, π-Υ-ξίς, αμφορε-Υ-ς, β-Υ-τίον, λ-Υ-χνος, πρόχο-Υ-ς, σκε-Υος κλπ. - όλες με τη σημασία του κοίλου αντικειμένου, αλλά και πλείστες άλλες λέξεις όπως κ-Υ-ησις (κυρτότητα της κοιλιάς της εγκ-Υ-ου γυναίκας), κ-Υ-μα (κυρτότητα ή κοιλότητα στην επιφάνεια της θάλασσας), κρ-Υ-πτη (κοιλότητα εδάφους), Υ-πό (η πρόθεση: κοιλότητα κάτω από μία στάθμη ή επίπεδο), Υ-πέρ (η πρόθεση: κυρτότητα πάνω από μία στάθμη ή επίπεδο=Υ-ψος), όλες οι λέξεις που έχουν ως πρώτα συνθετικά τους τις προθέσεις Υ-πό και Υ-πέρ, που ανέρχονται σε εκατοντάδες, αλλά και χιλιάδες άλλες. Η μεγαλοφυής αυτή ανακάλυψη, την οποία δυστυχώς η επίσημη επιστήμη επί 8 χρόνια εξακολουθεί να "αγνοεί", αν και αποτελεί συνέχεια και ολοκλήρωση της λησμονημένης Πλατωνικής προσεγγίσεως του προβλήματος της γλώσσας ("Κρατύλος"):
1. Διαλύει οριστικά τη θεωρία, ότι η Ελληνική Γλώσσα προήλθε από άλλη (την δήθεν "Ινδοευρωπαϊκή"), δεδομένου ότι αποδεικνύεται ως η μόνη μη συμβατική γλώσσα του κόσμου, η μόνη γλώσσα δηλαδή που παρουσιάζει αιτιώδη σχέση μεταξύ του σημαίνοντός της (λέξεως) και του σημαινομένου της (του πράγματος που ονομάζει η λέξη).
2. Κατ' επέκτασιν αποδεικνύει, ότι είναι η πρώτη και η μόνη δημιουργηθείσα γλώσσα του ανθρωπίνου είδους, από την παραφθορά της οποίας απέρρευσαν οι συμβατικές γλώσσες (δηλαδή αυτές όπου υπάρχει αναιτιώδης σχέση μεταξύ σημαίνοντος και σημαινομένου), όπως είναι όλες ανεξαιρέτως οι λοιπές γλώσσες του πλανήτη.
3. Αποδεικνύει κατά μη επιδεχόμενο καμία λογική αμφισβήτηση τρόπο, ότι το Αλφάβητο έγινε από τους Έλληνες, για να αποδώσουν με τα κωδικά τους 24 ή 27 γράμματα τις έννοιες των Ελληνικών λέξεων - και μόνον αυτών.
4. Δείχνει συγκριτικά, ότι τα σύμβολα της φοινικικής γραφής και οι ονομασίες τους («αλεφ»=βόδι, «μπεθ»=καλύβα, «γκιμέλ»=καμήλα κ.λπ.) όχι μόνο δεν περικλείουν κωδικές ονομασίες, αλλά συνάπτονται ή παραπέμπουν σε πρωτόγονες ζωικές καταστάσεις.
Γ) Το απόσπασμα του Ηροδότου
Όλοι οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς που αναφέρονται στο Αλφάβητο ("Γράμματα", όπως το έλεγαν), το θεωρούν πανάρχαια Ελληνική εφεύρεση (του Προμηθέα, του Παλαμήδη, του Λίνου κλπ.). Η θεωρία του "Φοινικικού" Αλφαβήτου πάντοτε στηριζόταν και στηρίζεται ακόμη από τους υποστηρικτές της σε μία εξαίρεση του κανόνα αυτού. Την εξαίρεση αυτή αποτελεί ένα απόσπασμα του Ηροδότου, που ο ίδιος παρουσιάζει ως προσωπική γνώμη του («ως εμοί δοκέει» = όπως μου φαίνεται...), την οποία σχημάτισε, όπως αναφέρει σε προηγούμενη παράγραφο, «αναπυνθανόμενος» (=παίρνοντας πληροφορίες από άλλους). Αλλά ας δούμε το κείμενο του Ηροδότου ("Ιστορία, Ε 58"):
«58.Οι δε Φοίνικες ούτοι οι συν Κάδμω απικόμενοι τών ήσαν Γεφυραίοι άλλα τε πολλά οικήσαντες ταύτην την χώρην εισήγαγον διδασκάλια ες τους Έλληνας και δη και γράμματα, ουκ εόντα πριν Έλλησι ως εμοί δοκέει, πρώτα μεν τοίσι και άπαντες χρέωνται Φοίνικες· μετά δε χρόνου προβαίνοντος άμα τη φωνή μετέβαλλον και τον ρυθμόν των γραμμάτων».
[58.Οι δε Φοίνικες αυτοί, που μαζί με τον Κάδμο αφίχθησαν, εκ των οποίων και οι Γεφυραίοι, και σε πολλά άλλα μέρη κατοικήσαντες την χώραν αυτήν εισήγαγαν και τέχνες (νέες ή άγνωστες) στους Έλληνες και μάλιστα και (κάποια) γραφή, η οποία δεν ήταν γνωστή πριν στους Έλληνες, καθώς εγώ νομίζω, πρώτα αυτήν την γραφή την οποίαν και όλοι οι Φοίνικες μεταχειρίζονται· μετά όμως με την πάροδο του χρόνου (οι Φοίνικες) μετέβαλλαν μαζί με τη γλώσσα (τους) και το είδος αυτό της γραφής.]
Στο απόσπασμα αυτό το σημαντικότερο είναι, ότι στην κρίσιμη φράση («άμα τη φωνή μετέβαλλον και τον ρυθμόν των γραμμάτων») αποκαλύπτεται, ότι οι Φοίνικες - Γεφυραίοι, που πήγαν στην Βοιωτία με τον Κάδμο, έφεραν από την Φοινίκη κάποια γραφή τους, αλλά καθώς οι Φοίνικες άλλαξαν τη γλώσσα τους (έμαθαν πια δηλαδή τα Ελληνικά), άλλαξαν και αυτή τη γραφή τους (έγραφαν πια δηλαδή με την υπάρχουσα στη Βοιωτία πανάρχαια ελληνική γραφή). Στη δήλωση λοιπόν αυτή του Ηροδότου οι μεταφραστές δίνουν το νόημα, ότι οι ντόπιοι Έλληνες Βοιωτοί και όχι οι Φοίνικες μετανάστες άλλαξαν τη δική τους γλώσσα και γραφή και υιοθέτησαν τη φοινικική!
Στη γενικά ασυνάρτητη αυτή αναφορά στον Αλφάβητο, όπως διασώθηκε, είναι προφανείς και οι παρεμβάσεις-αλλοιώσεις που ακολουθούν στο κείμενο και που διαπράχθηκαν άγνωστο από ποιούς και πότε. Αλλά ας δούμε την ύποπτη συνέχεια του κειμένου, όπως έφθασε σ' εμάς:
«Περιοίκεον δε σφέας τα πολλά των χώρων τούτον τον χρόνον Ελλήνων Ίωνες οι παραλαβόντες διδαχή παρά των Φοινίκων τα γράμματα, μεταρυθμίσαντες σφέων ολίγα εχρέωντο, χρεώμενοι δε εφάτισαν, ώσπερ και το δίκαιον έφερε εισαγαγόντων Φοινίκων ες την Ελλάδα, Φοινίκηια κεκλήσθαι».
[Κατοικούσαν δε πέριξ αυτών (των Φοινίκων) στα περισσότερα μέρη κατ' εκείνο τον χρόνο (του Κάδμου) εκ των Ελλήνων Ίωνες, οι οποίοι παραλαβόντες διά της επαφής ή και διδασκαλίας παρά των Φοινίκων τη γραφή τους αλλάξαντες την μορφή της γραφής αυτών oλίγα μετεχειρίζοντο. Μεταχειριζόμενοι δε αυτά είπαν, καθώς ήταν δίκαιο, επειδή τα εισήγαγαν στην Ελλάδα Φοίνικες, να ονομάζωνται Φοινικά.]
Η αναφορά αυτή, κατά των Η. Τσατσόμοιρο ("Δαυλός", τ.118), ότι δηλαδή εκ των Ελλήνων οι Ίωνες, οι κατοικούντες πέριξ των Φοινίκων παρέλαβαν τη Φοινικική γραφή και λίγα γράμματά της μεταχειρίζονταν, αφού τα τροποποίησαν, και χάριν του δικαίου, επειδή οι Φοίνικες τα εισήγαγαν στη Ελλάδα, τα ονόμασαν Φοινικικά, αποτελεί κραυγαλέα αντίφαση και συνεπώς πρόκειται για πλαστή υποπαράγραφο, δήθεν επεξηγηματική, η οποία σκοπεύει να καταστήσει αβαρή την προηγηθείσα πληροφορία «άμα τη φωνή μετέβαλλον και τον ρυθμόν των γραμμάτων». Και όμως η "Φοινικική Θεωρία" θεμελιώθηκε εξ ολοκλήρου και συντηρείται πάνω στο θεμέλιο της προφανούς αυτής πλαστογραφίας.
Η "Φοινικική Θεωρία" καθιερώθηκε στην Ευρώπη σε μία εποχή που, όπως γράφει ο διαπρεπής σύγχρονος Άγγλος κλασσικός φιλόλογος S.G.Rembroke ("The Legacy of Greece, εκδ. Oxford University Press, 1984), «στους Φοίνικες γενικά εδίδετο ένας ρόλος ενδιαμέσων», που ξέφευγε από οιαδήποτε πληροφορία της ιστορίας, ένας ρόλος δηλαδή μεταφορέων της σοφίας και του πολιτισμού του περιουσίου λαού του Ισραήλ στους απολίτιστους λαούς και δη στους Έλληνες. Αυτά βέβαια είναι συγχωρητέα, αφού λέγοντας περί τα τέλη του Μεσαίωνα, οπότε ο θρησκευτικός φανατισμός και ο σκοταδισμός είχαν φθάσει σε τέτοιο σημείο, ώστε να θέλουν την κόρη του Αγαμέμνονος Ιφιγένεια ως κόρη του Ιεφθά, τον Δευκαλίωνα ως Νώε, τον Άπι ως σύμβουλο του Ιωσήφ, τον Απόλλωνα, τον Πρίαμο, τον Τειρεσία και τον Ορφέα ως διαστροφές του Μωυσή, την ιστορία των Αργοναυτών ως διάβαση των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο στην Παλαιστίνη και άλλα πολλά παρόμοια. Αυτές τις επισημάνσεις τις κάνει ο Rembroke.
Και καταλήγουμε εμείς: Τότε ο Ελληνισμός, ευρισκόμενος από άποψη εθνικής αυτοσυνειδησίας σε κωματώδη πνευματική κατάσταση και από άποψη ιστορικής αυτογνωσίας σε αφασία, ήταν εντελώς ανίκανος να υπερασπισθεί την ιστορία του και τον πολιτισμό του, και γι' αυτό δεν αντιδρούσε και δεν μπορούσε να αντιδράσει.
Δημήτρης Ι. Λάμπρου
Αυτά τα εμπεριστατωμένα, τα απολύτως επιστημονικά και πολύ ορθά αναφέρει ο κ. Δημήτριος Λάμπρου στο ανωτέρω άρθρο του.
Εκείνο που προξενεί θλίψη και οργή (περισσότερο οργή) είναι με πόση αφέλεια; και σιγουριά έρχεται ένα βιβλίο του ΟΕΔΒ, που αποτελεί "Ευαγγέλιο" στα μάτια μαθητών, γονέων και δασκάλων, να λέει τέτοιες ανακρίβειες και να περνά τόσο ανθελληνικά μηνύματα σε ψυχές "tambula rasa" άγραφα χαρτιά ,αθώα και λευκά και να σχηματοποιεί συνειδήσεις σε αβεβαιότητα και παντελή σύγχυση.
Παραθέτω στο σημείο αυτό ένα απλούστατο παράδειγμα μεγαλείου της Ελληνικής γλώσσας που ναι, είναι Κώδικας με ιερά σύμβολα, (γράμματα), που πάνω σ΄αυτά μεγαλούργησε, έχτισε Παρθενώνες, επιβίωσε και θα επιβιώσει το Ελληνικό Έθνος, σε μια πορεία αιώνια στο χώρο και στο χρόνο, έτσι ώστε οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές του μέλλοντος, θα ομιλούν και θα "καταλαβαίνουν" μόνο Ελληνικούς χαρακτήρες και λέξεις "κωδικούς". Διότι αυτό το Αλφάβητο, δεν προέρχεται ούτε από τους Φοίνικες,ούτε από κάποιον άλλο λαό:
Έχει Θεϊκή καταγωγή, όπως και οι ίδιοι οι Έλληνες.
ΥΔΩΡ. Τέσσερις μόλις χαρακτήρες Ελληνικού Αλφαβήτου (κατά το Λακωνίζειν..) και "ουκ εν τω πολλώ το ευ". Αυτά τα τέσσερα γράμματα δίνουν τεράστιες πληροφορίες για το τι σόι πράγμα είναι αυτό το ΥΔΩΡ..
Υ: Ύψιλον.Σχηματική αναπαράσταση χωνιού, δηλώνει ευθέως και σαφώς τον τρόπο περισυλλογής του
ύδατος.
Δ: Δέλτα.Το γράμμα σημαίνει Δύναμη. Το νερό είναι πράγματι δυνατό έως και καταστροφικό. Με το
σύμβολο αυτό υποδεικνύεται ο τρόπος προστασίας και χρησιμότητας (αφού το περισυλλέξεις)
Το Δ είναι το σχήμα φράγματος, πεπλατυσμένου στη βάση και αιχμηρού στην κορυφή για να
αντέξει η κατασκευή την πίεση στη βάση. Είναι πυραμοειδές κατασκεύασμα που οι αρχαίοι
Αιγύπτιοι και Έλληνες κατασκεύασαν να φυλάξουν τις γνώσεις τους από τον κατακλυσμό.
Ω: Ωμέγα.Σχηματική αναπαράσταση της Γαίας- γης (κύκλος) να .."κολυμπά" στην καμπύλη ~ γραμμή
των υδάτων,υποδηλώνοντας τη σημασία του νερού ως βάση της γης. Επίσης ως έσχατο
γράμμα της αλφαβήτου δηλώνει το ΤΕΛΟΣ κάθε οργανισμού άμα της έλλειψής του.
Ρ Ρρρρρο.Το "ηχητικό" σύμβολο της ροής, ήχος γράμματος συνεχούς ροής δηλώνει ότι είναι υγρό,
ρευστό, παράγει ήχο ρρρρρ κατά την κίνησή του και δηλώνει φυσική κατάσταση και υφή.
Περισσότερα θα βρείτε σ΄αυτ΄το βίντεο που αναλύω το θέμα:
http://www.youtube.com/watch?v=aN0wGmGFMiM
Αγαπητοί φίλοι, όλα αυτά σε τέσσερα μόλις γράμματα. Αυτό είναι..Σοφία. Αυτό είναι Ελληνικό Αλφάβητο. Αυτό έχουμε κληρονομήσει απ΄ ευθείας από τους Προγόνους μας, τους Ιερούς Έλληνες, των οποίων το Όνομα και το επιπλέον γονίδιο φέρουμε υπερήφανοι.
Σας ερωτώ λοιπόν και παρακαλώ τη γνώμη σας:
Είναι ποτέ δυνατόν, να δανειστήκαμε ξένα σύμβολα, από ένα ξένο πολιτισμό που μάλιστα δεν υφίσταται πλέον, προκειμένου να εκφράσουμε την Ιερή και Θεϊκή Γλώσσα των Ελλήνων;
Για όσους θέλουν κι αντέχουν τα πλέον αξιόπιστα αρχαία κριτήρια και αποδείξεις, το θέμα ΞΕΚΑΘΑΡΙΖΕΙ και ΛΑΜΠΕΙ σ΄αυτό το βίντεο εδώ, χωρίς να γεννάται ουδεμία πλέον ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΑΝΤΕΣ
Παρασκευή
Νιρβάνα
Νιρβάνα
Θρησκευτικός όρος
Υιοθετήθηκε από τον Βουδισμό και τον Τζαϊνισμό. Χαρακτηρίζει μια κατάσταση
που επιτυγχάνεται με την άσκηση και εξαλείφει τον πόνο (που οφείλεται στο κάρμα)
της γέννησης και του θανάτου στον κύκλο των αναγεννήσεων του ανθρώπου.
Η νιρβάνα διαπιστώνεται τότε στηναφύπνιση ή φώτιση (μπόντι), με την οποία
όλα τα στοιχεία της ύπαρξης φαίνονται καθορισμένα και, κατά συνέπεια,
δεν έχουν λόγο ύπαρξης, ακόμα και το εγώ αποκαλύπτεται ως μία απατηλή συνένωση
πέντε ομάδων ψυχο-μορφικών στοιχείων (σκάντα).
Στον αρχέγονο Βουδισμό, η νιρβάνα ισοδυναμούσε κυρίως με την εκμηδένιση
και την εξαφάνιση του πόνου (ντούχκα) που είναι συνδεδεμένος με την επίγεια ζωή των αισθητών
αντιλήψεων, της επιθυμίας (κάμα) και της δίψας (τρίσνα) της εμπειρίας.
Ο βουδισμός μαχαγιάνα θεωρεί τη νιρβάνα ως μια απόλυτη κατάσταση,
στην οποία το αρχέγονο φως της Συνείδησης (πραμπασβάρα-τσίττα) μοιάζει να έχει προέλθει
από το κενό (σούνια), πέρα από τη διαφοροποίηση του είναι και του μη είναι.
Η νιρβάνα αποτελεί το αποκορύφωμα του διαλογισμού και θεωρείται μια αρκετά αφηρημένη
και αμφίσημη έννοια, για την οποία οι βουδιστές του ρεύματος μαχαγιάνα πρεσβεύουν
ότι γίνεται κατανοητή μόνο όταν βιωθεί.
Φιλοσοφικός όρος
Πηγή
- Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τ. 14ος σ.465
Τρίτη
ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΕΣ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΩΝ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ...
Οικογένεια. Μεγάλη λέξη.Συνήθως εννοούμε τους συγγενείς πρώτου βαθμού, πατέρα, μητέρα, αδέρφια, παιδιά. Συμβαίνει να τους "γνωρίζουμε" και προσωπικά, αν και μερικές φορές..δεν τους αναγνωρίζουμε πάντα από τα έργα τους...
Οι άνθρωποι όμως έχουν κι άλλες οικογένειες, που είτε δεν το ξέρουν, είτε δεν το θυμούνται, είτε έχασαν το χάρισμα της αναγνώρισης και τα σημάδια "χάθηκαν" με το χρόνο.. Έτσι απόμεινε αυτό το "κάτι"..έτσι σαν φλασάκι..Σα μικρή εκκένωση ηλεκρισμένων σωματιδίων, στο άκουσμα ενός ονόματος, μιας και μόνο λέξης, ενός "σημαδιού", μιας ανάμνησης.. Ένα σκίρτημα αρχικά.
Λες;
Λες να είναι η αγαπημένη μου που έχασα;
Λες να είναι το παιδί που ακόμη δεν έφερα στον κόσμο;
Η μητέρα που είχα πριν γεννηθώ;
Ο άντρας που με φίλησε ενώ τα μάτια του πλημμύρισαν δάκρυα, εκεί στην κόψη του χωροχρόνου, πριν ανοιγοκλείσω τα μάτια μου και βρεθώ σ΄άλλο Γαλαξία;
Ίσως ο Άγγελος που για χάρη μου έγινε ζητιάνος στην απέναντι γωνία του σπιτιού μου, να με βλέπει μόνο κάθε πρωί που κυνηγημένος φεύγω σαν πουλί ,για τη δουλειά μου.
Δεν ξέρω...Δεν έχω αποδείξεις.... Μόνο ενδείξεις.
Ποιος είναι;
Ποια έιναι;
Γιατί οι λέξεις του με αγκάλιασαν με τόση λαχτάρα, σαν να με κλείσουν μέσα τους γεμίζοντάς με φιλιά;
Σκοτάδι δεν είναι..
Ψέμα δεν είναι..
Αρχίζει παιχνίδια η Λογική με την αποστροφή του λόγου και την εις άτοπον απαγωγή.. Από το τι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ, να φτάσει στο ΤΙ ΕΙΝΑΙ!
Μήπως τάχατες εκείνος ο καβαλάρης που περίμενα όταν ήμουν ακόμη παιδί κι ακόμη δε φάνηκε;
Αμ, οι χτύποι του καλπασμού του αλόγου του;
Θεε μου, όσο πάει και πλησιάζει..
Κι ακόμη να φανεί στο ημίφως της φυλακής μου....
Ακόμη κι αν ο καβαλάρης δεν έρθει, ποτέ δεν φανεί στα κουρασμένα μας μάτια, η καρδιά σου είναι εκεί και θα χτυπά..μπερδεύοντας τα χρώματα, τα φώτα, τα σκοτάδια, τους χτύπους του αλόγου με το χτύπο της καρδιάς μας.
Κι αυτός ο χτύπος είναι τόσο γνώριμος..
Είναι ο δικός μας χτύπος ο αλάνθαστος..
Ο πάντα αληθινός και πάντα γελασμένος..
........................................................
Κάπως έτσι βρίσκουμε κι αναγνωρίζουμε τους "αγαπημένους "μας.. Τις ρίζες μας..Τη χαμένη μας Μεγάλη Οικογένεια... Από τότε που ήμαστε πλάσματα Φωτός, σε ένα αχνογάλαζο σύννεφο, στην απεραντοσύνη της Απόλυτης Αγάπης...στην απαλάμη του Θεού... Εκεί που δεν υπήρχε "μου"και "σου" αλλά "ΜΑΣ".. Μονάδες ενωμένες περίτεχνα στο ΟΛΟΝ που άστραφτε και λαμποκοπούσε η Πλάση..
Έτσι χωρίστηκε κι έγινε ο Κόσμος.
Ξεχώρισε.
Χώρισε βίαια, ηθελημένα ή όχι.
Κι από τότε, τα σπαρμένα μας μέλη, το Άρσεν και το Θήλυ, σε πλήρη υπόσταση και διαύγεια, αναζητά και ψάχνει στις πτυχές του Χωροχρόνου, που συμπιεσμένες σ΄ένα στρόβιλο αναμνήσεων κι αισθήσεων, χορεύουν και πέφτουν στο γυμνό μας Σώμα ως νυφάδες χιονιού...ως πεταλούδες που καψάλισαν τα φτερά τους..
Τα χείλη ανήμπορα στην αρχή, δεν τις βαστούν τις λέξεις με τέτοια φορτία, μετά δειλά δειλά, βρίσκουν τη δύναμη να ψιθυρίσουν:
Καλώς όρισες Αγαπημένε....
Καλώς σε βρήκα Αγαπημένη..
Είναι τόσα πολλά αυτά που δεν ξέρω άλλωστε..
Τι να μου πει μια απλή φωτογραφία..
Οι μηχανές φωτογραφίζουν μόνο τ΄αναγκαία, τα χρειαζούμενα, τ΄απέξω..
Καμιά μηχανή δεν μπόρεσε να φωτογραφίσει τ΄από ΜΕΣΑ!
Έτσι απόμειναν τα μάτια μας, σαν πυρωμένες ρομφαίες Αγγέλων που κοιτάζουν εκστατικοί και άφωνοι.
Τούτες οι λέξεις γυμνές, λευκές, χωρίς φλοιό και ρούχα, εύπλαστες σαν το ζυμάρι που ζητά ιερή φωτιά, ψωμί να γίνουν στο Μέγα Δείπνο στο Τραπέζι του Θεού, εδώ...
Στην Αίθουσα Των Αναμνήσεων.
ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ ΜΟΥ!
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΑΝΤΕΣ
Ή έτσι απλά:
Ο Δημήτρης σας!
Παρασκευή
Καλή σας μέρα Ομορφιές μου!
Καλή σας μέρα Ομορφιές μου!
Πολλές φορές αναρωτήθηκα, τι και ποιος μπορεί να σώσει αυτό το μίζερο Κόσμο. Το ζόρισα πολύ.. Τελικά ήρθε μια απάντηση:
"Η Ομορφιά", μου είπε μια φωνή. Γύρισα τον Κόσμο 5 φορές, έψαξα παντού, σ΄ουρανό, σε βουνά, σε θάλασσες, στην Πατρίδα μου που πνίγεται στο δάκρυ.. Πουθενά δε βρήκα τόση Ομορφιά που να μπορεί... να μας σώσει όλους. Γύρισα και είπα στη Φωνή:
Έψαξα και δεν τη βρήκα πουθενά τόση Ομορφιά που είπες.. Τότε γύρισε η Φωνή και μου είπε γλυκά και ήρεμα:
Μέσα σου κοίταξες;;;;;!!!!!
Την Αγάπη μου!
Καλή σας μέρα Ομορφιές μου!
Πολλές φορές αναρωτήθηκα, τι και ποιος μπορεί να σώσει αυτό το μίζερο Κόσμο. Το ζόρισα πολύ.. Τελικά ήρθε μια απάντηση:
"Η Ομορφιά", μου είπε μια φωνή. Γύρισα τον Κόσμο 5 φορές, έψαξα παντού, σ΄ουρανό, σε βουνά, σε θάλασσες, στην Πατρίδα μου που πνίγεται στο δάκρυ.. Πουθενά δε βρήκα τόση Ομορφιά που να μπορεί... να μας σώσει όλους. Γύρισα και είπα στη Φωνή:
Έψαξα και δεν τη βρήκα πουθενά τόση Ομορφιά που είπες.. Τότε γύρισε η Φωνή και μου είπε γλυκά και ήρεμα:
Μέσα σου κοίταξες;;;;;!!!!!
Την Αγάπη μου!
Πέμπτη
Δεν υπαρχουν μαγικες συνταγες
Παλμός
Δεν υπαρχουν μαγικες συνταγες ...
τα θαυματα ερχονται οταν τα πιστευουμε ..
Το δενδρο της ζωής πρεπει να ποτιστει με θεληση για ζωή με πίστη μεγαλη πολύ , με ονειρα για το αυριο , με αισιοδοξια για το σημερα ,με πάθος για όλα μικρα μεγαλα,με ενα χαμογελο μεγαλο, ..
καλη γλυκια σας νυχτα
Εφιάλτης, όνομα σύνθετο
Σας εύχομαι η ζωή και τα όνειρά σας απαλλαγμένα από δαύτον!
Με εκτίηση!
ο Δημήτρης
Τρίτη
Αγοράζω και στηρίζω μόνο ΕΛΛΗΝΙΚΑ προϊόντα και εταιρείες !!!
Τα εισαγόμενα προϊόντα έχουν κατακλύσει την Ελληνική αγορά, ενώ συρρικνώνεται συνεχώς η δύναμη των Ελληνικών προϊόντων. Οι μεγάλες πολυεθνικές και οι Ελληνικές εισαγωγικές εταιρείες πλημμυρίζουν την εγχώρια αγορά με ξένα προϊόντα, εκτοπίζοντας τα παραδοσιακά δικά μας και απειλούν την επιβίωση των μικρών παραγωγικών επιχειρήσεων της χώρας μας.
Η ανωτερότητα των Ελληνικών προϊόντων σε θέματα ποιότητας είναι αναμφισβήτητη και τυγχάνει διεθνούς αναγνώρισης, βάσει και των πολλών διακρίσεων σε διάφορους διεθνείς διαγωνισμούς και εκθέσεις. Ωστόσο, ο αγώνας θεωρείται άνισος και μαζί με τις πιέσεις που δέχονται οι μικροί παραγωγοί, από την ολοένα και αυξανόμενη παρουσία των μεγάλων πολυεθνικών, τα Ελληνικά προϊόντα καθίστανται πλέον ως «είδη προς εξαφάνιση».
Θα αντιδράσει κάποιος υποστηρίζοντας ότι τα εισαγόμενα είναι φθηνότερα. Και αν λάβουμε υπ’ όψιν μας και τις τρέχουσες οικονομικές συνθήκες, σαφώς και θα έχει δίκιο. Όμως, Έλληνες, σκεφτείτε, κάθε φορά που αγοράζετε φρούτα από την Αίγυπτο, λαχανικά από την Τουρκία, γαλακτοκομικά από τη Βουλγαρία ή απ’ όπου αλλού, στερείτε όχι μόνο από τον Έλληνα παραγωγό το εισόδημά του, αλλά στην ουσία μεσολαβείτε στη μεταφορά κεφαλαίων στις μητρικές εταιρείες που βρίσκονται εκτός Ελλάδος.
Σκεφτείτε, πως κάθε φορά που αποφεύγετε να αγοράσετε ένα Ελληνικό προϊόν, επειδή κοστίζει 0,10€ ή 0,50€ ή ακόμη και 1,00€ παραπάνω, στην ουσία ενισχύετε την εταιρεία της αλλοδαπής και στερείτε από τον Έλληνα παραγωγό ένα εισόδημα, το οποίο κι αυτός με τη σειρά του, θα μπορούσε να το ξοδέψει, αγοράζοντας τα δικά σας προϊόντα ή υπηρεσίες.
Αυτή η ομάδα δε δημιουργήθηκε για να εναντιωθεί στις πολυεθνικές ή στις ξένες αγορές.
Αυτή η ομάδα έχει ως σκοπό να ευαισθητοποιήσει τον Έλληνα καταναλωτή να εξορθολογίσει, κατά κάποιον τρόπο, την αγοραστική του συμπεριφορά, ώστε να προτιμά τα προϊόντα Ελληνικής προέλευσης και με τον τρόπο αυτό να συμμετέχει ενεργά στην ενίσχυση της οικονομίας της χώρας μας.
Βοηθούμε την Ελλάδα, ενισχύουμε την Πατρίδα μας, συμμετέχουμε ενεργά και
ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ
ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ !!!
Κυριακή
Η Κυριακή στέλνει το Φως και το χαμόγελό της πρώτα.
Αγαπητοί μου φίλοι,
Καλημέρα! Δεν υπάρχει πιο ωραίος συνδιασμός! Η Κυριακή στέλνει το Φως και το χαμόγελό της πρώτα. Ανταποδίδεις με ΑΓΑΠΗ, χαμόγελο και ΦΩΣ από το ΦΩΣ σου. Ύστερα η μέρα, τα πλέκει περίτεχνα, τα τραγουδά, τα υφαίνει, τα μετουσιώνει και τα γυρίζει φωτίζοντας το μέσα μας. Γίνεται πιο λαμπερός, πιο ταξιδευτής, πιο αιχμηρός ο ΝΟΥΣ μας, αφήνοντας τις χιλιετίες πίσω, σα συννεφάκια αστρόσκονης και καπνού, στους πυρωμένους αισθητήρες μας..
Έρρωσθε, Φίλοι και συνταξιδιώτες μου!
Με την Εκτίμηση και την Αγάπη μου..όπως πάντα!
http://www.facebook.com/?sk=messages&tid=1655196696433#!/notes/mantes-demetrios/ellenes-einai-oi-progonoi-ton-archaion-aigyption/10150319620570072
Σάββατο
Κίνημα σιωπής, χέρια δεμένα.
ΝΙΚΗ
Κάθε τραγούδι στα χείλη μας, κάθε χαμόγελο, κάθε νυχτερινό φιλί μας, είναι ΝΙΚΗ.
Ετυμολογία : η αλήθεια των λέξεων
Ετυμολογία : η αλήθεια των λέξεων
Όσο είναι αλήθεια ότι ο άνθρωπος έχει μια φυσική τάση προς τη γνώση («φύσει τού ειδέναι ορέγεται»), άλλο τόσο αληθεύει ότι όλοι μας έχουμε την τάση να αναζητούμε την προέλευση των λέξεων τής γλώσσας μας, την αρχική τους σημασία. Οι περισσότεροι άνθρωποι, με διάφορες ευκαιρίες, ετυμολογούν ή συνήθως (από έλλειψη ειδικών γνώσεων) παρ-ετυμολογούν λέξεις: υποθέτουν, διερωτώνται ή και αποφαίνονται για την προέλευση αυτής ή εκείνης τής λέξης. Με άλλα λόγια, μιλούν εμπειρικά για το έτυμο μιας λέξης.
Ήδη από τον 1ο αιώνα π.Χ. παραδίδεται (από τον Διόδωρο τον Σικελιώτη) ότι έτυμον είναι «η αληθής σημασία μιας λέξεως σύμφωνα με την προέλευσή της». Η λέξη έτυμον ως όρος προέρχεται από το επίθετο έτυμος που σήμαινε «αληθής» και χρησιμοποιείται ήδη στον Όμηρο: «ψεύσομαι, ή έτυμον ερέω;». Η λέξη είναι από την ίδια ρίζα μ' ένα άλλο επίσης ομηρικό επίθετο, το ετεός, που σημαίνει επίσης «αληθινός, γνήσιος». Από αυτό είναι το όνομα Ετεο-κλής (που παραδίδεται ήδη σε πινακίδα τής μυκηναϊκής Γραμμικής γραφής Β) καθώς και άλλα σύνθετα όπως το Ετεό-κρητες (γνήσιοι, αυτόχθονες Κρήτες) στον Όμηρο. Από ένα ομόρριζο επίθετο ετός τής ίδιας σημασίας προήλθε το ρήμα ετάζω που είναι και σήμερα εν χρήσει ως εξ-ετάζω με αρχική σημασία «αναζητώ την αλήθεια - ερευνώ λεπτομερώς». Ολόκληρη λοιπόν η οικογένεια αυτών των λέξεων και ιδιαίτερα η λέξη έτυμον δηλώνουν την αναζήτηση τής αλήθειας των λέξεων, δηλαδή την ιχνηλάτηση τής προέλευσής τους, που ταυτίζεται με τη σημασία εκκίνησης ή προέλευσης τής λέξης, την πρώτη ή αληθινή ή βασική ή ετυμολογική σημασία.
Παρασκευή
δυο απο πεντε
ΡΙΤΣΟΣ-ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΑΠΛΟΤΗΤΑΣ.wmv
WINDow >>>
H ουσία των πραγμάτων βρίσκεται στην απλότητα
και συνήθως το αντιλαμβανόμαστε σχεδόν πάντα αργά,
αποροφημένοι στην πολυπλοκότητά μας...
Athos Agapitos
Πέμπτη
ενα απο πεντε
Τετάρτη
Ο Παλμός, έχει μήνυμα
καλημερααααααααα ..
ανοιξτε το παραθυρο του σπίτιου σας ,
ενας υπέροχος ηλιος ,
ενας υπέροχος ουρανός ....καλημερα ζωή .. !!!!!
ανοιξτε την πόρτα της καρδια σας ..
μοιραστε τα λουλουδια του κηπου σας , χαριστε τις μελωδιες της ψυχης σας ..
υπαρχουν ανθρωποι ...ειστε ανθρωποι !!!
Δευτέρα
Και τότε θα λάμψει η Δύναμη και η Αγάπη.
Δύο φύσεις μέσα μας, δύο αρχές, θηλυκή & αρσενική...που η ένωσή τους γεννάει το Τέλειον.
Αυτό αναζητούμε εδώ που βρεθήκαμε.
Εμείς οι γυναίκες την αρσενική μας αρχή και οι άνδρες τη θηλυκή τους. Όταν συμβεί η Ένωση μεγαλουργούμε.
Ένα το μήνυμα,μία η ευχή ας δώσουμε πίσω στον Εαυτο μας την καρδιά του και τότε θα λάμψει η Δύναμη και η Αγάπη.
...ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στους Αγγέλους μας.
Είμαι συγκινημένος και πολύ υπερήφανος για τους ΦΙΛΟΥΣ μου. Μετά σαν είδα τούτη τη γραφή να την τραγουδούν οι Αγέρ...ηδες, τα δεκάδες συγκινητικά σας μηνύματα, στα bloggs, στα προφίλ, στα σχόλιά σας,.. στις καρδιές σας...
Επανέρχομαι στο αρχικό μου σχόλιο. Δική μου δεν είναι,πέρασε από μέσα μου ναι,ρομφαία κι έκαψε τα σωθικά μου.
Μετά, κοίταξα το ημερολόγιο: Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ. Κοίταξα τη φωτό στο προφίλ μου. Ιπτάμενος ανήμερα 8 Νοεμβρίου πέρυσι. Κι είναι και μια μυστική φωνή τις νύχτες, σα μουσική από άλλο κόσμο, απ΄τους ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΤΩΝ ΜΕΛΤΕΜΙΩΝ... Κι αυτός ο ΉΛΙΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΟΥ να φωτίζει τη νύχτα μου. Κι αυτή η σάρκα λαμπερή όσο ποτέ να με τυρρανά. Άνθρωπος; Σαν τάχα τι να ζήλεψαν οι Άγγελοι και τραγουδάνε τις νύχτες;...ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στους Αγγέλους μας.
Αστείο!
Αιώνες καψαλισμένοι η ανάσα τους. Κάθε τέτοια μέρα συμβαίνει να έχουν την ΤΙΜΗΤΙΚΗ στην καρδιά μας. Σε κάθε Αγγελική κι παιδική κι αμόλυντη καρδιά, εδώ στο σκουπιδοτενεκέ του Κόσμου...
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ
Τ ο ανθρώπινο σώμα αποτελείται από μέλη, τα οποία με την σειρά τους αποτελούνται από νεύρα , μύες,αρτηρίες,συνδέσμους
Για να λειτουργήσει ομαλά και αρμονικά πρέπει να κινούνται όλα ισότιμα,διότι αν ακινητοποιήσουμε κάποιο μέλος για μεγάλο χρονικό διάστημα,αυτό αδρανεί,ατροφεί και χάνει την ικανότητα του με αποτέλεσμα να αποσυντονίζεται ολόκληρος ο οργανισμός..το κάθε μέλος είναι προορισμένο για μια συγκεκριμένη λειτουργία,άλλη μικρότερη κι άλλη μεγαλύτερη...
όλες όμως είναι εξ ίσου σημαντικές...με σημαντικότερη και υπερτερούσα έναντι των υπολοίπων την λειτουργία του εγκεφάλου η οποία θέτει σε κίνηση όλο τον οργανισμό μας δίνοντας του τις εντολές...Όμως για να αναπτυχθεί σωστά ο εγκέφαλος χρειάζεται υγιή και σωστά ερεθίσματα ,σωστή και καθαρή "τροφή"...Και τι καλλίτερο από την ελληνική γλώσσα
και αγωγή για να εξελιχθεί κάποιος σε ευφυή,πολιτισμένο και ευγενή Άνθρωπο;
Βλέπω ότι η σελίδα μας αριθμεί περίπου 4.350 μέλη αλλά μετά λύπης μου βλέπω επίσης ότι δεν έχουν μέλημα να ασχοληθούν ενεργά και με ενδιαφέρον ,είναι αδρανή ,αφανή και θα ατροφήσουν...πως θα αποκτήσουν και πως θα διατηρήσουν έναν ακμαίο,νεάζων και εύστροφο εγκέφαλο για να προοδεύσουν και να ευημερήσουν;
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ.....ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΠΑΨΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ "ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗ" ΚΑΙ ΝΑ ΕΚΤΙΜΗΘΕΙ ΟΠΩΣ ΤΗΣ ΑΞΙΖΕΙ...ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ...ΜΗΝ ΑΠΟΠΟΙΕΙΣΤΕ ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΠΑΞΙΩΝΕΤΕ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΟ ΣΑΣ...
ΣΥΝΟΜΙΛΩΝΤΑΣ Μ΄ΕΝΑΝ ΑΓΓΕΛΟ...

την Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2010 στις 11:22 π.μ.
Φωτισμένα παράθυρα οι μορφές, σε δυο διασταυρούμενες αμαξοστοιχίες που τρέχουν στη νύχτα.
Σταματά ο χρόνος, παγώνει η εικόνα, αγγίζεις με τα δάχτυλα το παγωμένο τζάμι..
Αγγίζω τα παγωμένα σου δάχτυλα.
Αγκαλιάζω τη μορφή, τις σκέψεις, την Αγωνία, το μοίρασμα, τη ζεστασιά, τη Χαρά...
Στα παγωμένα χνώτα και τους υδρατμούς του θολού μας τζαμιού που μας ξε χωρίζει...
Λίγο πριν την τρελή κούρσα στο Άγνωστο, ένα χαμόγελο.
Ήθελα να το κλείσω για πάντα εκεί, στην άκρη των ματιών μου,
Χαμογελαστά να βλέπουν τον Κόσμο.
Κι απο κει, σαν τύχει και με δεις ξανά, σ΄άλλο τρεχαλητό, σ΄άλλο ταξίδι, σ΄άλλλη ρότα, νύχτα ή μέρα,
με Φως ή με σιωπή, να με γνωρίσεις.
Κι εγώ θα σε γνωρίσω.
Αρνούμαι, να σε ξεχάσω...
Σε Γυναίκα μίλησα; Σε Άγγελο; Σε Άνθρωπο; Και είχα να μιλήσω πολύ καιρό..
Δεν θυμάμαι πόσο καιρό είχα όμως ν΄αφουγκραστώ.
Με κοίταξε και είπε.
Η υπέρτατη απόλαυση του έρωτα είναι η απουσία οργασμού.
Ο οργασμός είναι ένας μικρός θάνατος.
Οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα, απλά επιζητούν να εκσπερματώσουν.
Επιζητούν το τέλος από την αρχή. Σαν σ΄Αραβική πεντάτευχο.
Ο Θείος Έρωτας άλλαξε Πλάνήτη.
Αμάσητη τροφή, κονσέρβα, κατ΄ευθείαν στο στομάχι.
Η μαγειρική κι ο Έρωτας είναι ιερές τελετουργίες.
Ενώσεις αδιαίρετες Στοιχείων,Ενεργειών,Αρχών.
Αρσενική και θηλυκή Θεότητα κι Ουσία.
Σεξ; Δεν υπάρχει πείνα, υπάρχει λύσσα, να σε φάνε για να αισθανθούν επιθυμητοί,ρουφώντας σου κάθε ενέργεια.
Δεν σε βλέπουν καν! Δε σου κάνουν έρωτα.Ουσιαστικά κάνουν σεξ με τον εαυτό τους.
Υποκριτικός αυνανισμός με το είδωλό τους.
Δε ρωτούν τι θέλει το δικό σου σώμα.Όλα τα σώματα, το ίδιο είναι, απλά δοχεία.
Σα να κάνουν σκονάκι για διαγώνισμα επιδόσεων.
Ύστερα κύλησε ένα δάκρυ. Μονάχο του.
Ανεστραμμένο κάτοπτρο ο Κόσμος. Κάθε καλό, όμορφο κι ΩΡΑΙΟ, κρέμεται ανάποδα κι από κάτω ασβέστης.
Το ρουφά, το εξαφανίζει, το καίει.
Κι ούτε ίχνος μετά... Λες και δεν περάσαμ΄από δω.
Λες και δεν δάκρυσαν τ΄αδάκρυτα μάτια μας,
λες και δεν ζεστάναμε ποτέ τις ξεπαγιασμένες καρδιές μας.
Μου έπιασες τρυφερά το χέρι, το αισθάνθηκα.
Στεκόμουν ανάμεσα σε εξαγριωμένο πλήθος. Στη βαρβαρότητα.
Διωκόμενοι και διώκτες. Πολύς καπνός,ομίχλη παντού.
Το δικό μας σπίτι πού είναι;
Η δική μας Πατρίδα;
Οι λέξεις. Αθώες όσο ποτέ, μια γίνονται πέτρες, την άλλη πουλιά.
Στη δική μας περίπτωση, έγιναν καράβια.
Ταξιδεύουμ΄απάνω τους όχι σα γλάροι ζήτουλες, θαλασσαετοί του πελάγου.
Κάπου κάπου ξαποσταίνουμε στην αντένα.
Υστερα μου είπες για το όνειρο. Το ανθρώπινο δάκρυ, του δυνατού το δάκρυ.
Δε χρειάστηκε να μιλήσουμε πια. Σου έδειξα τη θάλασσα, το σπιτικό μας.
Μου έδειξες τον Ουρανό, την Πατρίδα μας.
Πίσω στην προκυμαία, όχλος πολύς κι αλλοπαρμένος, σύρθηκε στο πλακόστρωτο, ανήμπορο τ΄ανθρωπολόι.
Οι διώχτες μας. Τον καπνό και την ομίχλη τ΄ αφήσαμε πολλά μίλια πίσω.
Τα σκουπιδάκια, μικρά κι ελάχιστα, καθαρίζουν απ΄τα μελτέμια.
Τα δάκρυα λυτρώνουν τα μάτια, έτσι αλμυρά, να συντηρούν και τα όνειρα.
Κάθε φορά που ένα πούπουλο του φτερού μου σαλεύει, διάπλατες οι ακροφτερούγες σου σκιρτούν στον αγέρα.
Φτερά αητού ή φτερά Αγγέλου; Μοιάζουν.
Σ΄ακολουθώ; Μ΄ακολουθείς. Μια φορά , από το τρένο δραπετεύσαμε.
Που είμαστε; Εκεί που ονειρευτήκαμε. Που πάμε; Εκεί που δεν πήγαμ΄ακόμη.
Μου είπες, κάπου εδώ θα βρω τα παιδιά μου..
Σου λέω, κάπου εδώ θα βρω τις Αγάπες μου.
Τις γεννήσαμε και τις αφήσαμε λεύτερες, μέχρι να ξανάρθουν σε μας.
Μαζί θα τις δούμε. Παιδιά κι Αγάπες.
Οι αετοί, αετούς γεννούν κι όχι σκλάβους.
Κι εμείς; Αφουγκραζόμαστε την αντένα του Κόσμου. Τους ήχους της απόγνωσης.
Δεν είδα καμιά αδυναμία στα μάτια σου. Λάμψη και αστραπές.
Καράβι οι λέξεις, κιβωτός για τους αρχάριους, φτερά και Όνειρο.
Όνειρο κι Ουρανός.
Κάπου κει στο βάθος, θάλασσα κι Ουρανός σμίγουν.
Όπως όλα τ΄απέραντα. Τα μεγάλα, τ΄αληθινά.
Έχουμ΄από ένα σύντροφο στο ταξίδι.
Αέρινο. Με φτερά και ρομφαία Αγγέλου.
Ακόμη κι αν οι λέξεις μας χαθούν
Οι ρομφαίες τα σβήνουν κι όλα τα ξαναγεννούν απ΄την αρχή.
Ακόμη κι αν το καράβι χαθεί αύτανδρο, μας έμειναν τα φτερά μας.
Αετήσια και δικά μας φτερά.
Αν τ΄απλώσουμε, σκεπάστηκε όλη η Πλάση.
Θα βρουν καταφύγιο τα Παιδιά μας.
Θα ξεκουραστούν απάνω τους οι Αγάπες μας.
Όλοι μαζί. Παιδιά, Αγάπες, Όνειρα.... κι εμείς.
Η Πατρίδα περιμένει, μας χαμογελά και μας γνέφει.
Έτσι ως μουχρώνει η μέρα και το κύμα φιλά το σούρουπο.
Χαμογέλασε ο Άγγελος και ξημέρωσε άλλη μέρα.
Στη δική μας Πατρίδα, πριν γεννηθούμε μεις
Ένα γιασεμί κι ένα χαμόγελο οι γονείς μας ήταν.
Ζητήσαμε από μόνοι μας το ταξίδι ετούτο.
Πλάσματα φωτεινά κι αέρινα, σε κάθε μας όνειρο τις νύχτες, οι φωνές, οι παρουσίες.
Ωσεί παρόντες.
Ναι, στη Ζωή μας ήμασταν παρόντες κι ας λείπαμε απ΄τον Κόσμο τις νύχτες του.
Η νύχτα δεν μας αγγίζει πια...
Σαν έπαιξες τα μάτια σου για μια στιγμή να ξαποστάσεις
Λέξεις, καράβια κι αντένες, χάθηκαν μεσ΄το Φως.
Και οι φτερούγες Φως.
Παιδιά κι Αγάπες Φως.
Όλα ενώθηκαν μεσ΄το Φως...
...................................
Φτάσαμε στην Πατρίδα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΝΤΕΣ
Σε συχνότητα F M





